انتخاب مهد کودک –قسمت سوم - تجربیات سمیرایي

•حتی الامکان بچه تون رو تا 3 سالگی به مهد نفرستید و اگه براتون امکانپذیر هست از بستگان نزدیک واجد شرایط یا پرستار معتمد استفاده کنید. چون تا قبل از 3 سالگی هیچ فیدبکی از اوضاع مهد از طریق کودکتون بدست نمیارین. یا اینکه بچه رو نیمه وقت به مهد بفرستین و هنگام ظهر از یکی از بستگان نزدیک مثل پدربزرگ یا مادر بزرگ خواهش کنید بچه رو از مهد بردارن. چون برنامه های آموزشی مهد کودکها تا 11 صبح است و از اون به بعد فقط جنبه نگهداری دارند.اینطوری هم بچه کمتر خسته میشه ،هم خیال خودتون راحت تره و در مورد بعضی مهدها میزان شهریه هم نصف میشه.
•تحقیق کنید که در هر کلاس چند بچه وجود دارند. طبق مقرراتی که اداره بهزیستی (برای مهدهای خصوصی) تعییین کرده تعداد شاگردهای هر کلاس مشخص هست ولی خیلی از مهد کودکها رعایت نمیکنند و طرفه اینکه هر وقت سال که مراجعه میکنید با روی خوش (که بیشتر وقتها فقط مواقع ثبت نام بروز میدن) برای ثبت نام کودک شما اعلام آمادگی میکنن. از روشهای شرلوک هولمزانه در این قبیل موارد استفاده کنید . مثلا چندین بار خودتان یا دوستانتان به مهد زنگ بزنین و تقاضای ثبت نام در همون کلاس رو بکنید و تعداد شاگردان رو بپرسید.
•وقتی برای ثبت نام به مهد مراجعه میکنید یا در مواقع دیگه ای که داخل مهد میشین (و من توصیه میکنم که اوائل گاه به گاه بصورت تصادفی ولی با یه دلیل محکمه پسند!!! به مهد سر بزنین) به رفتار بچه ها نسبت به مربیها و بخصوص مدیر مهد توجه کنید . اگه بچه ها از سروکول مدیر بالا میرفتن یا ابراز علاقه زیادی بهش نشون میدادن بدونین مهد خوبی انتخاب کردین . برخورد مدیر مدرسه و رفتار اون با بچه ها و همچنین میزان تحصیلات او خیلی مهمه چون سیاستهای مهد و دیسیپلین حاکم بر مهد رو او تعییین میکنه.
•بر خلاف تصور بیشتر مردم ، من معتقدم که مربیهای جوون خیلی خوب نیستند چون اکثرا دخترانی بی حوصله با مشکلات فراوان دوره اول جوانی هستن . بهترین سن برای مربیها به نظر من از 30 تا 50 سال است . به خصوص اگه خودشون مادر هم باشن که نور علی نور میشه.
•ثابت بودن مربیان مهد کودک نشانه رضایت مربیان از مهدکودک است . الان خانمی که مربی پسر 4 ساله منه ، مربی دختر 13 ساله همکار من در همین مهد کودک بوده و من مربی رو در این مهد میشناسم که با وجود داشتن مجوز تاسیس مهد و داشتن امکانات مالی برای تاسیس مهد ترجیح داده تو همین مهد بعنوان مربی ادامه بده و جدا شدن از این مهد رو از نظر روحی برای خودش سخت میدونه.
•اگه دوست یا همکاری ندارین که بچه ش رو در همون مهدی که شما برای فرزندتون در نظر گرفتین بگذاره و بعبارتی امکان تحقیق مستقیم راجع به این موضوع رو ندارین در ساعاتی که معمولا والدین بچه هاشونو از مهد برمیدارن به اونجا برین و از چند نفر که کودکشون همسن و سال کودک شما باشه تحقیق کنید چون جابجا کردن بچه از یک مهد به مهد دیگه به مراتب سخت تر از گذاشتن بچه به مهد برای اولین باره.
•روزهای اولی که کودکتون رو به مهد میگذارین ممکنه از بدترین روزهای عمرتون باشه. مهدکودکی خوبه که پروسه جدایی کودک و مادر رو به بهترین نحو انجام بده . بعضی از مهدها اصولا به والدین اجازه وارد شدن به اون رو نمیدن یا به سختی میدن بطوریکه آدم احساس میکنه اسراری دارن که نمیخوان برملا بشه . جدائی کودک و مادر باید به ملایمت و لطافت هر چه بیشتر انجام بشه. مهدی که از روز اول حاضر باشه بچه رو تمام وقت براتون نگاه داره مهد خوبی نیست. باید روز اول از 2 ساعت شروع کنن و بعد از 15 روز (تازه اگه بچه خودش تمایل داشت) شروع به نگهداری تمام وقت بچه کنند.
•سر و وضع بچه هنگام خروج از مهد معیار خوبی برای شایستگی مهد هست . بعضی از مهدها هستن که وقتی بچه تونو ازش تحویل میگیرین انگار از انبار ذغال تحویلش گرفتین.
•یه مهد خوب برنامه ترمیک ارائه میده که معمولا ترمهاشون 9 ماهه –از پائیز تا اول تابستون – هست. و این برنامه رو توسط نامه به والدین اعلام میکنه. همچنین برنامه غذائی هفتگی مهد رو به اطلاع والدین میرسونه و پیشرفت کاری بچه ها رو توسط پوشه های آموزشی بچه ها مرتبا به والدین تحویل میده.
•رضایت خود بچه از مهد هرگز نشونه خوبی و شایستگی مهد کودک نیست . بعضی ازمربیها وقتی بچه ها رو برای هواخوری به حیاط میارن خودشون یه گوشه میشینن و بچه ها از سرو کول هم بالا میرن و این موضوع بخصوص باب طبع پسربچه های شیطون هم هست .
•به حالات روحی بجه توجه کنید اگه بچه تون کودک ملایمی بوده و بعد از رفتن به مهد خشن شده و مرتبا با برادر خواهرهاش یا اسباب بازیهاش خشونت به خرج میده یا از کلمات زشت استفاده میکنه حتما این موضوع رو به مربی و مدیر گوشزد کنید. در هر حالت ازکنار این قبیل موضوعات به سادگی نگذرید چون شما به مهد شهریه میپردازید که کودکتون اجتماعی بار بیاد و آموزشهای متیاسب با سنش ببینه وگرنه گرفتن یه پرستار خصوصی اگرچه هزینه بالاتری داره ولی برای خود شما زحمت کمتری داره.
•وجود چیزی بنام سالن تلویزیون تو مهد کودک خطرناکه. چون وسیله ایه برای سرگرم کردن بچه ها ، تنبل کردن اونا و خلاصی مربیها از دادن آموزشهای لازم و شیطنتهای کودکانه بچه ها. به اندازه کافی تو خونه وقت برای دیدن تلویزیون دارن.
•انگیزه های سودجویانه بعضی از مهد کودکها آدمو دیوونه میکنه، بردن زود به زود بچه ها به نمایش (اونم به تالارهاییکه بعضا امنیت ترافیکی لازم رو برای نگهداشتن اتوبوس بچه ها ندارن یا پله های زیاد و محوطه خطرناک دارن) ، گرفتن عکس و فیلم شونصد بار در سال ، چاپ عکس بچه ها روی پیراهنهایی که خودشون پیشنهاد میکنند و از همه بدتر ویزیت شدن توسط پزشک در مهد کودک (ممکنه اینکار به نظرتون خوب بیاد ولی توجه کنید که در سنی که بچه های مهد کودک هستند وجود اولیای کودک برای دادن شرح حال به دکتر ضروری است).
•تحویل گرفتن و تحویل دادن کودک : در بعضی مهد کودکها همیشه یکی از پرسنل در کنار در ورودی حضور دارد که کودک رو تحویل میگیره و بعد از ظهر هم تحویل میده . این یکی از بزرگترین نکات مثبت یک مهد خوبه .
•بسته بودن در مهد کودک در ساعاتی غیر از ساعات ورود و خروج بچه ها . دور مهد کودکی که هر وقت روز میرین درش چهار طاق بازه یا حتی کیپ شده است یه قلم قرمز بکشید!

سمیرا   
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٧:٥٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت ،۱۳۸٢