زمان و نحوه از شيرگرفتن کودک (قسمت اول)

از شير گرفتن را بايد مرحله‌ای از زندگی کودک دانست که در آن کودک دوره‌ای از طفوليت را با رضايت کامل پشت سر گذاشته و به مرحله‌ای ديگر وارد شده است. از شير گرفتن را نبايد پديده‌ای دانست که در آن مادر رابطه خود را با کودک برای آسايش خود قطع می‌کند، بلکه اين مرحله موقعيت جديدی است که در آن کودک از حالت وابستگی به مادر، به مرحله‌ای از استقلال پا می‌گذارد.
بعضی کودکان پرنياز هستند و از ساير کودکان بيشتر شير می‌خورند و دوره شيرخوارگی آنها طولانی‌تر است، از اين رو نمی‌توان يک قاعده کلی برای زمان از شير گرفتن تعيين کرد. برخی عقيده دارند که طولانی شدن دوره شيرخوارگی باعث لوش شدن و وابستگی کودک می‌شود. تجربه و تحقيق در اين زمينه خلاف عقيده فوق را نشان می‌دهد. بررسی نشان داده است کودکانی که مدت بيشتری شير می‌خورند و به مادران خود متکی هستند، نبست به کودکانی که زود از شير گرفته شده‌اند، استقلال بيشتری دارند و آسان‌تر از مادرشان جدا می‌شوند. اين کودکان با همسالان خود راحت‌تر ارتباط برقرار می‌کنند و زودتر رفيق می‌شوند. در روابط خود پايدارتر و در زندگی منظم‌تر هستند.
برای از شير گرفتن نوزاد دو بخش وجود دارد، يکی جدا کردن از سينه مادر و ديگری تعيين جايگزين. وقتی کودک را از شير مادر می‌گيرند، به جای آن غذای جامد يا شير خشک را انتخاب می‌کنند. به همين ترتيب برای رضايت خاطر کودک بايد وسيله‌ای پيدا کرد تا جدايی عاطفی او را از مادر جبران کند.
منبع: کتاب چهل نکته کليدی برای شيردادن به نوزاد، نوشته دکتر ويليام سيرز و مارتا سيرز، ترجمه دکتر جواد ميدانی، از سری کتاب‌های دانه، چاپ موسسه انتشارات صابرين، چاپ چهارم ۱۳۷۸

آزيتا   
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٥:٠۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٢ اردیبهشت ،۱۳۸٢