تولد فرزند دوم،‌

خوشحالي فراوان براي شما و تغيير اساسي براي فرزند اول

تولد فرزند دوم تاثيرات زيادي بر کل خانواده بويژه فرزند اول دارد. مخصوصا در ماه هاي اول پس از تولد فرزند دوم ، که شما شديدا درگير شير دادن، عوض کردن پوشک، کوهي از لباسهايی که بايد شسته شوند ، ‌مهمانان و شبهاي بي خوابي هستيد،‌خيلي زود از توجه به فرزند بزرگتر غافل مي شويد.
تحقيقات زيادي درباره جايگاه فرزندان در خانواده و تاثير خواهران و برادران بر يکديگر انجام شده است. يکي از محققان در اين باره مي گويد: « فرزند اول مدتي تنها فرزند خانواده بوده است و در آن مدت تمام توجه والدين را به خود اختصاص مي داده است. با تولد فرزند دوم، اين حالتي که طبيعي بنظر مي رسيده، ناگهان از بين مي رود. اغلب تولد فرزند دوم هنگامي که او خردسال است ، يعني زماني که او شروع به مخالفت با والدين مي کند، رخ مي دهد. او در جواب همه چيز نه مي شنود در حالي که نوزاد فقط مورد مهر و محبت و نوازش قرار مي گيرد. اين مي تواند فرزند اول را شديدا دچار ترس بکند. او از خود مي پرسد: آيا کار اشتباهي کرده ام ؟ آيا پدر و مادرم ديگر مرا دوست ندارند؟‌ »
شما نمي توانيداز همه واکنشهاي منفي او جلوگيري کنيد. ولي تا آنجايي که امکان دارد مي توانيد فرزند اولتان را براي تولد دومي آماده کنيد :
- سعي کنيد به هر دو توجه کنيد . بگذاريد فرزند اولتان هم وقتي دومي را شير مي دهيد،‌ در تختان جاي بگيرد.
- مراقب باشيد که مهمانان فقط به نوزاد توجه نکنند و براي اولي نيز هديه ايي همراه بياورند.
اين موارد ساده سبب مي شود که فرزند اولتان بداند که او نيز هنوز دوست داشتني است و هر کس در خانواده جاي خود را دارد. پدر نقش مهمي در اين زمينه مي تواند بازي کند. پدر مي تواند فرزند اول را خوب سرگرم کند. ممکن است مادر در اين شرايط (بر اثر خستگي) سختگير و متوقع بشود ولي پدر مي تواند تعادل را برقرار کند.

جايگاه فرزندان در خانواده

چايگاه فرزندان در خانواده در ساخت شخصيت بچه ها در آينده بي نهايت مهم است. مشحص گرديده که فرزندان اول براي رضايت خاطر والدين، اغلب طبق خواسته آنها زندگي مي کنند. اين امر ناشي از ترسي است که آنها در زمان کودکي در هنگام تولد فرزند دوم احساس کرده اند. در آينده نير آنان همچنان به مقررات خانوادگي پايبند مي مانند. امري که در فرزندان بعدي کمتر ديده مي شود. چون آنان هيچگاه از سوي بچه هاي بعدي مورد تهديد فرار نگرفته اند و همواره بچه يا بچه هايي در اطرافشان بوده است. از اين رو آنها نسبت به بچه هاي اول نگراني کمتري دارند و به تاييد رفتارشان توسط والدين اهميت کمتري مي دهند.

برگرفته از مجله : ما والدين جوان (‌ Wij jonge ouders )

ترجمه از : شيدا
  
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٢:٠٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۳ بهمن ،۱۳۸۱