تحقيق تيرماه ۸۳- اعتماد به نفس در کودکان - قسمت هشتم

دختران معتمد به نفس

منبع : اينترنت -  http://www.fekreno.org/Arfek36.htm

ماندانا سلحشور : 6 بهمن 1382   از سایت فکر نو

 

 

 

زماني‌ كه‌ كودكي‌ بتواند بدون‌ توقع‌ و انتظار از ديگران‌ كاري‌ را آغاز كند و بكوشد تا آن‌ را به‌ اتمام‌ برساند، مي‌گوييم‌ « اعتماد به نفس» دارد.

 كودك‌ از همان‌ ابتدا كه‌ شروع‌ به‌ شناخت‌ خود و محيط‌ پيرامونمي‌كند، به‌ قدرت‌ و توانايي‌ خود براي‌ تسلط‌ بر محيط‌ و اطرافيانش‌ آگاهمي‌ شود. يكي‌ از عوامل‌ مؤثر در رشد اعتماد به نفس كودكان‌ و

 نوجوانان‌، والدين‌ و اعضاي‌ خانواده‌ هستند. اگر كودك‌ در خانواده‌ييسرشار از صميميت‌ ،محبت‌ و مهرباني‌ رشد يابد مي‌تواند ويژگي‌هايشخصيتي‌ خود را بشناسد و با اطمينان‌ به‌ توانايي‌هاي‌ خود يا

 مشكلات‌ و مسائل‌ گوناگون‌ روبرو شود و از طرفي‌ مي‌تواند با رفتارهاي‌ نامطلوب‌ و منفي‌ خود ، برخوردي‌ واقع‌بينانه‌ داشته‌ باشد و در صدد رفع‌ و تغيير آنها برآيد. از آنجايي‌ كه‌ اعتماد به نفس صفتي‌ ارثينيست‌، اگر كودك‌ ضمن‌ انجام‌ فعاليت‌هاي‌ مختلف‌ مدام‌ دچار محدوديتشود و نتواند تجارب‌ جديد و مفيدي‌ در زندگي‌ كسب‌ كند، ترسو ، كمرو و خجول‌ بار مي‌آيد و قدرت‌ تصميم‌گيري‌ هم در او رشد نخواهد يافت‌.

 نتايج‌ تحقيقات‌ محققان‌ نشان‌ مي‌دهد كه‌ اغلب‌ پدران‌ و مادران‌ نسبتبه‌ پرورش‌ فرزندان‌ پسر و دختر خود ديد يكساني‌ ندارند. زماني‌ كهكودكي‌ متولد مي‌شود، نخستين‌ پرسشي‌ كه‌ پس‌ از سلامتي‌ نوزاد مطرح‌ مي‌شود، جنسيت‌ اوست‌. اگر نوزاد دختر بود، لباس‌ صورتي‌ و اگر پسر بود لباس‌ آبي‌ به‌ تن‌ او مي‌كنند و برهمين‌ اساس‌ رفتار بزرگسالاننيز طبقه‌بندي‌ مي‌شود.  به‌ پسران‌ فرصت‌ بيشتري‌ براي‌ كندوكاو دنياي‌ فيزيكي‌ پيرامون‌شان‌ داده‌ مي‌شود و همين‌ امر موجب‌ تقويتمهارت‌هاي‌ حركتي‌ بيشتر آنان‌ مي‌شود. برعكس‌ دختران به شيوه‌ييمحدودتر پرورش‌ مي‌يابند و آنان‌ را براي‌ تعاملات‌ كلامي‌شان‌ بيشتر تشويق‌ مي‌كنند.

جان‌بيكس‌ ،دريافت‌ كه‌ دختران در سنين‌ بين‌ 14 - 10سالگي‌ بطور محسوسي‌ دچار ضعف‌ اعتماد به نفس مي‌شوند. طبق‌ تحقيق‌ او دختران در آغاز سن‌ مدرسه‌ و شروع‌ دبستان‌ از خود پنداره‌ بالاتر و

 اعتماد به نفس بيشتري‌ نسبت‌ به پسران‌ برخوردارند. در حالي‌ كهطي‌ سالهاي‌ پاياني‌ دبستان‌ و آغاز دوران‌ نوجواني‌ اين‌ نسبت‌ برعكس‌ شده‌ است‌ و دختران  دچار ضعف‌ و كاهش‌ اعتماد به نفس مي‌شوند. اين‌ امر مي‌تواند ناشي‌ از نظام‌ آموزشي‌،ديدگاههاي ‌ فرهنگي‌ و نحوه‌ تعاملات‌ اجتماعي‌،درباره‌ نقش‌ جنسيت‌ نوجوانان‌ باشد. دكتر ديپولد (1995) طي‌ تحقيقي‌ به ‌ اين‌ نتيجه‌ رسيد كه‌ نوجوانان‌ دختر در مقايسه‌ با نوجوانان‌ پسر، بيشتر دچار اضطراب‌ فشار رواني‌ و افسردگي‌ مي‌شوند.

.يكي‌ از عوامل‌ موؤثر در كاهش‌ اعتماد به نفس و ضعف‌ خودپنداره ‌ دختران ‌،بلوغ‌ جنسي‌ و تغييرات‌ جسماني‌ آنان‌ است‌. بطور معمولدختران‌ 2 الي‌ 3 سال‌ زودتر از پسران‌ بالغ‌ مي‌شوند و همين‌ امر

  باعث‌ مي‌شود كه‌ آنها با پختگي‌ كمتري‌ با اين‌ فرايند روبرو شوند به‌ عبارت‌ ساده‌تر يك‌ دختر در 11 -10 سالگي‌ مراحل‌ بلوغ‌ خود را طي‌ مي‌كند، در حالي‌ كه‌ يك‌ پسر در حدود 14 - 13 سالگي‌، يعني

حدود دو تا سه سال‌ بعد از دختر به‌ اين‌ مرحله‌ مي‌رسد. طي‌ اين‌ مدتدختران ناگهان‌ با تغييرات‌ جسماني‌ گوناگوني‌ روبرو مي‌شوند كهبراي‌ آنها محدوديت‌هايي‌ را نيز به‌ همراه‌ مي‌آورد. اين‌ احتمال‌ وجود دارد كه‌ افسردگي‌ و ضعف‌ خودپنداره‌ دختران‌ ناشي‌ از احساسنارضايتي‌ آنان‌ نسبت‌ به وضعيت‌ ظاهر و تن‌ انگاره‌ خود باشد. زيرا ضعف‌ تن‌انگاره‌، ازدياد وزن‌ و زيبايي‌ ظاهر براي‌ دختران ‌ بسيار مهمتر از پسران‌ است‌.  در مواردي‌ نيز دختران ‌ نمي‌توانند خود را با اينتغييرات‌ جسماني‌ سازگار كنند و آن‌ را بپذيرند. در نتيجه‌ خود پنداره‌ آنان‌ لطمه‌ مي‌بيند و دچار ضعف اعتماد به نفس مي‌شوند.

يكي‌ از روانشناسان‌ معاصر به‌ نام‌ دكتر «نانسي‌ اسميت‌» معتقد است‌ :«پسران‌ براي‌ ماجراجويي‌ و قدرتمندي‌ و دختران ‌ براي‌ وابستگي‌ و محتاط‌ بودن‌ تشويق‌ مي‌شوند». زماني‌ كه‌ پسري‌ دچار مشكل‌ مي‌شود، او را تشويق‌ مي‌كنند تا درصدد مبارزه‌ با آن‌ مشكل‌ برآيد. در حالي‌ كه‌ وقتي‌ دختري‌ در چنين‌ شرايطي‌ قرار مي‌گيرد با گفتن‌: «اجازه‌ بده‌ تا كمكت‌ كنيم‌» و يا حتي‌ بدتر از آن‌، «بگذار ما اين‌ كار را برايت‌ انجام‌ دهيم‌...» در صدد رفع‌ مشكل‌ او بر مي‌آيند و اينموضوع‌ ،مفهومي‌ از احساس‌ «درماندگي‌ آموخته‌ شده‌» دربردارد. به ‌ عبارت‌ ساده‌تر او را به‌ ناتواني‌ و وابستگي‌ عادت‌ مي‌دهيم‌. دكتر اسميت‌ معتقد است‌ كه‌ مي‌توان‌ دخترانرا همچون‌ پسران‌ افرادي‌ قوي‌ و متكي‌ به نفس بار آورد. وي‌ نكات‌ زير را به‌ منظور راهنمايي‌ والدين‌ و مربيان‌ يادآور مي‌شود:
 
1-اجازه‌ دهيد كه‌ دخترتان‌ نيز همچون‌ پسرتان‌ با شن‌ و خاك‌ بازي‌ كند و از اينكه‌ خود را كثيف مي‌كند، ناراحت‌ نشويد.

 2- به دخترتان‌ اجازه‌ دهيد كه‌ با حيوانات‌ خانگي‌ مثل‌ پرندگان‌، ماهي‌ها، لاك‌پشت‌ و  ... بازي‌ كند و بعد از بازي‌ خوب‌ دست‌هايش‌ را بشوييد.

3 -والدين‌ مي‌توانند دخترانشان‌ را نسبت‌ به ‌ انجام‌ كارهاي‌ فني‌ گوناگون‌ تشويق‌ كنند و آنان‌ را با وسايل‌ و ابزارآلاتي‌ مثل‌ ميخ‌، چكش‌، آچار و از اين‌ قبيل‌ آشنا سازند . حتي‌ اگر ضربه‌يي‌ با چكش‌ بر روي‌ دست‌ خودش‌ زد ، چندان‌ هول‌ و پريشان‌ نشوند.


جان ‌اسموتني‌ ، توجه‌ به‌ نكات‌ زير را براي‌ رشد و ارتقاي‌ اعتماد به نفس دختران ‌ لازم‌ و ضروري‌ مي‌ داند:

1  - دختران خود را تشويق‌ به مطالعه‌ زندگينامه‌هاي‌ زنان‌ سرشناس‌ و برجسته‌ تاريخ‌، علوم‌، هنر ،ادبيات ‌، ورزش‌ و ... كنيد.

2 -سعي‌ كنيد دخترانتان‌ را به مشاهده‌ فيلم‌هايي‌ تشويق‌ كنيد كه‌ هم‌ مردان‌ و هم‌ زنان‌ داراي‌ نقش‌هاي‌ مثبت‌ و سازنده‌يي‌ در  آن‌ باشند.

3  -به سوؤالات‌ دخترتان‌ به ‌ همان‌ ميزان‌ كه‌ به سوؤالات‌ پسرتان‌ اهميت‌ مي‌دهيد، توجه‌ كنيد. با آنها درباره‌ روابط‌ خانوادگي‌ ،دوستي‌ها و مباحث‌ مختلف‌ فرهنگي‌ اجتماعي‌ صحبت‌ كنيد.

 

 

  
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ۱٠:٥۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٧ آبان ،۱۳۸۳