تحقیق خردادماه 83- مراقبتهاي دوران بارداري و نقش پدر در این دوران (قسمت سوم)

 دهم - آنچه هر زن باردار بايد بداند

 انتظار تولد فرزند براي بسياري از زوجهاي جوان هيجان انگيز است. اما گاه اين هيجان لذت بخش با ترس و اضطراب همراه مي شود. اما مسئوليت مادر در اين ميان سنگين تر است زيرا سلامت موجودي كه در درونش در حال شكل گيري است، به طوركامل، به توجه او بستگي دارد. در زير به چند نكتة كلي كه لازم است زنانِ باردار به آنها توجهداشته باشند اشاره مي شود.

یک - از قرار گرفتن در معرض مواد سمي نظير پاك كننده هاي شيميايي، سرب، حشره كشها و رنگها بپرهيزيد. همچنين، بهتر است زنان باردار از استنشاق بخار رنگ خودداري كنند. جيوه
دو - به محض اطلاع از بارداري خود، براي دريافت مراقبتهاي دوران بارداري به ماما و متخصص زنان مراجعه كنيد. بايد در تمام اين دوران زير نظر باشيد تا در صورت لزوم، اقدامات لازم براي حفظ سلامت شما و جنين انجام شود. در مورد برنامه هاي پس از تولد كودك با متخصص مشورت كنيد .

سه - تحقيقات علمي نشان داده است كه سيگار كشيدن مادر باعث كم وزني نوزاد مي شود. از جمله آثار سوء احتمالي مصرف سيگار، نازايي، سقط، حاملگي خارج رحمي و مرگ و مير نوزادان است. نتايج مطالعات اخير نشان مي دهد كه سيگار كشيدن ممكن است باعث بروز ناتوانيهاي يادگيري در كودك شود. اگر سيگار مي كشيد، بهتر است هرچه زودتر آن را ترك كنيد. استشمام دود سيگار نيز ممكن است به رشد جنين صدمه وارد كند. از ديگران بخواهيد كه از سيگار كشيدن در اطراف شما خودداري كنند، حداقل تا زماني كه نوزادتان به دنيا بيايد .

 

چهار - تا ميتوانيد آب بياشاميد. مصرف زياد مايعات در طول بارداري به بدن شما درتحمل افزايش حجم خونِ در گردش كمك مي كند. حداقل روزي 6 تا 8 ليوان آب، آبميوه يا شير بنوشيد. يكي از نشانه هاي مصرف كافي مايعات، رنگ ادرار است. ادرار زن باردار بايد بيرنگ يا به رنگ زرد بسيار كمرنگ باشد .

پنج - اگر از رژيم غذايي درستي پيروي كنيد، مواد غذايي مورد نياز بدن خود و جنين را تأمين خواهيد كرد. وعده هاي غذايي زن باردار بايد شامل هر پنج گروه مادة غذايي باشد. رژيم غذايي روزانة شما بايد شامل 6 تا 11 سهم حبوبات، 3 تا 5 سهم سبزي،  تا 4 سهم ميوه، 4 تا 6 سهم شير و لبنيات، و 3 تا 4 سهم مواد پروتئيني باشد بهترين رژيم غذايي داراي ميزان چربي پايين و ميزان فيبر بالاست .

شش- در دوران بارداري، روزانه حداقل 400 ميكروگرم اسيد فوليك مصرف كنيد. بهتر است مصرف اين ميزان از دوران قبل از بارداري آغاز شود. به اين ترتيب، احتمال ايجاد نقص دستگاه عصبي در جنين كاهش مي يابد. براي تمام زناني كه در سن باروري هستند احتمال باردار شدن در آنها وجود دارد، مصرف روزانه يك عدد قرص اسيد فوليك توصيه مي شود. آب پرتقال، انواع سبزي، بادام زميني، كلم بروكلي، و نخود و لوبيا منابع طبيعي تأمين اين ماده هستند و مصرف آنها ضروري است .

هفت - مشاورة ژنتيكي براي همة زنان لازم است. ناهنجاريهاي مادرزادي و بيماريهاي ژنتيكي بايد به تمام خانواده ها معرفي شود تا در صورت وجود سابقة هركدام از اين بيماريها در خانواده، به پزشك متخصص مراجعه كنند .

هشت - شستن دستها در طي روز بسيار اهميت دارد، بخصوص بعد از دست زدن به گوشت خام يا استفاده از توالت. شست و شوي دستها شيوه اي ساده و كارآمد براي جلوگيري از انتشار ويروسها و باكتريهاست .

نه - در دوران بارداري، به توصية پزشك خود و به منظور كاهش احتمال ابتلا به كمخوني فقر آهن، حداقل از 30 ميليگرم آهن در روز استفاده كنيد. به تمام زنان در سنين باروري توصيه مي شود كه رژيم غذايي غني از آهن داشته باشند .

ده - نسبت به وضعيت خود هوشيار باشيد. اگر دچار علائمي نظير درد، انقباضات شديد رحمي به فاصلة هر 20 دقيقه، خونريزي از واژن، آبريزش از واژن، سرگيجه، غش، تنگي نفس، تپش قلب، تهوع و استفراغ مداوم، سختي راه رفتن، ورم مفاصل و كاهش حركت جنين شديد، حتماً پزشك خود را در جريان بگذاريد .

یازده - استفاده از الكل و كافئين در دوران بارداري مضر است. «سندروم مرگ الكل عارضه اي است كه نشانه هاي آن تأخير رشد جنين در رحم، نقص ساختماني اجزاي صورت و دستگاه عصبي مركزي در جنين است. مصرف قهوه، شكلات و چاي نيز كه حاوي كافئين هستند بايد محدود شود. »

دوازده – مادرانِ دچار بيماريهاي مزمن نظير ديابت، صرع و پرفشاري خون بايد زير نظر پزشك باشند. اگر دارويي مصرف مي كنيد، با پزشك خود مشورت كنيد و مطمئن شويد كه اثر سوئي بر سلامت جنين ندارد. داروهاي گياهي و انواع ويتامينها نيز از اين قاعده مستثني نيستند .

سیزده - هر سؤالي كه در ذهن داريد از پزشك بپرسيد. هيچ سؤالي وجود ندارد كه ارزش پرسيدن نداشته باشد.

چهارده - داروهاي سرماخوردگي يا داروهاي ضد سرفه، حاوي الكل يا موادي هستند كه براي زنان باردار مضرند. در صورت مصرف هركدام از اين داروها، پزشك متخصص را در جريان بگذارید.

 

پانزده – ورزش در دوران بارداري خستگي و احساس كسالت را برطرف مي كند؛ در نتيجه مادر و كودك احساس بهتري خواهند داشت. ورزش همچنين دوران نقاهت پس از زايمان را كوتاه مي كند. با انجام حركات ورزشي ملايم در دوران بارداري، عضلات پشت و شكم خود را قوي سازيد. يوگا، پياده روي، شنا و دوچرخه سواري روي دستگاه ثابت از جمله ورزشهاي مناسب براي زن باردارند. بهتر است پيش از شروع هر نوع ورزشي در دوران بارداري، با پزشك خود مشورت كنيد .

شانزده - مشكلات گوارشي و تهوع صبحگاهي در دوران بارداري بسيار شايع است. غذاهاي محبوب شما ممكن است در دوران بارداريتان تهوع آور شوند. خوردن 5 تا 6 وعدة غذايي مختصر در روز به جاي 3 وعدة غذايي مفصل، به كاهش مشكلات گوارشي كمك مي كند .

هفده - رعايت نكات بسيار ظريفي مي تواند محيط خانه را به مكاني مناسب براي رشد جنين تبديل كند، مثل حفظ آرامش روحي مادر يا گوش دادن مادر به موسيقي ملايم .

هجده - استفاده از سونا و حمام بخار در دوران بارداري ممنوع است .

نوزده - توكسوپلاسموز نوعي عفونت انگلي است كه براي جنين مشكل ساز است. در دوران بارداري، از خوردن گوشت خام و دست زدن به مدفوع گربه جداً خودداري كنيد. براي كارهاي باغباني نيز حتماً از دستكش استفاده كنيد .

بیست - در طي بارداري، اندازة رحم به تدريج افزايش مي يابد. همچنين فعاليت كليه ها بيشتر مي شود. در نتيجه، ميزان ادرار و تعداد دفعات دفع ادرار افزايش مي يابد. ممكن است زن باردار با سرفه، عطسه يا خنديدن دچار دفع ادرار شود. علت اين امر، بزرگ شدن رحم و افزايش فشار بر مثانه است. زيرا مثانه در ماههاي اولية بارداري در ناحية جلو و زير رحم قرار گرفته است. اگر دچار احساس سوزش هنگام دفع ادرار يا افزايش ناگهاني تعداد دفعات دفع يا تيره رنگ شدن ادرار شديد، فوراً پزشك را در جريان اين تغييرات قرار دهيد .

بیست و یک - تكميل برنامة واكسيناسيونِ پيش از بارداري در حفظ سلامت مادر و جنين نقش مؤثري دارد. بنابراين، واكسيناسيون پيش از بارداري را جدي بگيريد .

بیست و دو- افزايش يا كاهش زياد وزن در دوران بارداري ممكن است خطرناك باشد. به ياد داشته باشيد كه بارداري زمان مناسبي براي شروع رژيم لاغري نيست. افزايش وزن در اين دوران به دليل وزن گيري جنين است. وعده هاي غذايي خود را كم نكنيد. هم شما و هم جنين به كالري بيشتري نياز داريد. اگر رژيم خاصي را پيش از بارداري شروع كرده ايد، براي ادامة آن با پزشك خود مشورت كنيد .

بیست و سه - از قرار گرفتن در معرض اشعة ايكس بپرهيزيد. اگر براي درمانهاي دندانپزشكي يا ارتوپدي مجبور به گرفتن عكس راديولوژي شديد، حتماً پزشك را از بارداريتان مطلع سازید.

بیست و چهار - نحوة برخورد شما با موضوع بارداريتان بسيار اهميت دارد. با فراهم ساختن محيط سالم در دوران بارداري، به كودك آيندة خود ثابت كنيد كه برايتان ارزشمند است و دوستش داريد .

بیست و پنج - به اندازة كافي بخوابيد. سعي كنيد بيشتر روي پهلوی چپ قرار بگيريد، بخصوص دراز كشيدن روي پهلوي چپ موجب بهتر شدن گردش خون جنين و كاهش ورم شما ميشود.

 

یازده - هنگام زايمان اضطراري چه بايد کرد؟

خانمهايي كه ماههاي آخر بارداري را سپري مي كنند اغلب با اين اطمينان مبادرت به سفر مي كنند كه امكانات پزشكي در دسترسشان هست و هرگز زياد از ان دور نمي شوند، اما ممكن است گاهي با شوهرشان به پيك نيك يا جاهاي دور افتاده بروند كه در اين صورت احتمال تولد كودك بدون حضور پزشك و پرستار را افزايش مي دهند. آنچه در زير مي ايد يك راهنمايي به اصطلاح قدم به قدم براي موارد اضطراري است كه توسط پزشكان خبره توصيه شده است. بيشتر اين موارد خطاب به پدر گفته شده اما مادر نيز بايد براي رويارويي با آنها آگاهيهاي لازم را داشته باشد.

بكوشيد از جايي كمك بگيريد. اگر اطمينان يافتيد كه نمي توانيد به موقع خود را به بيمارستان برسانيد ،حداقل بكوشيد پزشك يا آمبولانسي را حاضر كنيد.

ـ بي جهت دچار هراس نشويد. اين براي زن و شوهر هر دو صدق مي كند كه به یاد باشند تولد يك روند طبيعي است كه در پايان يك وضعيت طبيعي ديگر يعني حاملگي ، روي مي دهد .

 ـ مادر را در وضعيت راحتي قرار دهيد. راحت ترين و ايمن ترين وضعيت دراز كشيدن روي تخت يا زمين يا تشك عقب اتومبيل است. اگر وقت هست اطراف او را با كاغذي كه با يك ملافه يا حوله تميز پوشيده شده بپوشانيد تا مايعي را كه در جريان زايمان خارج ميشود جذب كند.گرچه اگر مادر ترجيح مي دهد مي تواند بنشيند يا حتي چمباتمه بزند. اگر پيشتر طي تمرينات دوران بارداري آموخته كه در اين حال چگونه خود را شل كند، بايد اين كار را انجام دهد. هنگامي كه حس مي كند مثانه اش پر است بايد آن را تخليه كند به جاي رفتن به توالت بايد از لگن يا ظرف مشابه ديگري استفاده كرد.

ـ سراسر دست خود را با آب و صابون خوب بشوئيد. براي جلوگيري از عفونت اين كار بسيار لازم است اما كوشش نكنيد هيچ جايي از بدن مادر از جمله مهبل را تميز كنيد .

- بگذاريد كودك بطور طبيعي بيايد. هنگامي كه كودك وارد مجاري تولد مي شود طبيعت مادر را به تولد كودك وا مي دارد. در مدت زايمان مادر بايد تا حد امكان طبيعي تنفس كرده و بكوشد خود را شل كند. كشيدگي عضلات باعث تخفيف اثر انقباضها در اتساع گردن رحم شده و در نتيجه زايمان را به تعويق مي اندازد. اگر اين انقباضها به حد غير قابل تحملي دردآور شوند مادر شروع به جيغ كشيدن مي كند. اجازه ندهيد اين جيغهاي دلخراش كه نشانهء درد فراوانند باعث از دست دادن خونسردي شما شود. هنگام گرفتن كودك

به هيچ روي نه فشار آوريد نه بكشيد(نه به طور عادي و نه به زور) نه در جريان آن دخالتي اعمال كنيد. بگذاريد مادر كودك را روي يك حوله يا ملافه تميز بزايد. اگر مادر در مدت زايمان و تحمل درد فشار آن قضاي حاجت كرد براي جلوگيري از آلودگي كودك ـ آن را جابجا كرده يا بپوشانيد.

 اگر دچار مشكلي شديد و قادر به آوردن پزشك نبوديد مادر را بخوابانيد يا در راحت ترين وضعيت قرار دهيد و او را به نزديكترين محلي كه امكان يافتن كمك هست ببريد.

 اگر در جريان روند تولد كيسهء آب خود به خود پاره نشد آن را به كمك ناخن، يك ميخ يا نوك قيچي پاره كنيد. مواظب باشيد كودك را درون كيسه زخمي نكنيد. بعد سر كودك را از كيسه بيرون بياوريد تا تنفس طبيعي خود را شروع كند.

ـ صورت كودك را پاك كنيد. زدودن مايع مخاطي غليظ از سر كودك او را از تنفس اين ماده به داخل ريه ها حفظ مي كند. صورت او از جمله بيني و دهان را به كمك يك دستمال تميز يا حوله يا حتي قاب دستمال تميز كنيد براي اين كار از حوله كاغذي استفاده نكنيد زيرا ممكن است تكه هاي جدا شدهء كاغذ در منخرين كودك باقي بماند و از طريق تنفس به داخل ريه ها وارد شود .

ـ با دقت به بند ناف دست بزنيد. اين بند ناف كه از ناف كودك تا جفت ادامه دارد شيشهء عمر كودك است كه تا هنگام تولد منبع تامين غذا و اكسيژن اوست. پس از تولد بايد آن را به آرامي رها كرد (بخصوص اگر هنوز مي تپد) و گذاشت تا جريان خون به داخل بدن كودك ادامه يابد. حتما دقت كنيد كه بند ناف به دور گردن كودك نپيچد. لازم نيست بند ناف را بلافاصله بعد از تولد ببريد. هنگامي كه پزشك برسد خود اين كار را مي كند. اگر هيچ امكانات پزشكي در اختيار نيست بند را با يك تكه طناب يا نخ محكم تميز در دو نقطه محكم ببنديد( گرهء طرف كودك بايد تا ناف او حدود 15 سانتيمتر فاصله) بين دو گره را با يك قيچي تميز يا كارد ببريد.

ـ جفت را نگهداريد. جفت كه به بند ناف متصل است خود به خود خارج مي شود. هرگز براي گرفتن آن بند ناف را نكشيد زيرا ممكن است بند بي موقع ببرد. وقتي بيرون آمد آن را در يك لگن يا يك تكه روزنامه بگذاريد تا بعد پزشك با ديدن آن اطمينان حاصل كند كه چيزي در داخل رحم باقي نمانده است .

ـ كودك را در كنار مادر بگذاريد زيرا بهترين و گرمترين جا براي او نزديك بدن مادر است. اگر بند ناف به اندازهء كافي بلند است مي توان كودك را روي بازوي مادر نزديك سينه اش خواباند. اگر كودك سينهء مادر را مك بزند، چه شير بيايد چه نيايد، به سود مادر است. مك زدن باعث انقباض رحم شده و جفت را زودتر خارج مي كند. اگر بند ناف كوتاه است مايع بين پاهاي مادر را پاك كرده يا با چيزي بپوشانيد و كودك را در آنجا

قرار دهيد.

ـ كودك را بپوشانيد. اگر چيز ديگري در دسترس نيست از يك پتو يا كت استفاده كنيد. هرگز چيزي روي سر او نيندازيد. بايد امكان نفس كشيدن داشته باشد .

مادر را ماساژ دهيد. يك ماساژ ملايم روي شكم و در محل رحم حتي اگر جفت خارج شده باشد از خونريزي زياد جلوگيري مي كند. محل رحم را با نهادن دست كه حالت فنجان گرفته درست بالاي موي زهار مي توان يافت.

ـ بقيهء كارها را سر و سامان دهيد. مادر را تميز كرده و او را در جاي گرم و راحتي بخوابانيد اما كودك را تميز نكنيد. پوشش پنير مانند روي پوست او نقش يك محافظ را دارد و بايد گذاشت مدتي باقي بماند. كودك را نيز گرم نگه داريد. تا پزشك برسد، شما و مادر بچه مي توانيد پس از ان همه تقلا كمي استراحت كنيد .

 

دوازده - زايمان طبيعي يا سزارين

سزارين يعني خروج جنين از محل برش جدار شكم و ديواره رحم. اين تعريف خارج شدن جنين از شكم به هنگام پارگي رحم يا حاملگي شكمي (خارج از رحم )را در بر نمي گيرد .

در 20 سال گذشته، در كشورهاي توسعه يافته تعداد زايمان با عمل سزارين افزايش يافته، اما در عين حال با اتخاذ تدابيري ويژه از جمله آموزش مادران در دوران بارداري و حتي پيش از آن و توجه به شرايط روحي و رواني مادران باردار، تلاش شده تا حتي اين ميزان كنترل شده نيز روبه کاهش بگذارد.
ايران يكي از بالاترين آمار زايمان سزارين را دارد. بنا به گزارش سال گذشته ايرنا ميانگين عمل سزارين در كشور ما بين 35 تا 42 درصد است اين در حالي است كه اين رقم در جهان 15 درصد است. اين آمار به سرعت رو افزايش است به گونه اي كه در حال حاضر به اعتقاد بسياري از متخصصان زنان زايمان، گاه تا 80 درصد زايمان ها به روش سزاريني انجام مي شود .اما چرا سزارین ؟

دكتر كتايون بامداد، متخصص و جراح زنان و زايمان معتقد است مهم ترين عامل براي تمايل مادران به سزارين، فوبيا و ترسي است كه از دردهاي زايمان دارند، از سوي ديگر آن ها تصور مي كنند كه پس از زايمان طبيعي، دچار افتادگي مثانه خواهند شد. در حالي كه افتادگي مثانه يكي از عوارض دوران بارداري است كه به دليل ترشح هورمونهاي خاص در اين دوران ايجاد مي شود. فقط در زايمان طبيعي در صد ناچيزي بيشتر از زايمان به شيوه سزارين است. او مي گويد : براي رفع مشكل افتادگي مثانه، ما به مادراني كه به روش طبيعي زايمان مي كنند ورزشهايي را پيشنهاد مي كنيم كه اگر پس از زايمان آن ها را انجام دهند، مشكل افتادگي نخواهند داشت. عليرغم اين دلايل رواني براي تمايل به سزارين، عواملي چون: كوچك بودن لگن مادر، افقي قرار گرفتن جنين در رحم، بيماري يا ناتواني هاي جسمي مادر به تشخيص پزشك، قرار گرفتن جنين از قسمت انتهايي يا در ته لگن،قرار گرفتن جفت سر راه جنين، زجر جنيني و ....... از مواردي هستند كه در صورت وجود، پزشك را واردار به انجام عمل سزارين میکند.

يك متخصص ديگر، نبود امكانات مقابله با خطرات احتمالي زايمان را از دلايل اصلي سزارين ذكر مي كند و مي گويد: كمبود نيروي و نبود دستگاههاي پيشرفته براي كنترل وضعيت جنين به طور مرتب، از عواملي هستند كه گاه پزشكان را نيز تشويق به انجام عمل هاي سزارين مي كند .

در برخي موارد نيز عمل سزارين به علت تقاضاي مادر براي بستن لوله هاي رحمي صورت مي گيرد، در حالي كه اگر زايمان طبيعي هم انجام شود، پس از 24 ساعت و اطمينان پيدا كردن از سلامت نوزاد مي توان عمل بستن لوله هاي رحمي را به صورت يك جراحي كوچك انجام داد .

عوارض سزارين و مزاياي زايمان طبيعي

به گفته دكتر بامداد، مرگ و مير ناشي از لوله گذاري در هنگام بيهوشي و در نتيجه وقفه تنفسي، از خطرات بيهوشي كامل در سزارين نادرست است .
دكتر بامداد مي گويد: در زايمان طبيعي، اگر در شرايط مساعد انجام گيرد ، حداقل 500 سي سي خون از دست مي رود، اما در سزارين در شرايط مشابه، يك ليتر يعني دو برابر. همچنين چسبندگي بعد از عمل، ممكن است عوارضي را براي دردهاي مزمن زير شكم و لگن ايجاد نمايد .
به گفته كتر مرندي در روزنامه كيهان مورخ بیست و هشت اردیبهشت هشتاد و دو نوزاد مي تواند چهار ساعت پس از تولد صداي مادرش را تشخصي دهد و در ساعات اوليه عمر، او مي تواند حركات موزون و رقص گونه را درك كند. نوزاد بايد بلافاصله يك تا پنج دقيقه پس تولد روي سينه مادر قرار داده شود كه اين امر در كشور ما ناديده گرفته شده است .

برخي معتقدند سزارين به شيردهي مادر در ساعت هاي اوليه و حتي تا چهل روز پس از زايمان خدشه وارد مي كند و مادر نمي تواند نوزاد خود را به درستي و به راحتي تغذيه كند، البته اين امر به لحاظ علمي، نظريه اي اثبات شده نيست .
يك مادر جوان كه يك زايمان طبيعي و يك سزارين داشته است، در مقايسه اين دو روش مي گويد: بزرگ ترين مشكل زايمان طبيعي، دردهاي طولاني مدت آن است. ممكن است كسي حتي تا هفت ساعت درد بكشد اما بعد نتواند به طور طبيعي زايمان كند. اما مشكل سزارين، بعد از آن است . كرختي ناشي از بيهوشي و درد برش بر روي شكم گاهي تاچند وقت ادامه دارد. به هر حال به عقيده منف زايمان در هر حالتي دردسرهاي خودش را دارد.
برخي از پرستاران و ماماها معتقدند كه پزشكان براي دريافت هزينه هاي بالاتر و نيز راحت كردن خودشان از انجام عمل هاي طولاني طبيعي(؟؟؟) زائوها را تشويق به زايمان سزاريني مي كنند در حالي كه با افزايش كادر انساني بيمارستانها و آموزش صحيح مادران، مي توان توجه عمومي را به سمت زايمان طبيعي سوق داد .
ديگري هست ؟  آيا روش

مادران بسياري معتقدند كه اگر مي شد درد زايمان را كم كرد، حتماً تمايل داشتند تا فرزند خود را به طور طبيعي به دنيا بياورند. در حال حاضر در بسياري از كشورها از شيوه اي به نام «اپيدورال» يا تزريق نخاعي استفاده مي شود .

پزشك بيهوشي و صرف هزينه زياد دارد، زيرا در طول جريان عمل متخصص بيهوشي بايد به گفته متخصصان ايراني اين عمل نياز به نيروي انساني كافي از جمله ساعتهاي بالاي سر بيمار بماند تا زمان زايمان فرا برسد.
آيا متفاوت اند؟

نیست.  اين مطلب كه بچه هاي سزاريني با هوش تر از بقيه هستند، نظريه علمي
از آنجا كه در زايمان هاي طبيعي ممكن است گاهي اشكالاتي بروز كند كه منجر به خروج جنين با استفاده از «فورسپس» يا « وكيوم» شود، ايجاد اختلال هاي ذهني به دليل خونريزي هاي جمجمه غير محتمل نيست .

آمار چه مي گوید؟

  بر اساس يك بررسي بهداشتي كه در سال هفتاد و نه صورت گرفت مشخص شد حدود سی و پنج درصد از كل زايمان هاي كشور به روش سزارين انجام مي شود كه از اين ميان شصت درصد در بيمارستانهاي دولتي و چهل درصد در بيمارستان هاي خصوصي بوده است .

تا سال 1998 در برزيل 80 درصد تولدها در بيمارستانهاي خصوصي و سی و دو و چهار دهم درصد در بيمارستانهاي دولتي به روش سزارين انجام مي گرفت، ولي پس از آن با اتخاذ سياستهاي صحيح اين آمار طي چند سال به شدت كاهش يافت .

در كشور تايلند تا سال نود و پنج میلادی آمار سزارین در بسمارستانهای دولتی هفتاد و هشت ، خصوصی پنجاه و در بیمارستانهای دانشگاهی شصت و شش درصد بود ولی از سال دوهزار میلادی به بعد آمار در خصوصی به چهل و هشت درصد و دانشگاهی به 22 درصد رسید .در حال حاضر به طور متوسط آمار سزارین در استرالیا بیست و یک ، کانادا نه ، انگلیس هفده ، اسکاتلند چهارده و آمریکا بیست و سه درصد از مجموع زایمانها را تشکیل میدهد.
بر اساس آمار غير رسمي: در مراكز خصوصي ايران تا نود درصد زايمان سزارین و در بیمارستانهای دولتی و دانشگاهی تا هفتاد درصد سزارین است.

 

سیزده - بارداری ناخواسته

بارداري ناخواسته انتظار براي تولد فرزندي است كه خانواده و به تبع آن اجتماع توانايي پذيرش آنرا ندارد.براي بارداري ناخواسته از قبل برنامه ريزي نشده و بصورت يك اتفاقي است كه مورد قبول خانواده نيست.بارداري و انتظار برايتولد فرزند كه بايد شيرين باشد در بارداري ناخواسته به حادثه اي تلخ همراه بااضطراب و ناراحتي تبديل مي شود. بارداري ناخواسته اشتغال مادر ، سلامت مادر ،تعداد متعادل فرزندان و اقتصاد خانواده را با مشكل مواجه مي كند.در بارداريهاي ناخواسته مادران دچار عذاب وجدان و ناراحتي رواني مي شوند ..از مشكلات بعدي مادران درباره اين عارضه سقط جنين مي باشد كه چون غيرقانوني مي باشد بصورت مخفيانه توسط افراد غير ماهر و بدون امكانات صورت مي گيرد و عوارضي از قبيل عفونتهاي شديد ، صدمه به احشائ داخلي و مصرف داروهاي بيمارستاني در منزل را به دنبال دارد.طبق امار سال ۷۹ در كل مناطق شهري و روستايي حدود ۴۰ درصد بارداريها ناخواسته هستند .از اين مقدار حدود بیست و چهار  درصد آن ناخواسته از طرفين شوهر و زن بوده است و حدود ۱۵ درصد آن گاه ناخواسته  از طرف شوهر و گاه ناخواسته از طرف زن بوده است .از افراد واجد شرايط باروري حدود هفتاد و چهار درصد از روش جلوگيري استفاده مي كنند و ۲۶ درصد از هيچ روشي استفاده نمي كنند. البته از اين ۷۴ درصد حدود ۵۶ درصد از روش مدرن و ۱۸ درصد از روش سنتي استفاده مي كنند يعني در كل در كشور ما فقط ۵۶ درصد از روشهاي نوين جلوگيري از بارداري استفاده میکنند.

اگر چه رشد جمعيت از سه و دو دهم درصد به یک و دو دهم درصد رسیده است به علت اینکه اگثر اكثر جمعيت ما در سن باروري حدود ۲۵-۲۰ سال هستند در يك تا دو دهه آينده دوباره دچار بحران جمعيت مي شويم و اين موضوع ضرورت تنظيم خانواده و جلوگيري از بارداريهاي ناخواسته را ايجاب مي كند.ميزان مشاركت اقايان در تنظيم خانواده بسيار كمتر از خانم ها است. بستن لوله ها در خانم ها يا توبكتومي كه نياز به باز شدن تمام لايه هاي شكم همراه با عوارض فراوان است به میزان بیست و سه درصد رسیده است. ولي بستن لوله ها در مردان شود يا وازكتومي كه بدون بخيه و عوارض ديگر مي باشد فقط در حدود چهار درصد انجام میشود.

راه حل اصلي براي جلوگيري از بارداريهاي ناخواسته دادن آگاهي و آمار دقيق است.استفاده صحيح از روشهاي جلوگيري از بارداري ، ارائه وسايل جلوگيري از بارداري ، جلب مشاركت خصوصا آقايان از راههاي جلوگيري از بارداريهاي ناخواسته است.زوجهاي جوان قبل از ازدواج و خانم ها قبل از بارداري حتما با متخصصين و پزشكان مشورت كنند تا از بروز مشكلات تنظيم خانواده و بارداريهاي ناخواسته جلوگيري شود .

 

 

 

 

 

  
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ۱:٥٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ تیر ،۱۳۸۳

) تحقیق خردادماه 83- مراقبتهاي دوران بارداري و نقش پدر در این دوران (قسمت دوم )

 

پنج - تغذيه دوران بارداري

بدون شك يكي از بزرگترين آرزوهاي تمامي‌زنان، داشتن نوزادي سالم و تندرست است . به اين جهت تمامي‌مادران سعي بر آن دارند تا عوامل مؤثر بر بهبود روند بارداري و نتيجه آن را مورد بررسي قرار دهند و تا جاي ممكن از عوامل زيان‌آور دوري جويند. تغييرات زيادي در اثر بارداري در بدن مادر به وجود مي‌آيد و عوامل زيادي در تعيين روند صحيح بارداري مادر و نتيجه بارداري موثر هستند. يكي از مهم‌ترين و اصلي‌ترين نكات، تغذيه مادر باردار مي‌باشد. زيرا رشد و نمو كامل جنين رابطه تنگاتنگي با تغذيه داشته، تامين نيازهاي او با دريافت مواد مغذي مادر عجين شده، تنها راه برآوردن نيازهاي انرژي و ساختاري او به واسطه جفت است. به علاوه تغييرات فيزيولوژيك خاص اين دوران را نيز بايد مد نظر داشت چرا كه متابوليسم موادغذايي و حتي نياز به آنها در اين مدت تغيير مي يابد. بنابراين توجه به اين تغييرات وتنظيم يك برنامه غذايي متناسب با آن در اين دوران ضروري به نظر مي رسد..

بحث هاي زيادي رژيم هاي غذايي زنان باردار منجر به تناقض و ابهامات بسيار شده و رژيم هاي غذايي مختلفي نيز ارائه شده است. از آنجا كه به علت مسايل انساني نمي توان مطالعات فقر غذايي در زن باردار را به صورت تجربي بررسي كرد،طرح مطالعات معني دار تغذيه در بارداري انسان بسيار مشكل است و در مواردي كه به علت مسايل اجتماعي و اقتصادي كمبود موادغذايي بروز مي كند، اثرات آن غير قابل سنجش است.
 تغييرات وزن در دوران بارداري بسيار متغيير بوده و در محدوده اي از كاهش وزن تا افزايش 23 كيلو گرمي و يا حتي بيشتر قرار گرفته است. در دو سوي اين محدوده، شيوع عوارض باليني افزايش مي يابد اما در بين اين حد، طبيعي محسوب مي شود. هيچ تغيير وزني در طول بارداري را نمي توان به عنوان الگوي طبيعي تعيين كرد و ديگران را نسبت به آن سنجيد زيرا اگر الگوهاي تغيير وزن بسيار متنوع هستند. به طور معمول

باردار در طول حاملگي حدود 10 تا 12 كيلوگرم اضافه وزن دارند. افزايش وزن بدن در طول حاملگي به صورت يكنواخت نيست. در 3 ماهه اول افزايش وزن آهسته و حدود يك تا دو كيلوگرم در هفته مي‌باشد. البته هر گونه تغيير وزن ناگهاني بايد گزارش داده شود . سوالي كه براي  بسياري از خانم‌ها مطرح مي‌باشد اين است كه افزايش وزن دوران بارداري به چه صورت كاهش مي‌يابد؟

قسمت اعظم كاهش وزن مادر در زمان زايمان (حدود 5/5 كيلوگرم) و در دو هفته اول بعد از زايمان (حدود 4 كيلوگرم) است. 5/2 كيلوگرم باقي مانده از هفته دوم تا ماه بعد از زايمان كاهش مي‌يابد. البته زناني كه قبلا زايمان داشته‌اند، ميزان بيشتري از افزايش وزن زمان حاملگي خود را حفظ خواهند كرد. 6
 رشد جنين از اولين مراحل تكامل بستگي به مواد غذايي دارد كه از مادر كسب مي‌شود. غذاي مصرفي توسط مادر ابتدا به اشكال ذخيره‌اي درآمده و سپس به طور مدام و منظم نيازهاي انرژي، ترميم بافتي و رشد را برطرف مي‌كند. رژيم غذايي تنظيم شده يكي از مهمترين عواملي است كه سلامت آينده مادر و بچه را تضمين مي‌كند و با وزن كردن متوالي بايد مطمئن شد كه مادر اضافه وزن مطلوب را دارد يا نه .

 هر خانم باردار احتياجات غذايي خود را بايد از همه گروه‌هاي مواد غذايي فراهم کند.در اينجا به طور خلاصه درباره هر گروه صحبت مي‌كنيم:

یک – نان

خانم‌هاي باردار تقريبا بيشترين نياز خود را از اين گروه فراهم مي‌كنند. البته اين نكته قابل توجه است كه بين نياز و رفع احتياج تفاوت قايل شويم. هر خانم در طول حاملگي، روزانه به 300 كيلوكالري انرژي بيشتر نياز دارد. اگر انرژي به ميزان كافي نباشد، پروتئين بجاي آن كه جهت نقش حياتي خود در رشد و تكامل ذخيره شود، به عنوان منبع انرژي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. غذاهاي اين گروه داراي مقادير بالاي كربوهيدرات هستند كه منبع اوليه انرژي مي‌باشند.

دو - حبوبات

يك منبع خوب براي پروتئين هستند كه به عنوان سازنده بافت‌هاي بدن براي مادر و بچه مي‌باشد. در طي 6 ماهه آخر حدود يك كيلوگرم پروتئين توسط مادر ذخيره مي‌شود. البته قسمت عمده پروتئين از منابع حيواني مثل گوشت و مرغ مي‌باشد. بسياري ازحبوبات غني از آهن و ويتامين ب هستند و از آنجايي كه نياز به آهن درطي 4 ماهه اول حاملگي کم است دراين مدت تجويز آهن ضرورتي ندارد ولي بعد از اين بايد علاوه بر رعايت  رژيم غذايي، قرص آهن نیز مصرف شود.

سه – میوه ها

ميوه‌هايي مثل پرتقال، گريپ فروت، نارنگي، ليمو و انگور منشا بسيار خوبي برای ویتامین آ و  ث هستند. هر خانم باردار مي‌تواند در روز چندين بار از اين گروه استفاده كرده و نياز خود را به ويتامين‌هايي مثل ث را برآورده سازد. بطورمثال آب ميوه يا ميوه تازه را با صبحانه يا بين غذا و میوه خشك يا سالاد ميوه به همراه ناهار و كمپوت ميوه را براي دسر و شام مصرف كند.

چهار – گوشت

پروتئين كه يك ماده اصلي براي مادر و نوزادش مي‌باشد به طور مشخص در اين گروه وجود دارد. در مادراني كه گياهخوار هستند، ذخاير ويتامين ب دوازده در نوزادان آنها پائین است . اين گروه جزو گروه‌هاي

اصلي غذايي براي مادران باردار به حساب مي‌آيد كه بايد در وعده‌هاي غذايي آنها گنجانده شود.

پنج – سبزیجات

سبزيجات مي‌توانند مقدار زيادي از ويتامين‌ها از جمله ویتامین آ و ث ، مواد معدنی و فیبر را فراهم کنند.

يكي از مشكلات خانم‌هاي باردار در دوران بارداري يبوست است که با مصرف سبزي‌ها اين مشكل برطرف مي‌شود. . نياز به ويتامين  ث در حاملگي 70 درصد بيشتر از زمان غيرحاملگي است که یک رژیم خوب براحتی این مقدار را در اختیار مادر قرار میدهد. كلم، حبوبات، سيب زميني، اسفناج، دانه‌هاي سبز و گوجه‌فرنگي غني از ويتامين ث هستند و به جذب آهن موجود در غذاها كمك مي‌كنند. . سبزيجات سبز تيره و زرد تيره مانند هويج يا زردك، سيب زميني، فلفل سبز و كلم بروكلي سرشار از ويتامين آ هستند که برای سالامت مادر و جنین لازم است .

شش – شیر و ماست

محصولات لبني ميزان زيادي از احتياجات غذايي را برآورده مي‌كنند، بخصوص كلسيم و پروتئين كه در اين مواد مي‌باشد. در طول حاملگي حدود 30 گرم كلسيم در مادر تجمع مي‌يابد كه اكثر آن در اواخر حاملگي در جنين ذخيره مي‌شود .

كلسيم ماده اصلي در تشكيل استخوان و دندان است. اگر جذب كلسيم مادر كافي نباشد، جنين از كلسيم استخوان‌هاي مادر استفاده مي‌كند كه اين باعث مي‌شود مادر در آينده دچار استئوپروز يا پوكي استخوان  شود.

هر خانم باردار بايد سعي كند در روز حداقل يك ليوان شير  مصرف كند. اگر مادري از مزه شير راضي نيست، بايد آن را با اضافه كردن موادي مانند كاكائو و امثال آن براي خود قابل قبول سازد يا با اضافه كردن آن در سوپ يا پنير رنده شده يا سالاد و يا هر طريقي ديگر آن را مصرف كند. البته اين شامل آن دسته از افراد كه مشكل گوارش داشته قادر به تحمل شير نيستند نمي‌باشد كه در اين صورت به جاي آن مي‌توانند معادل آن يك فنجان ماست يا پنير استفاده كنند و يا از روش درمان اين مشكل بهره ببرند.

اگر چه بستني به علت شير موجود در آن كلسيم دارد، ولي براي تامين كلسيم لازم يك خانم باردار بايد يك فنجان و نيم از اين مواد مصرف شود. زيرا در بستني علاوه بر شير مقدار زيادي شكر و هوا هست كه اين باعث كاهش ميزان شير و كلسيم لازم مي‌شود. البته منابع غيرلبني كلسيم مانند ماهي ساردين و ماهي آزاد نيز مي‌باشند. بايد توجه داشت كه چربي‌ها و روغن و شكر با احتياط مصرف شوند .

 

الگوی غذايی روزانه زنان باردار

نوع غذا
 مقدار
 پروتئين (گرم)
 
شير بدون چربي يا كم چربي ماست و پنير
 3 تا 4 ليوان
 33 تا 42
 
گوشت،ماكيان، ماهي و تخم مرغ
 2 واحد (180-120 گرم)
 28 تا 42
 

سبزي هاي داراي برگ سبز يا زرد تيره پخته يا خام سبزيهاي نشاسته اي شامل سيب زميني، نخود خشك و حبوبات
 
  3 تا 5 واحد، اغلب تمام انواع آن
 6 تا 10

ميوه تازه يا كمپوت يا رنگ نارنجي تيره شامل زردآلو، هلو و طالبي 
  تا 4 واحد، 2 اغلب تمام آنواع آن
 1 تا 2
 
غلات كامل و نان هاي غني شده و سريال ها(غلات فراورده شده)
 7 واحد يا بيشتر
 بالاتر از 14
 
چربي ها و شيرني ها
 در حد اعتدال
 متفاوت
 
مجموع پروتئين
    بالاتر از 73

شش - اضافه وزن در دوران بارداری

اين روزها اتفاق نظر بر آن است كه براي يك خانم با استخوان بندي ريز 3/11 كيلوگرم افزايش وزن در طول دوران بارداري مناسب است. خانمي با استخوان بندي درشت مي تواند تا 9/15 كيلوگرم افزايش وزن داشته باشد. تقريباً ميزان افزايش وزن يك زن در سه ماهه اول بارداري بين 4/1 تا 8/1 كيلوگرم، در سه ماهه دوم هفته اي 450 گرم و يا به عبارتي 4/5 تا 6 كيلوگرم است. اين ميزان افزايش بايد به همين ميزان در طول ماههاي هفتم و هشتم و نهم نيز ادامه يابد كه در سه ماهه سوم 4/5 كيلوگرم افزايش وزن مناسب است. اين موضوع در خانمهايي با نيازهاي ويژه فرق مي كند. مثلاً اگر شما بارداري را با كاهش يا افزايش وزن چشمگير آغاز كرده ايد، يا بيش از يك جنين در شكم داريد،بايد در مورد ميزان افزايش وزن با پزشك خود مشورت كنيد. براي اطمينان از اينكه مي توانيد افزايش وزن خود را در حد مناسب نگه داريد، بايد طوري برنامه ريزي كنيد كه روزانه 500 كالري اضافه انرژي دريافت كنيد.

   . غذا يعني: كربوهيدرات، چربي و پروتئين باشد يك رژيم غذايي سالم بايد شامل سه گروه اصلي

  با وجود اينكه اين مقاديردر طي دوران بارداري تغيير مي كند،  اما توصيه شده كه روزانه مواد را به ميزان زير مصرف كنيم :

 60% كربو هيدرات
       30% چربي
      10 % پروتئين

 هفتم - مراقبت ازپوست در دوران بارداري

بارداریتان مبارک!  با این حال، پوستتان دارد از خیلی نظرها تغییر می‌کند و باید به بهترین نحو ممکن از آن مراقبت کنید. بعضی از خانم‌ها بختشان بلند است و تفاوت رنگ قسمت‌های مختلف پوستشان کم می‌شود و آن برق معروف دوران بارداری را پیدا می‌کند. این امر احتمالاً به خاطر افزایش گردش خون و میزان بالا و مستمر استروژن در حین بارداری است. متاسفانه خیلی از خانم‌ها هم به بلای آکنه (جوش غرور جوانی) دچار می‌شوند. به علاوه، چندتایی از مشکلات پوستی دیگر را هم می‌توان به کلوازمای بارداری (ماسک بارداری)، پروریتوس (خارش) و کهیر دوران بارداری و مسائل عدیده دیگر نسبت داد. بیماری‌های پوستی قبلی نظیر اگزما و آکنه هم ممکن است در این دوران وخیم‌تر شوند.

هرچند بعضی از این عوارض را نمی‌توان درمان کرد، زن باردار باید از پوستش به خوبی مراقبت کند تا وضع از آن چه هست بدتر نشود. حتی مادران آینده که پوست فوق‌العاده‌ای دارند هم باید مراقبت از پوست خود را طبق یک برنامه منظم در پیش گیرند.

1-همیشه از ضدآفتاب استفاده کنید

حتی اگر خانمی باردار نباشد ضدآفتاب واجب است. زیرا همیشه باید پوست را از ضررهای اشعه ماوراء بنفش حفظ کرد که به نوبه خود می‌تواند پوست را خشک کند، مسن‌تر نشانمان بدهد، باعث شکستن سلول‌های پوستی شود و حتی ایجاد سرطان پوست کند! مصرف ضدآفتاب در دوران بارداری حیاتی‌تر است زیرا پوست در این زمان حساس‌تر است.

2-صورت خود را کاملاً تمیز کنید

پاک کردن درست پوست از این جهت ضروری است که در زمان حاملگی پوست صورت معمولاً چرب‌تر می‌شود. اگر پوست کثیف بماند و منظماً تمیز نشود منافذ پوست بسته می‌شوند. این حرف به معنای آن نیست که از شیرپاک‌کن قوی استفاده کنید. شیرپاک‌کنی بگیرید که با پوستتان سازگار و ملایم باشد و در عین حال وظیفه پاک‌کنندگی خود را نیز انجام دهد. از اسکراب روزانه ملایم هم می‌توان استفاده کرد ولی متوجه باشید که اگر پوست حساستان به اسکراب واکنش نامطلوب نشان داد باید کاربردش را قطع کنید.

3- مرطوب کنید، مرطوب کنید، مرطوب کنید!

هرچند پوست بعضی از زنان در دوران بارداری چربتر می‌شود، زنانی هم هستند که برعکس پوست خشک‌تری پیدا می‌کنند. در هر حال، همه زنان باردار باید برای محافظت از پوستشان و نرم و لطیف نگه داشتن آن از مرطوب‌کننده استفاده کنند. زنانی که پوست چرب دارند باید از مرطوب‌کننده روزانه ملایمی استفاده کنند که پایه روغنی نداشته باشد. خیلی از فروشندگان مرطوب‌کننده‌هایی با پایه آبی عرضه می‌کنند که سبکند و به خوبی از عهده صاف و نرم نگه داشتن پوست بر می‌آیند. زنانی که پوست خشک دارند باید مرطوب‌کننده‌ها یا کرم‌هایی را که پایه روغنی دارند انتخاب کنند. به خاطر داشته باشید که هرچه پوستتان خشک‌تر باشد برای ابتلا به خارش آمادگی بیشتری دارید پس همیشه پوستتان را سیراب کنید!

4- بدهید صورتتان را ماساژ دهند

ممکن است بعضی خانم‌ها این را تجملی بدانند که از عهده‌اش بر نمی‌آیند ولی به فایده‌هایی که برای پوستتان و سلامتیتان دارد فکر کنید. بسیاری از خانم‌ها بعد از ماساژ صورت آرامش بیشتری دارند. در واقع در حین صحبت، لبخند زدن، اخم کردن و خندیدن از ماهیچه‌های صورت مکرراً استفاده می‌کنیم و این عضلات اغلب حالت بسیار ‌کشیده‌ای می‌یابند. ماساژ آرامش‌بخش صورت نه تنها حالتان را بهتر می‌کند بلکه چون خونتان را به جریان می‌اندازد می‌تواند درخشش بیشتری به صورتتان ببخشد. اگر دستور ماسک هم بدهید در همان حال که به صندلی آرایشگاه تکیه زده‌اید صورتتان هم تمیز می‌شود!

5- خوب بخوابید

بسیاری از مادران آینده به دردهای دوران بارداری دچارند که باعث می‌شود شب بد بخوابند. در این موارد بهتر است پیش از خوابیدن بخواهید که مشت و مالتان دهند. این کار آرامش را به شما هدیه می‌کند و زمینه‌ساز خواب عمیق و آرام می‌شود. گوش کردن به موسیقی کلاسیک هم می‌تواند به خواب رفتن شما کمک کند. اگر می‌بینید که استراحتتان کافی نیست چندبار در روز چرت بزنید. یادتان باشد که پوستتان به خواب خوش شما احتیاج دارد!

6- آب زیاد بنوشید!

آب بدن شما را پاکیزه می‌کند و سموم را از تنتان می‌زداید. اگر می‌خواهید پوستتان نرم و شفاف به نظر آید همیشه زیاد آب بخورید.

اگر این برنامه مراقبت از پوست را دنبال کنید، قطعاً پوستتان در دوران بارداری برق خواهد زد. از بارداری خود لذت ببرید!

 

هشت -  بارداری و بهترین احساسات

بارداری همراه با احساسهای متضاد است. همانطور که می توانید در مورد زندگی جدیدی که درون شما آغاز شده خوشحال باشید بدون شک زمانی نیز از این مسئله که بسیار بزرگ و سنگین است کلافه شده و آرزو می کنید که زودتر این مرحله به پایان رسد.

همین که پستانهای شما بزرگ تر می شود خط کمر ناپدید شده و شکمتان بزرگ می شود و شما آرزوی هیکل قبلی خود را دارید و بسیار سخت است که به خود بقبولانید که اینطور نیست.( کسانی که در مورد افسردگی زایمان تجربه دارند این گونه می گویند که اول بسیار دشوار است و به نظر شما اینگونه می رسد که دارید وزن اضافه می کنید) البته وقتی که کاملا باردار شدید آسانتر می گردد.

ما می دانیم که گهگاهی قبول کردن بارداری حتی اگر مشخص نیز باشد سخت است. پس مطالب زیر را راجع به زیبایی در دوران حاملگی بخوانید.

سوپریزهای زیبای بارداری

نکته مهمی در بارداری که ممکن است کسی تا بحال به شما نگفته باشد:

دیدن یک زن باردار مردم را مودب می کند. خدمتکاران فروشگاهها ناگهان برای کمک به شما می شتابند. مردم بروی یکدیگر می افتند تا در را برای شما باز نگه دارند مردها صندلی های خود را در اتوبوس یا قطار به  شما می دهند. همه به شما لبخند میزنند و شما نیز از این مطلب لذت می برید و این مطلب بیش از چند ماه نخواهد بود.

رشد سریع ناخنها:

گاهی اوقات در حین 4 ماهگی رشد ناخن های شما سریع می شود. هورمونهای حاملگی را هم باید دوست داشت و هم دوست نداشت. ناخن های شما گاهی بسیار نرم و یا گاهی بسیار خشک می گردند

ممکن است گاهی زیر ناخن های شما خالی شوند.البته به حالت اول بر میگردند.

داشتن موهای سالم و پر:

در دوره دوم حاملگی موهای شما بهتر به نظر می رسد شما افزایش در رشد موی خود ندارید و این سلامتی را بایستی مدیون هورمونهای حاملگی باشید. زیرا از ریزش مویتان جلوگیری می کند.

درخشش سطحی:

در دوره دوم حاملگی ممکن است پوست شما روشنتر به نظر برسد و دلیل آن هورمونهای حاملگی هستند به دلیل اینکه شدت جریان خون را افزایش می دهند و به این دلیل پوست شخص روشنتر به نظر می رسد.

نیاز به آغوش بیشتر:

تمایل جنسی بالا از شایعترین مطالب است.

تمایل جنسی بالای زوج:

باورکنید که تمایل جنسی همسر شما نسبت به حالت فیزیکی شما افزایش می یابد. مردها به رشد و حساسیت پستانهای و حالتهای آن علاقه مند می شوند و از دیدن شما بصورت حامله احساس مردانگی خاصی پیدا می کنند

بهترین زیبایی:

خواه یا ناخواه شما نسبت به مطالب بالا حساس خواهید شد پس بهتر است از استراتژی های زیبایی زیر استفاده کنید.

نکات مثبت خود را با جلوه بیشتری نمایان کنید

اگر دستان شما زیبا بنظر می رسد لباسهای آستین کوتاه بپوشید و در ضمن به لباس دکولته خود افتخار کنید.

گاهگاهی خودتان را لوس کنید

لوازم آرایش جدید برای خود تهیه کنید و دفعات مراجعه به آرایشگاه را بیشترکنید. لباس زیر توری بگیرید.

انجام حرکات ورزشی

باعث می شود که شما احساس خوبتری داشته باشید و پس از حاملگی راحت تر به حالت اولیه خود باز

گردید.

وزن خود را با توجه به جدول توصیه شده بالا ببرید

اکثر خانمها بین 25 تا 35 پوند افزایش وزن دارند به طور عمومی 2 یا 5 پوند در مدت حاملگی مرحله اول اضافه می کنند و تقریبا 1 پوند هر هفته در ما بقیه مدت بارداری اضافه می کنند .

کنار آمدن با احساس حاملگی

نیروی مثبت فکر کردن امری مهم در این دوره است. ممکن است احمقانه بنظر برسد ولی باید به خود بگوئید که من یک مامان خوشگل هستم در نتیجه باعث می شود که این امر را باور کنید .

 

نهم - راههاي سورپريز کنندۀ زيبايي در دوران بارداري
راههاي سوپريز كننده بارداري تغييراتي را در بدن شما بوجود مي آورد، شما ممكن است ورم و اضافه وزن را در نظر گرفته باشيد و يا سرخي پوستتان را كه بخاطر جريان خون افزايش يافته است .

اما تا حالا توجه داشته ايد كه تغييراتي زيادي از قبيل چربي يا خشك شدن پوست يا پرپشت شدن مو بوجود مي آيد؟ اين تغييرات ظاهري به دليل تغييرات هورموني است كه شما سپري مي كنيد. اما اين بدين معنا نيست كه شما بايد با  لبخندي آنها را تحمل كنيد .

حاملگي بهترين زمان براي بازيابي ارزشهاي زيبايي خود، با توجه به اين كه برون به اين مطلب متذكر شده است. يكي از بزرگترين اشتباهاتي كه خانمهاي باردار در مورد زيبايي شان در دوران حاملگي دارند اين است كه اصلا از لوازم آرايش استفاده نمي كنند و مدل موههاي خود را بكلي عوض نمي كنند.آرايش مي

تواند تغييرات زيادي در دوران بارداري ايجاد كند. به گفته ي برون اين آرايش را مي توان به عنوان ابزاري براي زيبايي در دوران حاملگي استفاده كرد. مخصوصا در زماني كه بسياري از خانمها اين انتظار را دارند كه در دوران بارداري كنترل بدن خود را از دست داده اند برون گفته است كه شما بايد كمي خوش بگذرانيد،آرايش كنيد، زيرا مي توانيد بعدا ان را بشوئيد، اين بسيار خوب است كه آرايش كردن احساسات خوبي را به شما ميدهد.

بهترين نحوه آرايش براي خانمهاي باردار

به گفته ي آقاي برون خانمهاي باردار بايد از يك كرم پودر تيره، رژ گونه صورتي، رژ لب مورد علاقه ... براي نتايج بهتر استفاده كنند. براون توصيه مي كند كه سايه اي روشنتر از كرم پودر بزنند، بروي صورتتان استفاده کنيد، زيرا ممكن است همان كافي باشد.سپس از کرم پودر در جاهايی که ضروری است از کرم پودر زياد پرهيز کنيد زيرا ممکن است ترکيب صورتتان را بهم بريزد.

آن روزهايی را که وقت نداشتيد بابت آرايش بياد آوريد هم اکنون بايستی خود را کمک کنيد با استفاده از رژ گونه می توانيد رو حيه ای به صورت خود ببخشید.

شيوه او در آرايش استفاده از رژگونه برنزه بر روی گونه ها با عنوان پيش زمينه و بعد بروی آن از پنکيک صورتی است. زنان حامله می توانند با اين حرکت به خود روحيه ببخشند. چيزی زيبا و سبک و خوشبو را انتخاب کنيد زيرا که در دوران حاملگی حس بويايی افزايش می يابد.

ادامه دارد .......

  
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٩:٤٠ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۳ تیر ،۱۳۸۳

تحقیق خردادماه 83- مراقبتهاي دوران بارداري و نقش پدر در این دوران(قسمت اول)

بخش اول- مراقبتهای دوران بارداری

قسمت اول 

یک - بهداشت باروري

بهداشت باروري به معناي سلامت كامل جسمي، فكري و اجتماعي افراد از بدو تولد تا مرگ است كه

سلامت فرد در تمام طول زندگي را در ابعاد مختلف در بر دارد. بنابراين هر فرد از بدو تولد نيازمند طيف وسيعي از خدمات بهداشتي در مراحل مختلف زندگي خود است. خدمات بهداشت باروري از طريق سيستم شبكه هاي بهداشتي درماني در اختيار عموم قرار ميگيرد. اين خدمات شامل: مراقبتهاي دوران بارداري، زايمان و پس از زايمان، خدمات خانواده، مراقبتهاي مادر و كودك، تشخيص و درمان نازايي، پيشگيري و درمان بيماريهاي مقاربتي، پيشگيري و كنترل سرطانهاي پستان و دهانه رحم  است . نگاهي

به آمارهاي موجود اهميت توجه به بهداشت باروري را روشنتر ميسازد. هر سال بيش از 150صد و پنجاه میلیون زن در كشورهاي در حال توسعه حامله ميشوند و اغلب حاملگيها منجر به تولد نوزاد زنده از يك مادر سالم ميشوند. هر سال نيم ميليون زن حامله به علت مشكلات مامايي جان خود را از دست ميدهند كه نود درصد آن در كشورهاي در حال توسعه رخ ميدهد. هفتاد و پنج درصد از مرگ مادران در اثر علل مستقيم مامايي ميباشد كه قابل پيشگيري است به طوري كه پنج علت مهم مرگ مادران: خونريزي، سقط غيربهداشتي، فشار خون حاملگي، عفونت  و عدم پيشرفت زايمان است .

سالانه هفتاد و پنج ميليون حاملگي ناخواسته اتفاق ميافتد كه چهل و پنج ميليون آن منجر به سقط ميشود.

 

اهداف سازمان بهداشت جهاني براي حفظ سلامت مادر و جنين و نوزاد از سال 1990 تا سال 2000 شامل

موارد زیر است :

الف.كاهش مرگ جنين و مرگ و مير نوزاد به ميزان سی تا چهل درصد

ب. اصلاح قابل توجه در بهداشت نوزادان.

 

 براي رسيدن به اهداف كلي فوق، اهداف جزئي زير توسط سازمان بهداشت جهاني مطرح شده است :

 یک - ترويج تنظيم خانواده جهت كاهش حاملگي ناخواسته

دو – فراهم كردن مراقبتهاي معمول دوران بارداري، زايمان و بعد از زايمان   

سه -  حفظ ، حمایت و ترويج شروع زودرس شيردهي و تغذيه انحصاري با شير مادر

چهار - كاهش ميزان كم خوني و بيماريهاي مقاربتي در زنان حامله

پنج -  كاهش مرگ مادر به دلیل سقط، فشارخون حاملگي،خونريزي،زايمان مشكل و عفونتهاي بعداز زايمان

شش – حذف كزاز نوزادي به طوري كه تقريباً همه زنان جامعه حداقل دو دوره واكسن كزاز را در دوران بارداري گرفته باشند و زايمان براي همه مادران در شرايط بهداشتي و ايمني انجام شود.  

هفت - كاهش مرگ نوزاد در نتيجه آسفكس حين تولد.

هشت - كاهش هايپوترفي نوزاد

نه – كاهش عفونت چشمي نوزاد

 

دو - عوارض احتمالي بارداری

بعضی وضعیت های خاص مربوط به بارداری وجود دارد که همه یا اغلب زنان باردار آن ها را تجربه می کنند. چند مورد خطرناک هم وجود دارد که احتمال بروزشان کم تر است اما آن ها را باید شناخت:

1- تغییرات پستان

تورم و حساس شدن پستان ها از اولین علائم بارداری  هستند، پستانها ممکن است خیلی زود 7-10 روز پس از اووولاسیون شروع به بزرگ شدن کنند. رنگدانه‌های نوک پستان افزایش می یابند و رنگ تیره ای ایجاد می‌کنند، نوک پستان‌ها رشد می‌کنند و دانه های ریزی در این ناحیه ایجاد می‌شود، علائم اتساع پستان به شکل خطوط روشن نمایان می‌شوند که به دلیل تغییرات هورمونی است. در اثر تورم بافت پستان بافت زیر بغل نیز ممکن است این حالت را پیدا کند. در صورت نگرانی به پزشک مراجعه کنید. در بعضی مادران پس از چندماه  اول بارداری ترشح کلستروم(آغوز) آغاز می شود. نوک سینه ها را با کرم یا کمی کره چرب و نرم نگه دارید و از استعمال الکل و صابون خودداری کنید چون چربی طبیعی نوک سینه‌ها را از بین می‌برد و آن را مستعد ترک خوردگی می‌سازد. اگر نوک سینۀ فرورفته یا صاف دارید روزانه چندین بار با حرکات پیچشی انگشتان آن را ماساژ دهید تا برای شیردهی آماده شود.

2- تغییرات گردش خون

از آن جا که خون در دوره‌ی بارداری حامل مواد مغذی و اکسیژن برای مادر و جنین باید باشد، حجم آن حدود 50 تا 60 درصد بیش از افراد معمولی است و قلب 30 تا 40 درصد بیشتر کار می‌کند، اما از آن جا که بارداری یک حالت طبیعی است، پرکاری قلب را خسته نمی‌کند. اما باید علائم هشداردهنده را جدی گرفت:

2-1- فشارخون: به طور طبیعی فشار خون در بارداری پایین است. افزایش فشارخون می‌تواند نشانه‌ی مسمومیت حاملگی باشد. در مسمومیت حاملگی فشارخون بالا میرود و منجر به تورم بافت‌ها و نشت پروتئین از کلیه ها در ادرار می شود. در مراحل پیشرفته‌تر می‌توند به بروز تشنج و کما بیانجامد.  زنان سیگاری بیشتر در معرض فشارخون بالا در حاملگی هستند.

علائم اولیه‌ی افزایش فشارخون عبارت اند از: تورم پاها، بالارفتن وزن به میزان زیاد و علائم ثانویه: تورم دست‌ها یا صورت، سردرد، سرگیجه‌ی شدید، دیدن نقاط تیره در برابر چشمان.

 در انتهای سه ماهه‌ی دوم یا سوم تهوع، استفراغ و درد شکم نیز میتوا‌ند علامت مسمومیت حاملگی باشد.

فراموش نکنید فشارخون در مراحل ابتدایی به راحتی قابل درمان است اما در صورت پیشرفت، زندگی مادر و جنین را تهدید می‌کند.

2-2- کم‌خونی: در بارداری حجم خون به علت افزایش حجم پلاسما افزایش می‌یابد، کم خونی اما به معنی کمبود تعداد گلبول‌های قرمز خون است که عمدتا به دلیل کمبود آهن ایجاد می‌شود که می‌توان با مصرف دارو و نیز غذاهای غنی از آهن نظیر گوشت، جگر، کلم، نخود و لوبیا، برگه ی زردآلو، کشمش،آلو خشک و نان گندم سبوس‌دار آن را رفع کرد.

انواع دیگری از کم خونی هم هست که کم‌تر شایع است نظیر: کم خونی پرنیشیوز ( ناشی از کمبود ویتامین ب12)، کم خونی اسید فولیک ( ناشی از کمبود اسیدفولیک) و کم خونی سلو‌ل‌های داسی شکل (یک بیماری خطرناک ارثی)

2-3- پرولاپس دریچه‌ی میترال:به نرم‌شده‌گی دریچه‌ی میترال نیز معروف است و از عمومی‌ترین ناراحتی‌های قلب در زنان باردار است و می‌تواند هنگام زایمان منجر به وضعیت خطرناکی شده و عفونت قلبی ایجاد کند.پزشک یا تجویز آنتی بیوتیک و پروفیلاکتیک در طول درد زایمان و زایمان می‌تواند از آن پیشگیری کند.

2-4- بیماری‌های قلبی آرترواسکلروتیک: در این بیماری رگ‌های قلب تنگ می‌شود و فشار اضافی به قلب وارد می‌کند. رژیم غذایی کم‌چربی خطر ابتلاء به آن را کاهش می‌دهد.

2-5- بیماری‌های دریچه‌های قلب (غیر از پرولاپس): اگر سابقه‌ی بیماری قلبی دارید، اگر در کودکی دچار تب رماتیسمی شده‌اید، بیماری‌ای مادرزادی قلبی و ... دارید، استرس زایمان می‌تواند فشار بالایی به قلب وارد کند. پزشک مراقبت‌ها و داروهای لازم در طی بارداری را به شما توصیه و تجویز خواهد کرد . استراحت کامل در خلال بارداری نیز از ضعف قلب جلوگیری می‌کند. در زایمان نیز می‌توان کودک را با فورسپس یا واکیوم خارج کرد.

3- کمر درد

- در مراحل انتهایی بارداری به علت باز شدن استخوان های لگن برای زایمان و نیز افزایش وزن رحم که بدن را به سمت جلو می کشد، دردهایی در انتهای کمر به وجود می‌آید، برای تسکین روش های زیر می‌تواند کارساز باشد:

- به شکلی  راه بروید که ستون مهره ها شکل علامت سوال به خود نگیرد، با پشت خم شده راه نروید.

- حرکت های غلط ( نظیر خم شدن برای برداشتن اشیا از روی زمین) انجام ندهید و از پیاده روی غفلت نکنید.

- به پهلو بخوابید تا فشار از روی سیستم گردش خون برداشته شود، هنگام خواب به پهلو بین زانوها و نیز زیر شکم از بالشتک کوچک یا پتوی لوله شده استفاده کنید.

- کفش پاشنه بلند یا بدون پاشنه نپوشید. پاشنه ی کوتاه، کلفت و پهن مناسب است.

- گاه پاهای خود را به مدد یک چهارپایه ی کوتاه یا چند بالش بالاتر از سطح زمین قرار دهید.

- برای بهبود درد از حمام آب گرم ( نه داغ) و کیسه یا کمپرس آب گرم ( داغ نباشد) استفاده کنید.

4- یبوست، نفخ، هموروئید(بواسیر)

هورمون‌های حاملگی موجب کندی حرکت روده‌ها می‌شوند، در ماه‌های بالاتر فشار و وزن زیاد رحم بر کندی این حرکت می‌افزاید، یبوست و گاز از این جهت ناشی می‌شوند. اگر یبوست موجب دفع همراه با فشار گردد دچار هموروئید ( متورم شدن آنال و رگ‌های رکتال-انتهای روده‌ی بزرگ) می‌شوید. در مراحل ابتدایی هموروئید منجر به ارش و درد و در مراحل پیشرفته دچار خونریزی می‌شود. در صورت خونریزی به پزشک اطلاع دهید. بعضی ملاحظات می‌تواند از ایجاد هموروئید جلوگیری کند:

- بیست دقیقه تا یک‌ساعت قدم زدن یا کمی نرمش باعث به حرکت درآمدن کولون می‌شود.

- نوشیدن آب به میزان زیاد، نوشیدن آب میوه و سبزیجات، آب آلو می‌تواند دفع را راحت‌تر کند. اما نوشیدنی‌های پرکالری،کربوناته(گازدار )و کافئین‌دار مناسب نیستند.

- مواد فیبر‌دار نظیر حبوبات، ساقه‌ی سبزیجات‌تازه و میوه‌ها را در برنامه‌ی غذایی‌تان بگنجانید. اگر نفخ ایجاد می‌کنند از مقدارهای کم شروع کنید تا به آن‌ها عادت کنید.

- زمان حرکت روده‌ها و تخلیه‌ی مدفوع پس از صبحانه و شام است، اگر در این زمان‌ها نتوانستید دفع را انجام دهید به خود فشار نیاورید و چند ساعت بعد مجدداً سعی کنید.

- عضلات آنال را با تمرین هایی نظیر سفت کردن و آزاد کردن مکرر تقویت کنید.

- برای کاهش فشار بر روی عروق خونی آنال و جلوگیری از هموروئید، به پهلو بخوابید و پاها را بالاتر از سطح بدن قرار دهید و ساعات متوالی نایستید.

- اگر دفع مدفوع سخت است از مقداری وازلین در محل آنوس استفاده کنید.

- از هیچ نوع کرم و دارو و ژل بدون مشورت پزشک استفاده نکنید. و برای تسکین درد از کیسه‌ی آب گرم استفاده کنید.

5- انقباض رحم

معمولا در شروع سه ماهه‌ی دوم، اولین انقباضات رحم را تجربه می‌کنید. در این زمان شکم سفت می‌شود و به شکل توپ بسکتبال درمی‌آید، این احساس می‌تواند آن‌قدر قوی باشد که شما را برای یک دقیقه از حرکت بازدارد. این انقباضات شبیه انقباضات زایمان است. و در مواردی می‌تواند نشانۀ زایمان زودرس باشد. بنابراین هرگونه درد و انقباض را به پزشک اطلاع دهید.

6- دیابت

اگر مبتلا به دیابت هستید یا اگر در کودک و نوجوانی دچار دیابت شده‌اید حاملگی شما یک حاملگی پرخطر خواهد بود. اگر دیابت در حین بارداری رخ دهد، پس از حاملگی مجددا بهبود خواهید یافت، اما در طول بارداری نیاز به مراقبت دارید زیرا دیابت برای جنین خطرناک است. اگر دارای دیابت مرزی هستید استرس حاملگی می‌تواند تعادل انسولین را به هم بزند و دیابت تا آخر عمر با شما بماند.

پس اگر: دارای سابقه‌ی دیابت در خانواده‌ی خود هستید، در طول حاملگی افزایش وزن بیش از حد دارید، سابقه‌ی دو مورد یا بیشتر سقط جنین یا زایمان کودک مرده دارید، سابقه‌ی زایمان کودکان با وزن خیلی بالا یا پایین دارید، دارای مسمومیت حاملگی یا پلی‌هیدروآمنیوز( وجود حجم زیاد مایع آمنیوتیک) در باردرای قبلی یا فعلی هستید، مستعد ابتلاء به دیابت بارداری هستید.

عوارض و درمان دیابت:انسولین درمانی درمان دیابت است.

عوارض دیابت در مادر: در زنان دیابتی عدم تحمل بدن به گلوکز ممکن است منجر به کاهش فعالیت جفت و کاهش میزان ترشح هورمون لاکتوژن توسط جفت شود ( این هورمون برای رشد جنین بسیار مهم است). تهوع و استفراغ اوائل بارداری می‌تواند در دیابتی‌ها منجر به اسیدوز شود( به هم خوردن تعادل اسید و باز خون و سقوط پ.هاش خون از حد نرمال)، از عوارض دیگر دیابت رتینوپاتی( تغییرات زیان‌آور در شبکیه‌ی چشم)،  نفروپاتی(تغییرات ‌زیان‌آور در کلیه)، نفریت( بیماری کلیه)، هیپوگلیسمی(قندخون پایین)، کتوزیس(پیدایش کتون در ادرار) و احتمالا عفونت شدید در دوره‌ی نفاس ( دوره‌ی بین زایمان و برگشت رحم به حالت اول).

عوارض دیابت در جنین: وزن بیش از حد کم یا زیاد، خطر مرده‌زایی، شش‌های نارس و مشکل تنفسی بعد از تولد.

توصیه‌هایی به مادران دیابتی:

*از پزشک باتجربه در طول بارداری کمک بگیرید.

*رژیم غذایی کم پروتئین و با کالری کافی داشته باشید.

*در طول روز استراحت بیشتر داشته باشید ولی انجام حرکات ورزشی را هم فراموش نکنید .

*آزمایش‌های لازم خون و ادرار را مرتب طبق دستور پزشک انجام دهید.

*اگر آزمایش‌ها نشان دادند که کودک از لحاظ اندازه زیاد بزرگ شده است یا جفت رو به فساد گذاشته با زایمان زودهنگام موافقت کنید. این کار با ایجاد درد مصنوعی یا عمل سزارین می‌تواند جان شما و کودک‌تان را نجات دهد.

7- اِدِم

تورم پاها بر اثر تجمع آب در بافت‌ها از شایع‌ترین عوارض بارداری است.

برای کاهش ادم می‌یند از جورابهای تنگ و چسبان استفاده کنید. هنگام استراحت به پهلوی چپ بخوابید و پاها را بالاتر از سطح بدن قرار دهید، به مدت طولانی یک‌جا نایستید یا ننشینید. کفش راحت بپوشید، آب زیاد بنوشید تا به کلیه‌ کمک کنید آب اضافی بدن‌تان را دفع کنند.

ادم دلیل موجهی برای حذف نمک نیست اما به هر حال از غذاهای پرنمک مثل غذاهای نمک‌سودشده و چیپس و ... بپرهیزید.

اگر ادم همراه با علائمی چون: افزایش ناگهانی وزن، تورم دست و صورت، سردرد، سرگیجه و دیدن نقاط سیاه در برابر چشم، تهوع واستفراغ ،و درد شکمی بودممکن است نشانه‌ی مسمومیت حاملگی باشد. اگر یک یا چند مورد از علائم فوق را همراه با ادم مشاهده کردید یا ادم بیش از بیست ساعت طول کشید فورا به پزشک اطلاع دهید.

8- خستگی

اکثر زنان باردار احساس می‌کنند بیش از معمول احساس خستگی می‌کنند؛ نوعی خستگی غیرقابل کنترل و شدید. برای رفع آن به فرمان طبیعت بدن‌تان گوش کنید و برای چند دقیقه استراحت کنید، این کار باعث بازگشت مجدد خون از ماهیچه‌ها و افزایش ذخیره‌ی خونی رحم می‌شود، بنابراین جنین اکسیژن و موادغذایی بیشتری دریافت می‌کند. در صورت امکان ساعات کاری‌تان را کم کنید یا بین ساعات کار از فرصت استفاده کنید و استراحت کوتاهی بکنید. گاهی خستگی به دلیل احتیاج بدن‌تان به مواد مغذی است که باید آن را رفع کنید.

9- فیبروئید

فیبروئید تومور ِ خوش‌خیمِ رحم است. این تومورها اغلب در زنان بالای سی سال دیده می‌شود و ممکن است مانع بروز حاملگی یا در صورت بارداری موجب سقط جنین یا زایمان زودرس می‌گردد. اما اغلب این زنان بارداری را بدون مشکل به پایان می‌برند. گاهی هورمون‌های حاملگی فیبروئید را تحریک می‌کند و منجر به بزرگ شدن آن و در نهایت فساد رحم و درد می‌شود که پزشک ممکن است دستور بستری یا در موارد نادری جراحی می‌دهد.

10- درد کشاله‌ی ران

این درد که ناشی از کشیده‌شدن لیگمان‌های گرد توسط رحم بزرگ و سنگین است، خصوصاً در سه‌ماهه‌ی سوم بارداری بسیار شایع است.

11- تغییرات موها

موها در دوران بارداری بیشتر چرب می‌شوند و ضخیم‌تر و بیشتر به نظر می‌رسند، چون هورمون‌های بارداری ریزش موها که به طور طبیعی اتفاق می‌افتد تا حدود چهارماه پس از زایمان به تاخیر  می‌اندازند.

 

12- سردرد و سرگیجه

سردرد یا سرگیجه ممکن است به علت خستگی به وجودآید. برای رفع آن استراحت کنید و در صورت لزوم از استامینوفن استفاده کنید، از آسپیرین هرز استفاده نکنید چون در ماه‌های اول مانع رشد جنین و در ماه‌ای آخر باعث بروز در زایمان زودرس می‌شود. سردرد و سرگیجه گاه به علت گرسنگی به وجود می‌آید. حالت ضعف و سر درد و سرگیجه‌های مکرر ممکن است نشان مسمومیت حاملگی باشد که باید با پزشک مشورت کرد.

13- سوزش سر دل

 احساس سوزش در منطقه‌ی سر دل، به دلیل بازگشت اسید معده است. فشار ناشی از رشد رحم و نیز برخی تغییرات هورمونی باعث بازگشت اسید معده به عقب می‌شود. تعداد وعده ها را بیشتر و حجم آن ها را کاهش دهید، غذا را خوب بجوید، لباس راحت بپوشید، هنگام خواب از دوبالش استفاده کنید و اگر این اقدامات موثر نبود از پزشک بخواهید داروی آنتی اسید با دوز مناسب برایتان تجویز کند.

14- تغییرات هورمونی

بدن زن باردار کارخانه‌ی هورمون سازی است، برخی هورمون‌ها را بدن مادر و برخی را بدن جنین یا جفت می‌سازد. از شروع بارداری تا زایمان حدود شش نوع هورمون پروتئینی تولید می‌شود. هر هورمون وظیفه‌ی ویژه‌ای دارد، وظایفی چون کمک به رشد و شکل‌گیری جنین، افزایش سوخت اکسیژن در بدن، بالا بردن دمای پایه‌ی بدن، تکرار دفع ادرار، ذخیره سازی چربی در بدن، کاهش سطح انرژی بدن، و کاهش حرکت روده‌ها.

15- سرویکس بی‌کفایت

یکی از کارهای سرویکس( گردن رحم) این است که ورودی کانال تولد را تا پیان حاملگی بسته نگه‌دارد. گاهی سرویکس قادر نیست در برابر فشار رحم بزرگ، بسته بماند و با دردی ناگهانی باز می‌شود. این اتفاق اغلب در ماه چهارم یا پنجم و گاه در سه ماهۀ دوم موجب سقط جنین می‌شود. در این خانم‌ها، بارداری را با بخیه زدن سرویکس و بستن آن تا انتهای حاملگی می‌توان به پایان برد.

16- بی‌خوابی

بی‌خوابی در سه‌ماهه‌ی سوم بارداری از ناراحتی‌های شایع است. بعضی توصیه‌ها برای بهبود آن عبارت اند از: نوشیدن یک لیوان شیر داغ پیش از خواب، انجام حرکات نرمشی پیش از خواب، کیسه‌ی آب ولرم یا ماساژ.

17- تغییرات کلیه

کلیه‌ها در بارداری بیش‌تر از پیش کار می‌کنند، چون مایع بیش‌تری از قبل را باید دفع کنند، زیرا هم حجم خون افزایش یافته و هم مواد زایدی که جنین تولید می‌کند باید دفع شود. نوشیدن آب فراوان کار کلیه را تسهیل می‌کند. زنانی که قبلا دچار بیماری‌های کلیوی بوده‌اند در بارداری بیش‌تر مستعد پیلونفریت( نوعی عفونت کلیوی) هستند.

18- دردهای ناگهانی پا ( کرامپ پا)

گاهی احساس می‌کنید ماهیچه‌های ساق پا به شدت سفت و دردناک شده‌اند، در  این حال می‌توانید از کشش، ماساژ، کیسه‌ی آب گرم یا کمپرس حوله‌ی ولرم استفاده کنید. اگرکرامپ پا به دلیل وجود لخته‌ی خونی در رگ پا (ترومبوفلبیت) باشد احتیاج به مراقبت‌های پزشکی دارد. یکی از شایع‌ترین دلایل بروز کرامپ پا عدم تعادل فسفر-کلسیم است و نشان می‌دهد به اندازه‌ی کافی شیر یا سایر منابع کلسیم مصرف نمی‌کنید، بعضی از آن‌ها عبارت اند از: ماست، پنیر، کنسرو ماهی قزل‌آلا یا ساردین با استخوان، بروکلی، کلم پیچ، گل کلم، شلغم.

19- تغییرات کبد

با افزایش ترشح استروژن معمولا کف دست زنان باردار قرمز شده و علامت‌های عنکبوتی مانند بر روی پوست ظاهر می‌شود که در خانم‌های باردار بر خلاف افراد دیگر کاملاً طبیعی است.

20- مشکلات تنفسی

هم‌زمان با رشد جنین، حجم رحم افزایش می‌یابد و در قسمت فوقانی به ریه‌ها فشار می‌آورد، این مساله باعث می‌شود که تنفس راحت انجام نشود، علاوه بر این کوتاه بودن تنفس به علت کمبود اکسیژن است زیرا در بارداری مصرف اکسیژن بدن بالا می‌رود. اما در چند هفته‌ی پیش از تولد اغلب کودک به طرف پایین لگن می‌رود و فشار از روی ریه‌ها برداشته می‌شود و تنفس راحت‌تر میشود.

21- سقط جنین

آن‌چه به عنوان سقط جنین  شناخته می‌شود سقطی است که پس از تشخیص حاملگی رخ می‌دهد. تقریبا نیمی از سقط جنین‌ها به دلیل غیرطبیعی بودن رویان( جنینی که تازه تشکیل شده) رخ می دهد، این راهی برای جلوگیری ازتولد نوزاد ناقص‌الخلقه است.

برخی عوامل سقط جنین عبارت اند از:

1- نقص ارثی: عدم تعادل هورموین، بیماری‌های مقاربتی قابل انتقال، بیماری‌های سیستمیک، نقص دیواره‌ی رحم فیبروئید، زخم و چسبندگی رحم که برای هر یک روش‌های خاص تشخیصی و درمانی از قبیل دارو یا جراحی وجود دارد.

2- سن بالای مادر

3- سرویکس بی‌کفایت

4- استعمال سیگار

علائم هشداردهندۀ سقط: خونریزی واژینال و دردهای کرامپی شکم

22- عدم تحمل در منطقه‌ی لگن

در برخی زنان، بزرگ شدن شکم و رحم فشار زیادی بر روی ماهیچه‌های لگن اعمال می‌کند، فشار زایمان نیز می‌تواند موجب ضعیف‌شدن لیگمان‌ها و ماهیچه‌های نگه‌دارنده‌ی ساختمان لگن شود، بنابراین گاهی لگن پایین‌ افتاده یا کمی از محل اصلی جابجا می‌شود. سن بالا، توارث، استعمال سیگار، و بیماری ‌‌هایی نظیر آسم و دیابت می‌تواند زنان را مستعد این مشکل سازد.

ضعف عضلات لگن می‌تواند سبب چند مشکل شود:

- سیستوسِل: نزول مثانه

- یورِتروسل: لغزش کانالی که از مثانه به خارج بدن منتهی می‌شود

- پرولاپس رحم: نزول رحم از میان راه واژن، که گاه حتی تا نقطه‌ی سرویکس(گردن رحم) و یا خارج منطقه‌ی رحم نیز پایین آمده و در خارج از واژن نیز احساس می‌شود.

- اِنتروسل: نوعی فتق

- رکتوسل: نزول رکتوم(انتهای روده‌ی بزرگ)

علائم شایع: احساس سنگینی در منطقه‌ی لگن، فشار روی مثانه یا روده و بیرون افتاده‌گی دیوارۀ واژینال، خروج بی‌اختیار ادرار در اثر فعالیت‌هایی که فشار شکمی را افزایش می‌دهند نظیر کشیده‌گی، سرفه‌کردن، بلند کردن اشیاء و خنده.

23- نوسانات خلق و خوی

به علت تغییرات هورمونی زنان باردار حساس‌تر وتحریک‌پذیرتر می‌شوند، و شادی و غم و افسردگی را با شدتی بیش از معمول احساس می‌کنند.

24- جنین‌های چندقلو

وجود سابقه‌ی خانوادگی دوقلوزایی در خانواده‌ی زن یا مرد، استفاده از داروهای نازایی، استفاده از روش‌های باروری آزمایشگاهی احتمال شکل گیری جنین دو یا چندقلو را افزایش می‌دهد.

25- ناخن‌ها

گردش خون با اکسیژن غنی و مصرف کافی کلسیم در دوران بارداری منجر به رشد سریع‌تر ناخن‌ها می‌شود. ناخن‌های خشک و شکننده می‌تواند نشانۀ کمبود کلسیم باشد.

26- تهوع و استفراغ

تهوع اغلب جزء علائم ابتدایی حاملگی است، برخی افراد در صبح و برخی عصر یا شب هنگام آن را تجربه می‌کنند، در برخی تنها تا پایان سه ماهه‌‌ی اول و در برخی در طول ماه‌های بعد نیز دیده می‌شود.

 به خاطر داشته باشید که هرگز از داروهای ضدتهوع در بارداری استفاده نکنید. می‌توانید قبل از بلند شدن از رختخواب کمی بیسکوییت شور بخورید. وعده‌های غذا را مختصرتر کنید و دفعات آن را افزایش دهید. از مواد و غذاهایی که منجر به تهوع می‌شوند پرهیز کنید.

اگر اغلب دچار تهوع هستید به پزشک اطلاع دهید چون اگر مواد کافی به بدن شما نرسد باید از راه تزریق وریدی و دارو مواد لازم بدن تامین شود. آب زیاد بنوشید تا آبی که از طریق استفراغ از دست می‌دهدید جبران شود.

27- خون دماغ و احتقان

خون دماغ گاهی در طول بارداری رخ می‌دهد، سر خود را به جلو خم کنید و بینی را از هر دو طرف 3-5 دقیقه به نرمی فشار دهید تا خونریزی متوقف شود.

هورمون‌های حاملگی همچنین ساختمان خارجی بینی را می‌توانند نرم و متورم کنند، احتقان و ترشح نیز شایع است، برای رفع آن از بخور و مرطوب نگه‌داشتن هوای خانه استفاده کنید.

28- مشکلات جفت

جفت رابط مادر و جنین است و بدون آن حاملگی ناممکن است. جداشدن جفت از دیواره‌ی رحم، کندی رشد جفت نسبت به رشد جنین، عفونت جفت، و قرار گرفتن جفت در پایین رحم نیمه مسدود یا مسدود کردن کانال زایمان از مشکلات جفت می‌باشد.

29- زایمان دیرتر از موعد

زمان زایمان را تنها می‌توان تخمین زد، زایمان دو هفته پیش یا بعد از موعد مقرر طبیعی است. مساله‌ی اساسی جفت است، چون جفت پس از نه ماه شروع به تخریب خود می‌کند، به هر حال تشخیص با پزشک خواهد بود که چه موقع درد زایمان را مصنوعاً ایجاد کند.

 

30- پاره شدن قبل از موعد کیسه‌ی آب

کیسه‌ی مایع آمنیوتیک اغلب در طول درد زایمان پاره می‌شود اما گاه ترشح کمی از این مایع هنگام شروع اولین درها آغاز میشود. اگر پاره‌گی کیسه‌ی آمنیوتیک در نزدیکی تاریخ زایمان باشد و شش‌های جنین کامل هستند بهتر است ظرف 24 ساعت زایمان انجام شود، اما اگر شش‌ها نارس باشند، مراقبت‌های ویژه، منع رابطه‌ی جنسی و معاینات واژینال و شمارش منظم گلبول‌های سفیدخون و کشت مایع آمنیوتیک لازم است.

31- زایمان زودرس

استفاده از داروهای خاصی و نیز استراحت مطلق در بستر می‌تواند درد زایمان زودرس را متوقف کند. هرگونه انقباض را به پزشک اطلاع دهید. هر چند متخصص کودکان می‌تواند جنین هفت ماهه را نیز زنده نگه‌دارد اما زایمان زودهنگام به سود جنین نخواهد بود.

32- ناسازگاری ار- هاش

عامل اِرهاش یکی از اجزاء تشکیل دهنده‌ی خون در بسیاری از افراد است و برخی نیز فاقد آن هستند. داشتن یا نداشتن ارهاش اثری بر سلامت افراد ندارد. مشکل زمانی بروز میکند که شما ارهاش منفی باشید و جنین دارای ارهاش مثبت باشد( از پدر به ارث برده باشد)، بدن مادر ارهاش جنین را به عنوان یک ماده‌ی خارجی فرض کرده و آنتی بادی‌های تولید شده در بدن مادر علیه ارهاش، از طریق جفت وارد خون جنین می‌شود و گلبول‌های قرمز او را تخریب می‌کنند.

معمولا زن ارهاش منفی در اولین بارداری دچار مشکلی نمیشود اما در هنگام زایمان مقداری از خون جنین وارد خون مادر می‌شود و بدن مادر آنتی بادی می‌سازد، سپس در حاملگی‌های بعدی نیز آنتی بادی علیه خون جنین ساخته می‌شود و در نتیجه کودک را دچار کم خونی شدید و  حتی مرگ می‌کند. برای درمان، با تزریق داروی خاصی در دوره‌ی بارداری و 72 ساعت پس از تولد کودک با ارهاش مثبت، گلبول‌های قرمز باقیمانده از جنین در بدن مادر را نابود می‌کنند و مادر دیگر آنتی بادی علیه ارهاش نخواهد ساخت. برای تشخیص وجود و کمیت آنتی بادی در خلال حاملگی و انتقال خون به جنین یا نوزاد نیز روش‌های دیگری وجود دارد.

33- سرخجه

پیش از حاملگی از مصونیت خود در قبال سرخجه از طریق آزمایش خون اطمینان حاصل کنید. اگر مصون نیستید سه ماه قبل از بارداری واکسن سرخجه را دریافت کنید. و اگر علیرغم عدم مصونیت باردار شده‌اید توجه کنید که در معرض ابتلا به این بیماری قرار نگیرید چون باعث نقص‌های مادرزادی در جنین می‌شود.

34- افزایش بزاق دهان

در طی بارداری ترشح بزاق افزایش می‌یابد که گاه باعث تهوع نیز می‌شود.

35- درهای سیاتیک

این درد که به شکل تیز و شدید از پایین باسن شروع و به سمت پاها کشیده می‌شود، به دلیل فشار رحم بر روی عصب سیاتیک است. با تغییر متناوب وضعیت نشستن خود و استفاده از کیسه‌ی آب گرم( نه داغ) آن را بهبود بخشید. به پزشک اطلاع دهید تا مطمئن شوید این دردها بر اثر بیماری دیسک نیست.

 

36- بیماری‌‌های مقاربتی قابل انتقال

بیماری‌هایی نظیر ایدز، سوزاک، سیفلیس و ... از این دست هستند. عامل برخی از این بیماری‌‌ها بدون هیچ گونه علائم ظاهری مدت‌ها در بدن می‌مانند، بدون آن که ناقل از وجود آن‌ها اطلاع داشته باشد. بنابراین اگر می‌دانید که خود یا همسرتان حتی سال‌ها قبل در معرض این بیماری بوده‌اید به پزشک اطلاع دهید و آزمایش‌های لازم تشخیصی را انجام دهید، زیرا برخی از این بیماری‌ها برای جنین بسیار خطرناک هستند.

37- تغییرات پوست

در حاملگی گاه با پوست چرب یا خشکی بیش از حد، لک یا جوش ممکن است مواجه شوید. این آثار پس از بارداری از بین می‌رود، برای بهبود از صابون نرم، بخور  و کرم های نرم کننده استفاده کنید.

38- تغییرات دندان‌ها و لثه‌ها

اگر روزانه 3-4 لیوان شیر بنوشید کلسیم کافی دریافت کرده‌اید و دندان‌های شما سالم و محکم باقی خواهد ماند.تورم بافت‌ها در حاملگی ممکن است روی لثه‌ها نیز اثر کند و منجر به حساس شدن و خونریزی آن‌‌ها شود. روزی دوبار مسواک بزنید و یک بار نیز به دندان‌پزشک مراجعه کنید که اگر دندان‌های‌تان پوسیدگی دارد آن را درمان کند که منجر به انتشار عفونت خطرناک برای جنین نشود.

39- توکسوپلاسموزیس

اگر در خانه گربه نگهداری می‌کنید در طول بارداری از آن دوری کنید، میکروب‌هایی که در مدفوع گربه وجود دارد ( و نیز در گوشت خام خوب پخته نشده) گرچه در بزرگسالان عوارض خفیفی دارد اما در جنین منجر به نقص های مادرزادی و مرگ شود.

40- کنترل ادرار

تکرر ادرار به علت هورمون‌های حاملگی و افزایش حجم خون و پس از رشد جنین در اثر وزن رحم و فشار بر مثانه رخ می‌دهد. اگر هنگام دفع ادرار با ادرار خون‌آلود یا درد مواجه شدید به پزشک اطلاع دهید چون ممکن است نشانه‌ی عفونت مثانه باشد.

دفع بی اختیار ادرار را نیز می‌توان باتمرینات خاصی نظیر تمرین کِگِل بهبود بخشید (تمرین کِگِل: هنگام دفع ادرار، ماهیچه‌ی مثانه را منقبض کنید تا ریزش ادرار متوقف شود، سپس اجازه دهید ادرار خارج شود. این تمرین را مرتب انجام دهید، این کار به تقویت عضلات واژن نیز کمک می‌کند)

41- ضعف رحم:

این ناراحتی به معنای عدم انقباض رحم پس از ازیمان است که موجب خونریزی پس از ازیمان می‌شود و با دارو قابل درمان است.

42- عفونت و ترشح واژینال:

ترشح واژینال در زمان بارداری افزایش می‌یابد، ترشح موکوسی شکل هیچ مشکلی ندارد اما اگر داری بوی نامطبوع یاهمراه با سوزش و خازش و قرمزی وتورم و یا به صورت ترشح چرک‌آلود، کف مانند و زردرنگ یا سفید و پنیری شکل باشد باید به پزشک اطلاع دهید تا درمان مناسب پیشنهاد کند.

43- واریس

این بیماری در صورتی بروز می‌کند که دریچه‌های وریدهای پا خوب عمل نکند و به خون اجازه دهد تا به سمت عقب جریان یابد. به دلیل تجمع خون، مناطق آبی رنگی روی پا به وجود می‌آید که واریس نام دارد. واریس می‌تواند منجر به لخته شدن خون در رگ‌ها شود که بسیار خطرناک است. هرگاه واریس به رنگ قرمز درآمد ، سفت یا زخم شد، به پزشک اطلاع دهید.

برای تسکین دردهای واریس از جوراب واریس ( که تا بالای زانو نباشد) استفاده کنید.  برای مدت طولانی نایستید یا ننشینید تا خون در قسمت پایین تجمع نکند، در طول روز گاه پاها را بالاتر از سطح بدن قرار دهید.

 

سه - کدام علائم را در دوران بارداري نبايد سرسري گرفت

از كجا بدانيد كه آن درد ناگهاني طبيعي است يا به شما اجازه مي‌دهد ساعت دو صبح به پزشك يا ماما تلفن بزنید؟ در این جا علائمی را مرور می‌کنیم که باید زنگ خطر را برایتان به صدا در آورند. ولی حتی اگر ناراحتی خود را در این فهرست نمی‌بینید بهتر است حتی به قیمت اشتباه کردن جانب احتیاط را نگه دارید و تلفن کذایی را بزنید تا این که ساعت ها عذاب بکشید و از خود بپرسید که آیا کشیدگی رباط پیدا کرده اید یا دردتان پیش از موقع شروع شده است؟

دقت کنید که بسته به وضعیت خاص شما یا شرح حال بهداشتیتان و این که چه مدت از بارداری شما می گذرد ممکن است فوریت بعضی از این علائم در مورد شما بیشتر یا کمتر باشد. پزشک شما باید در مقاطع مختلف بارداریتان به شما گوشزد کند که کدام نشانه ها تلفن اضطراری را ایجاب می کند.

  • درد شدید یا بی‌وقفه در ناحیه شکم
  • خونریزی یا لکه‌بینی واژنی
  • چكه مایع یا تغییر ترشح واژنی – یعنی در صورتی که آبکی، مخاطی یا خون آلود باشد
  • فشار در ناحیه لگن خاصره یا درد کمر یا گرفتگی عضلات قبل از پایان هفته سی و هفتم بارداری
  • دردناک بودن یا سوزش ادرار
  • کم شدن یا قطع ادرار
  • استفراغ شدید یا پیوسته یا هرگونه استفراغی که توأم با درد یا تب باشد
  • لرز یا تب از 38 درجه سانتیگراد به بالا
  • خارش بی وقفه در سرتاسر بدن به خصوص اگر توأم با زردی، ادرار تیره رنگ و مدفوع کمرنگ باشد
  • اختلال در بینایی، نظیر دوبینی، لکه بینی، تاربینی، دیدن لکه ها یا نورهای چشمک‌زن
  • سردرد شدید که بیش از دو سه ساعت دوام آورد
  • ورم یا پف کردگی (ادم نیز خوانده می شود) دست‌ها، صورت و دور چشم یا اضافه وزن ناگهانی و محسوس در حدود یک کیلوگرم یا بیشتر که به خوردن مربوط نباشد
  • گرفتگی بی‌وقفه و شدید ساق پا یا عضله پشت پا که وقتی مچ پا را خم کنید و انگشتان پا را به سمت بینی خود بگیرید برطرف نشود
  • کم شدن حرکت جنین (قاعده کلی این است که اگر در 26 هفتگی یا بعد از آن در هر دو ساعت کمتر از ده حرکت حس کردید فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.)
  • وارد آمدن ضربه به شکم
  • ضعف کردن یا سرگیجه همراه یا بدون تپش قلب
  • هر مشکل جسمانی که به خاطر آن معمولاً به پزشک مراجعه می‌کنید حتی اگر به بارداری مربوط نباشد (نظیر سرماخوردگیی که به جای آن که بهتر شود بدتر می شود). فقط کمی زودتر از حد معمول زنگ بزنید.

 

اگر مطمئن نیستید که علامتی جدی است، اگر حالتان مثل همیشه نیست یا اگر دلواپسید به غریزه خود اطمینان کنید و با مراقب بهداشتی خود تماس بگیرید. اگر مشکلی در بین باشد، فوراً به شما کمک می کنند. اگر مسئله مهمی نباشد، خیالتان راحت می شود. پزشکتان انتظار چنین تلفن هایی را دارد. بدنتان چنان به سرعت در حال تغییر است که مشکل بتوان دانست آن چه دستخوشش می‌شوید «طبیعی» است یا خیر. خدمتی به خود و کودکتان کنید و متخصص امر را در جریان حال خود بگذارید.

 

 

چهار –تغييرات پستانها در دوران حاملگي

چرا پستانها اين قدر درد مي كنند؟

نرمي پستانها يكي از علائم اوليه بارداري است كه معمولا بعد از چهار تا شش هفته شروع شده و تا آخر مرحله اول ادامه دارد. پستانهاي شما ممكن است بزرگتر شود كمي دردناك و حساسيت بالايي نسبت به لمس كردن در هفته هاي اوليه داشته باشد. این بدليل افزايش در توليد هورمونهاي استروژن و پروستروژن. (نرم شدن سينه ها همانند نرم شدن بيش از حد پستانهاي شما قبل از دوران قاعدگي مي باشد) و اين احساس بدليل جريان خون بالا در ان عضوهاست.

چه تغييرات ديگري را بايد انتظار داشت؟

بعد از 8 ماه پستانها بزرگتر مي شود و اين افزايش در مدت حاملگي ادامه مي يابد. اين امر ممكن است

ايجاد خارش در پستانهاي شما بكند و ممكن است باعث تركيدگي پوست شود. اما نگران نباشيد كه پستانهاي شما زياد رشد نمي كند اين نيز عادي است و به اين معنا نيست شما براي شير دهي مشكل داريد. حتي ممكن است شما رگها را زير پوست پستان خود ببينيد و احساس كنيد كه نوك پستان شما بزرگتر و تيره تر مي شود. بعد از چند ماه حاشيه دور نوك پستان بزرگتر و تيره تر مي شود. شما ممكن است بر امدگيهاي كوچكي را در آن ناحيه ببينيد كه بدليل وجود نوعي روغن كه توسط غده ايي به نام مونتگومري، تيوبرسيليس ترشح مي شود و رفته رفته اين برآمدگي بزرگتر مي شود. اين تغييرات در پستان شما براي مراقبت از كودك است.

آيا مي توان درصدد كاهش درد كاري انجام داد؟

بهترين كاري كه مي توان انجام داد تهيه كردن كرست خوب است. در جهت خريد پوشاك خوب بايد وقت لازم و كافي را گذاشته و به فروشگاههاي معتبر مراجعه كرد. شما ممكن است با كرستهاي فنر دار مشكل داشته باشيد. كرستهاي نخي راحتتر مي باشد و تنفس را براي شما آسانتر مي كند. سعي كنيد جنس كرستهايتان توري نباشد كه نوك پستانهايتان را اذيت نكند.براي ساپورت بهتر در روز مي توانيد از كرستهاي دوران حاملگي استفاده كنيد. و در دوره سوم حاملگی  ممكن است از كرستهاي شيردهي استفاده كنيد زيرا در آينده ي نه چندان دور شما بايستي از آن استفاده كنيد.

براي شب از كرستهاي خواب حاملگي استفاده كنيد كه نرم، آزاد و نخي هستند و در تمام مغازه هاي لباسهاي مادرانه در دسترس است. زیرا دارای اهميت زيادي است كه شما از يك كرست اندازه، براي تمرين كردن استفاده كنيد زیرا پستانهاي شما سنگين تر است و كرستي كه براي اين منظور  تهيه شده است، ناراحتيهاي شما را کاهش میدهد.

در هنگام خريداري كرست سايز آن را بزرگتر بگيريد كه جاي رشد داشته باشد .
بهتر است قبل از زايمان كرست شيردهي بخريد.

 

ادامه دارد.......

  
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ۱٠:٢٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٩ تیر ،۱۳۸۳

تحقیق خردادماه 83- مراقبتهاي دوران بارداري و نقش پدر در این دوران(مقدمه)

 پژوهش خردادماه این گروه را با عنوان مراقبتهاي دوران بارداري و نقش پدر در دوران بارداری در سه بخش به شرح زیر ملاحظه خواهید نمود.

 

بخش اول - مراقبتهای دوران بارداري

یک - بهداشت باروري

دو - عوارض احتمالي بارداري
سه – کدام علائم را در دوران بارداري نبايد سرسري گرفت.
چهار –تغييرات پستانها در دوران بارداری

پنج - تغذيه دوران بارداری

شش - اضافه وزن دوران بارداري
هفت – مراقبت ازپوست در دوران بارداري

هشت - بارداري و بهترين احساسات

نه - راههاي سورپريز کننده ي زيبايي در دوران بارداري

ده - آنچه هر زن باردار بايد بداند
یازده - هنگام زايمان اضطراري چه بايد کرد؟
دوازده - زايمان طبيعي يا سزارين
سیزده – بارداری ناخواسته

 

بخش دوم - نقش پدر در دوران بارداري
پدری کردن نسبت به کودک قبل از تولد یک -
دو - شما در دوران بارداری همسرتان احساسات مختلفی را تجربه میکنید
 سه - هشت راه براي پدر بهتري بودن
چهار - چند موضوع هراس آوربراي نو پدرها
پنج - چندنکته براي نوپدرها

 

بخش سوم – بخش تجربی تحقیق

سخنان تني چند از مادران گروه

 


منابع بخش اول:

یک - بهداشت باروري

برگرفته از بولتن مراکز بهداشتي درماني

دو - عوارض احتمالي بارداري
در ابتداي مقاله موجوده
سه - کدام علائم را در دوران بارداري نبايد سرسري گرفت
در ابتداي مقاله موجوه
چهار - تغييرات پستانها در دوران حاملگي
http://www.babycenter.com/pregnancy/pregnancybeauty/index
پنج - تغذيه دوران بارداری
http://www.mortezavy.com/no1/Mothers_Befor.htm

شش - اضافه وزن دوران بارداري
 نويسنده مقاله اضافه وزن در دوران بارداري خانم مريل كيپ- مترجم خانم سلما درباني
هفت - مراقبت ازپوست در دوران بارداري
هشت - بارداري و بهترين احساسات
looking and feeling great during pregnancy

نه - راههاي سورپريز کننده ي زيبايي در دوران بارداري؟
ده - آنچه هر زن باردار بايد بداند
http://www.zanan.co.ir/life/000301.html

یازده - هنگام زايمان اضطراري چه بايد کرد؟

كتاب راهنماييهاي پزشك براي دوران بارداري
نويسنده: پروفسور ويليام برچ
ترجمه: سعيد سعيديان
موسسه نشر جهان دانش

دوازده - زايمان طبيعي يا سزارين
فرار از درد و نشستن بر كشتي ترديد - آزاده محمد حسين

سیزده - بارداري ناخواسته
http://medical.persianblog.ir/1381_6_medical_archive.html


منابع بخش دوم
یک - پدری کردن نسبت به کودک قبل از تولد و
  شما در دوران بارداری همسرتان احساسات مختلفی را تجربه میکنید
منبع:نقش پدر در مراقبت و تربیت کودک
دکتر ویلیام سیرز

 

گردآورندگان: ندا-عسل صبا-الهام-شهرزاد-آزيتا

ناظر تحقیق : مهناز

 

  
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٥:٤٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۸ تیر ،۱۳۸۳

نگرشی بر مقوله ترس در کودکان

 

موضوع پژوهش : ترس در کودکان
تاریخ پژوهش : اردیبهشت ماه 1383
اعضاء تیم پژوهش : شیدا – لیا


منابع :
كتاب‌هاي:
چگونه با کودکم رفتار کنم
نویسنده : دکتر گاربر
مترجمین : دکتر شاهین خزعلی ، دکتر احمد شریف تبریزی ، دکتر هومن حسینی نیک ( زیر نظر دکتر محمد ولی سهامی)
انتشارات مروارید- سال 1381


تغديه و تربيت کودک
تاليف : بنيامين اسپاک
ترجمه: دکتر مصطفي مدني
انتشارات زوار
چاپ نهم زمستان ۷۸


سایت های اینترنتی :

http://www.klasse.be
http://www.opvoedadvies.nl   by: Drs. T de Vos van der Hoeven
http://www.vtvt.essortment.com/fearpsychology_rckv.htm
 نوشته:ادگار سامار. تاريخ نگارش:2002
 www.bhg.comhttp://
     http://www.lhj.com/lhj/story.jhtml?storyid=/templatedata/bhg/story/data/10013.xml
http://www.health.state.ok.us/program/mchecd/fears.html


 

 پیشگفتار

ترس مفيد است. ترس از ما محافظت مي‌کند.   وقتي شيري را مي‌بينيم ، نياز به فکر کردن نداريم. وقتي از يک خيابان شلوغ عبور مي‌کنيم، خوب است که کمي بترسيم. اين نوع ترس‌ها براي ادامه زندگي و حفظ حيات ما لازم است. اما برخي از ترس‌ها را ياد مي‌گيريم. مثل ترس از عنکبوت. آن موجود کوچک پشمالو در گوشه اتاق هيچ خطري براي ما ندارد، اما بسیاری از افراد به محض ديدن او جيغ مي‌کشند.


 بعضي از روانشناسان معتقدند كه اكثر ترسها در انسان به خاطر تجربه هايي است كه در سه سال اول زندگي كسب ميشوند. اما در بررسيهاي جديد روانشناسي   ثابت شده است كه در دوران كودكي اكثر ترسها در كودكان مشترك است. در واقع بعضي ترسها در اثر غريزه طبيعي و براي محافظت از خود در كودكان به وجود مي‌آيد، البته به غير از فوبيا كه مبحث كاملاً جدايي در علم روانشناسي است.


بعضي ترس‌ها با بزرگ شدن و مستقل شدن كودك رشد مي‌كنند. مثلاً وقتي كه كودك به راه مي‌افتد و مي‌فهمد كه مي‌تواند مادرش را ترك كند، در عين حال مي‌فهمد كه مامان هم مي‌تواند او را ترك كند. كودكان در سنين پايين ممكن است از هر چيزي وحشت كنند: تاريكي، باد و يا حتي عروسك محبوبشان ممكن است باعث ترس در آنها بشوند. ممكن است اتفاقي ترسناك براي كودك بيافتد و او بعد از  چند روز و يا چند هفته وحشت‌زده بشود. هر چقدر هم كه كودك شما وحشت‌زده باشد ترس در كودكان چيزي نيست كه شما از آن احساس نگراني بكنيد. اين‌ها احساسات طبيعي هستند كه به كودك كمك مي‌كنند تا بفهمد دنياي اطراف او به چه صورت است.
 

بيشتر ترس‌ها را مي‌شود تحت کنترل درآورد يا بر آن غلبه کرد. کنار آمدن با ترس‌ها بخشي از رشد را تشکيل مي‌دهند. ترس وقتي به مشکل تبديل مي‌شود که فعاليت‌هاي زندگي را مختل کند . در اين صورت خبر از وجود مشکلات ديگري مي‌دهد.

هر بچه‌اي فازهاي گوناگون ترس را پشت سر مي‌گذارد. يک نوزاد شروع به شناخت دنياي اطرافش مي‌کند و از هر چيزي که نمي شناسد، مي ترسد. مثلاً از قيافه‌هاي ناآشنا. وقتي نیروی تخيل و فانتزي کودک رشد  مي‌کند ، همه جا غول و روح  مي‌بيند در حالی که  يک نوجوان از اینکه ديگران درباره او و تغييرات بدنيش چگونه فکر مي‌کنند می ترسد. ترسیدن  کودک سه ساله از  غول طبیعی است ولي بچه دوازده ساله‌اي که جرات نمي‌کند بخوابد حتماً مشکلي دارد. شايع‌ترين انواع ترس‌ها در سنين مختلف كودكان عبارتند از:

شش ماهگي: ترس از غريبه‌ها.
هشت ماهگي: جدا شدن از والدين، افتادن.
يك سالگي: جدا شدن از والدين، صدا، حيوانات، حمام كردن، دكتر.
دو سالگي: جدا شدن از والدين، آموزش توالت رفتن، حمام كردن، شب هنگام خواب، دكتر.
سه سالگي : از دست دادن والدين، آموزش توالت رفتن، شب خوابيدن، روح و ديو، هر كسي كه از نظر ظاهري با اعضاي خانواده تفاوت داشته باشد مانند : اشخاص ناتوان و معلول، ريشوها، كساني كه رنگ پوستشان متفاوت است و غيره.
چهار سالگي: صدا، حيوانات، شب هنگام خواب، روح و ديو، كسي كه از نظر ظاهري با اعضاي خانواده تفاوت دارد، از دست دادن والدين، مرگ، طلاق.
پنج سالگي: صدا، حيوانات، روح و ديو، گم شدن، رفتن به مهد كودك، از دست دادن والدين، مرگ، صدمه جسماني، طلاق.

از جمله ترس‌هاي مهم در رابطه با والدين، ترس از جدايي است كه مي‌بينيم از هشت ماهگي تا سه سالگي از ترس‌هاي شايع به شمار مي‌رود. کودک نمي خواهد از شبکه امن والدينش جدا شود. او مي ترسد و نامطمئن است و به جستجوی راه‌هاي مختلف براي گريز از رفتن به تختخواب و مدرسه مي پردازد. زيرا مطمئن نیست که وقتي از خواب بيدار مي شود يا از مدرسه باز مي‌گردد والدينش را ببيند. از آن جائی که شما نمي‌توانيد هميشه در کنار او باشيد بنابراین کودک بايد بر اين ترس غلبه کند تا بتواند از زندگي طبيعي برخوردار باشد.

 

 شبکه امن

 فرزندتان از تاريکي، بيمارستان، جدايي، تصاوير تلويزيون و ... مي‌ترسد. شما نمي‌توانيد ازپيدايش اين ترسها جلوگيري کنيد. اما مي‌توانيد به کودک خود کمک کنيد.چنانچه کودکی بتواند درباره ترس خود صحبت کند، احساس بهتري خواهد داشت. جدی گرفتن کودک از سوی والدین ، صحبت کردن و گوش دادن به حرفهای او کمک بزرگي است. بعضي از ترس‌ها براي بزرگسالان خنده آورند ولي براي بچه‌ها این گونه نيستند. اين نكته مهمي است كه به كودك خود بگوييد كه او رادرك مي‌كنيد، به آنها بگوئید كه شما هم وقتي كوچك بوديد از چيزهاي مشابهي مي‌ترسيديد. گفتگو و صحبت در مورد ترس‌هاي كودكيتان به فرزندتان مي‌فهماند كه ترس و وحشت او مسئله بزرگي نيست. به علاوه توضيح شما  به كودك كمك مي‌كند كه احساس خود را در مورد ترسش بيان كند. به ياد داشته باشيد كه هر چه كودك بيشتر در مورد احساسات خود صحبت كند به همان نسبت از اهميت مسئله ترس کاسته خواهد شد. با ایجاد يک شبکه امن ، کودک مي‌آموزد که بر ترس خود غلبه کند. کودکي که ترسيده است در جستجوي افراد قوي و آرامی است که به او احساس امنيت ببخشند و خود نترسند. بنابراين قوي بودن شما کمک بزرگي به فرزندتان است.

 

 ترس نوزادان

ترس يا واكنش‌هاي غريزي در نوزادان به دو دسته كلي تقسيم مي‌شود:
الف - رفلكس يا واكنش از جا پريدن : هنگامي رخ میدهد كه نوزاد از شنيدن صداهاي ناگهاني و بلند به شدت از جا مي‌پرد يا بر اثر احساس سقوط كردن به نفس نفس مي‌افتد.
ب -  واكنش اجتنابي : هنگامي كه نوزاد بر اثر درد خود را به عقب مي‌كشد يا بي‌اختيار از جسم دردناكي  مانند شيء داغ دوري مي‌كند.

 

 غریبی کردن نوزادان

غريبي كردن هم نوعي از ترس است كه به مرور كه نوزاد بزرگ‌تر مي‌شود ممكن است در او بروز كند. براي نوزاد تازه متولد شده، اغلب غريبه ها جالب توجه هستند. هر صورتي براي او جالب است. چون هر صورت به معناي يک ارتباط است. به محض ديدن يک صورت، نوزاد شروع به خنده و نگاه کردن مي‌کند. اما به مرور، با ديدن صورت بيگانه ، نوزاد کمتر نگاه مي‌کند و مي‌خندد. او بين افراد آشنا و غريبه تفاوت قائل مي‌شود و به جستجوي والدينش مي‌پردازد. در حدود هشت، نه ماهگي، بيشتر کودکان دچار ترس از بيگانگان مي‌شوند. اما همه کودکان به اين ترس دچار نمي‌شوند و در هر موقعيتي هم اين ترس بروز نمي‌کند.


 عوامل زير در ايجاد حالت غریبی کردن نوزادان دخالت دارند:
 
1- زمينه ايجاد ترس : زمينه ايجاد ترس مهمترین عامل غریبی کردن است. در يک محيط آشنا مثل خانه‏، کودک کمتر از غريبه‌ها مي‌ترسد تا در يک محيط ناآشنا. هم‌چنين حضور مادر اهميت ويژه‌اي دارد. و از آن مهم‌تر واکنش مادر است. کودکي که مادرش او را به خنديدن تشويق مي‌کند کمتر از کودکي که مادرش ارتباطي با او برقرار نمي‌کند يا نامطمئن نگاهش مي‌کند ، مي‌ترسد. وقتي مادري انتظار دارد كودكش از غريبه ها بترسد، امکان اين که کودک بترسد خيلي زياد است. حتي زماني که کودک با فرد غريبه ارتباط برقرار کرده است، همچنان مادرش را تحت نظر دارد و به واکنشهاي او توجه مي‌کند.


 2- کنترل : از يک‌سالگي به بعد ، کودک تا حدودي بر موقعيت‌ها کنترل دارد. چنانچه فردِ غريبه به یکباره به کودک نزديک نشود و به  وی زمان دهد تا ابتدا با موقعيت آشنا شود و اولين قدم در برقراری ارتباط از جانب کودک باشد امکان غریبی کردن کودک کمتر خواهد شد. معمولاً افراد با ديدن نوزاد نزديک او مي‌روند و  او را در آغوش مي‌گيرند يا نوازش مي‌کنند و این دقيقاً رفتاريست که سبب ترس نوزاد مي‌شود.
 
3- افراد : اما اين که غريبه چه کسي باشد نيز مهم است. بزرگسالان موجب ترس کودکان مي‌شوند. در حالي که کودکان غريبه او را نمي‌ترسانند. هم‌چنين  نزدیک شدن فرد غریبه به کودک یا حفظ فاصله با او نیز اهمیت دارد ، ضمن اینکه رفتار فرد غريبه نيز در درجه ترس موثر است. فرد غريبه‌اي که آرام با کودک صحبت مي‌کند و بعد از مدتي با او بازي مي‌کند ، کمتر موجب ترس کودک مي‌شود تا فردي که هيچ واکنشي نشان نمي‌دهد.


 نحوه برخورد با غريبی کردن کودکان

کودکي که غريبي مي‌کند، هنوز نمي‌تواند به خوبي درک کند که ندیدن والدین دلیل بر ناپديد شدن آنها نیست و آنها زمانی بعد خواهند برگشت . با فراهم آوردن مکرر اين تجربه براي کودک  که والدين هميشه بر مي گردند ترس او کاهش مي‌يابد. به اين طريق که لحظاتي از جلوي چشم او برويد و بعد دوباره برگرديد. در اين صورت کودک مي‌آموزد که شما براي هميشه از پيش او نرفته‌ايد.  هم‌چنين صحبت کردن با کودک در زماني که شما را نمي‌بيند، کمک بزرگي است. بازي دالي موشه نيز به کودک مي‌آموزد که از معرض ِ دیدِ کودک خارج شدن به معني رفتن و نبودن شخص نيست.
 


 ترس در خردسالان

  با بزرگتر شدن كودك ترس در او به دلیل کسب تجربياتش از محيط اطراف ، شروع مي‌شود. بعضي ترس‌ها واقع‌گرايانه هستند، مثل ترس از اين كه سگ يا حيوانات ترسناك ديگر گازش بگيرند اما بيشتر ترس‌ها بر اثر اوهام و فانتزي در كودك به وجود مي‌آيند، مثل ترس از روح و يا ديو. اين‌ گونه ترس‌ها بيشتر در خواب كودك ظاهر مي‌شوند، به خاطر همين است كه اكثر كودكان از تاريكي وحشت دارند زيرا تاريكي براي آنها به معناي تنها ماندن در اطاق و اجبار به خواب است. اين مورد مخصوصاً بعد از ديدن فيلم‌هاي ترسناك و وحشت آور در شب به وجود مي‌آيد. كودكان از قوه تخيل زيادي برخوردار هستند و در واقع به خاطر همين تخيل قوي است که كودك مي‌خواهد باور كند كه آن چه را كه در فيلم ديده در واقعيت هم وجود دارد.


در خردسالي کودکان قادر به انجام کارهاي زيادي هستند و دنيا را بهتر مي‌شناسند. دنيا به نظر آنها بسيار بزرگ مي‌آيد و اين سبب ترسشان مي‌شود. در اين حال به سمت کساني که مطمئن‌تر از بقيه هستند، جلب مي‌شود، يعني به سمت والدين. بنابراین کودک دچار ترس دیگری به نام ترس از جدايي مي‌شود. از آن جايي که اغلب مادر مراقبت از کودک را به عهده دارد لذا مطمئن‌ترین شخص برای کودک محسوب مي‌شود. ترس‌هاي ناگهاني و غيرمنتظره در سنين سه تا چهار سال غيرعادي نيست. به طور مثال والدين يك دختر سه ساله بيان كردند كه دخترشان ناگهان از روزنامه وحشت پيدا كرد و از هر اتاقي كه در آن روزنامه بود فرار مي‌كرد. اين اتفاق اصلاً غير عادي نيست. در حدود چهار سالگي قوه تخيل شروع به رشد مي‌كند. براي كمك كردن به كودك در اين مرحله به ياد داشته باشيد كه او نياز دارد احساس امنيت كند و براي كنترل كردن جهاني كه قبلاً براي او امنيت كامل داشته در پناه توانايي شما قرار گيرد. آن چه مهم است توجه به اين نکته است که به ترس توجه زيادي نشان ندهيد چون سبب پايداري آن مي‌شود. بهترين راه اين است که  کودک را در آغوش بگيريد . به او اطمينان بدهيد و آرامش کنيد و ترس را جدي بگيريد. ولي بعد کودک را به زمين بگذاريد. در صورتي که اين روش به طور مستمر استفاده شود ، کودک با سرعت بيشتري بر ترس غلبه خواهد کرد.

در اين سن همچنين مشاهده مي‌شود که کودکان از چيزهايي که درکشان نمي‌کنند و باعث جاخوردنشان مي شود مي ترسند. مثل صداهاي ناگهاني، حيواناتي که رفتار غيرقابل پيش‌بيني دارند و ... . خردسالان نمي توانند بين تخيل و واقعيت بخوبی تمايز قائل شوند، بنابراين امکان دارد تخيل‌شان موجب ترس شود.  مثلاً "آب در لوله دستشويي فرو مي‌رود، پس ممكن است من هم درون لوله آب ناپديد بشوم. " با گفتن اين جمله که "ترس تو بي‌جا است" هيچ کمکي به او نمي‌کنيد، چون براي او ترس واقعي است. هيچ‌وقت به فرزندتان نگوييد كه وقتي " دختر بزرگ" يا "پسر بزرگي" شد، ترسش را هم فراموش خواهد كرد. اين كار فشار بيشتري را بر او وارد خواهد كرد. مجبورش هم نكنيد كه با آن چه مي‌ترساندش روبه‌رو شود. از ميان برداشتن عامل ترس نيز کار درستي نيست. چون کودک ياد مي‌گيرد که در ترسيدن محق بوده است.
 


 دسته بندی ترس در کودکان

ترس در كودكان اغلب به چهاردسته تقسيم مي‌شود. به طوري كه قبلاً هم اشاره شد بعضي از ترس‌ها در واقع مكملي براي رشد كودك هستند. اگر كودك اين ترس‌ها را با خود به بزرگسالي نبرد، والدين نبايد نگران اين ترس‌ها باشند.


یک -  ترس از بعضی حيوانات معين : اين ترس اغلب در سن سه تا پنج سالگي به وجود مي‌آيد. بعضي از مثال‌هاي اين مورد عبارتند از ترس از گربه (ايلوروفوبيا)، ترس از عنكبوت (آراكنوفوبيا)و ترس از مار (پيروفوبيا).


دو- ترس از موقعيت‌های خاص : در شش ماه اول نوزادي نوزاد از صداهاي بلند مي‌ترسد. از آغاز هفت ماهگي تا قبل از يك سالگي كودك اغلب از بلندي و ارتفاع مي‌ترسد (اكروفوبيا) و يا گاهي از نزديك شدن ناگهاني جسمي به طرفش وحشت ميكند. بعضي مثال‌هاي ديگر اين نوع ترس شامل ترس از اشياي نوك تيز (ايكموفوبيا), ترس از رعد و برق (برونتوفوبيا), ترس از تنهايي (منوفوبيا) و ترس از تاريكي (نيكتوفوبيا) مي‌شود.


سه - اضطراب اجتماعي : در هشت ماه اول نوزادي ترس از غريبه‌ها در كودك ايجاد مي‌شود(زنوفوبيا) و يا حتي گاهي ترس از مردم به طور كلي (انتروپوفوبيا). به خاطر حمايت بيش از حد والدين, در بعضي از كودكان ترس از بزرگ شدن ايجاد مي‌شود. نوع مهم اين ترس، ترس از مدرسه است. روانشناسان كشف كردند كه نوجواناني كه از مدرسه رفتن مي‌ترسند در واقع وحشت از ترك منزل و جدا شدن از خانواده دارند.


چهار -  ترس از مكانهای شلوغ  : اين نوع ترس در واقع ترس از مكان‌های باز است و اغلب بين دو تا چهار سالگي در كودك به وجود مي‌آيد. اين ترس در كودكاني كه از بيرون رفتن از منزل مي‌ترسند و يا از شركت كردن در مهمانی و يا جشن‌هاي بيرون از محيط امن منزل خود وحشت دارند مشاهده مي‌شود.

 

 غلبه بر ترس

در برخي موارد ترس هدف دار است و  نيازی به غلبه بر آن نيست. ترس از آتش به کودک مي‌آموزد که از آتش دوري کند. ترس از حيوانات خطرناک از کودک در مقابل آن حيوان محافظت مي‌کند اما ترس از حيوانات خانگی و اهلی، دکتر و ارتفاع زندگي او را مختل مي‌کند و بايد بر‌ آن غلبه کرد. چنانچه كودك بزرگ ‌شود ولی نتواند بر ترسهائی كه زندگي او را در مقاطعی از زمان حتي تحت كنترل قرار می دهند غلبه كند، حتماً بايد دست به اقدامی زد تا حداقل اين موقعیت خفيف‌تر شود. راه‌هاي كمك به كودكان براي غلبه بر ترس عبارتند از:
 
الف - شرطي کردن معکوس : در اين روش کودک مي‌آموزد موقعيتهای ترسناک را هر چه لذت‌بخش‌تر تجربه کند. کودکي که از سگ مي ترسد، در حالي که خوراکي خوشمزه‌اي مي‌خورد در اتاقی قرار مي‌گيرد که سگي در گوشه ديگر آن نشسته است. هر روز سگ را نزديکتر مي‌آورند تا جايي که کودک جرأت کند نزديک سگ بنشيند. با دادن خوراکي خوشمزه به کودک ، تجربه روبرو شدن با سگ کمتر ترسناک مي‌شود و به این ترتیب مي‌تواند بر ترس خود غلبه کند . هم‌چنين مي‌توان به وسيله يك شيء آشنا و آرامش‌بخش حواس كودك را از موضوع پرت كرد. هنگامي كه واضح است كه كودكتان بر روي موضوع خاصي تمركز كرده و نمي‌تواند آن را فراموش كند سعي كنيد كه يكي از كتاب داستان‌های مورد علاقه‌اش را برايش بخوانيد و يا بازی مورد علاقه او را انجام دهيد يا با او به نقاشي مشغول شويد.


ب - حساسيت زدايي : کودک با کمک تمريناتي مي‌آموزد که آرامش پيدا کند. وقتي کودک توانايي لازم را به دست آورد، آرام آرام با چيزي که از آن مي‌ترسد مواجه مي‌شود. اين روبرويي مي تواند هم در خيال و هم در واقعيت صورت گيرد. کودکي که از سگ مي‌ترسد، تصور مي‌کند که با سگي در اتاقي است. سگ در گوشه اتاق است. کودک بايد خود را آرام کند. وقتي ترس کاهش يافت ، کودک تصور مي کند که در گوشه اتاق است و خود را آرام مي‌کند. به اين طريق قدم به قدم  با چيزي که از آن مي‌ترسد، روبرو مي‌شود. قدم بعدي وقتي برداشته مي‌شود که کودک ديگر نترسد.
 
 پ - نگاه کردن به  الگو : کودکان از اطرافيان خود چیزهای بسياری می‌آموزند. از جمله ترسيدن و غلبه کردن بر ترس. با نگاه کردن به کسي که نمي‌ترسد و از آن بهتر کسي که مي ترسد ولي ترسش را تحت کنترل دارد، مي آموزد چگونه بر ترسش غلبه کند. به ويژه اگر آن فرد از همسالانش باشد.  در تحقيقي كه توسط باندورا، گراسك و منلو در سال 1967 انجام شده كودكان قبل از دبستان كه از سگ مي‌ترسيدند در يك دوره هشت قسمتي شركت كردند كه در آن كودكي را مي‌ديدند كه با شادي و بدون ترس با سگي بازی مي‌كرد. بعد از مدتي، دو سوم كودكاني كه از سگ وحشت داشتند خود نیز توانستند كه با سگ بازی كنند. والدين نيز الگوهاي خوبي هستند ولي گاهي والدين نيز مي‌ترسند و کودک ترس را از آنها ياد مي‌گيرد. شايد فکر کنيد بهتر است ترستان را مخفي کنيد ، اما هرگز اين کار را نکنيد چون کودک ترس شما را احساس مي‌کند و وقتي ترس خود را انکار مي کنيد او کاملاً گيج مي‌شود.
 
ت - استفاده از فانتزی :استفاده از فانتزی نيز مي‌تواند گاهي موجب غلبه بر ترس شود. يک خرس مي‌تواند کودک را حفاظت کند. يک ترانه يا شعر مي‌تواند در موقع ترس به او کمک کند. و به اين ترتيب کودک مي‌تواند بر ترس فائق آيد. اما ارائه توضيحاتِ خوب در زماني که او از چيزي مي‌ترسد،  تأثير به‌سزايي خواهد داشت. دقيقاً به اين دلیل که خیال پردازیِ کودک موجب افزايش ترس وی مي‌شود با قابل فهم کردن موقعيت ، ترس کاهش مي‌يابد. زیاد در مورد ترس از کودک چیزی نپرسيد و از توضيحات مفصل خودداري كنيد. سؤال‌هاي خود را كوتاه و مستقيم بپرسيد، مثلاً "مي‌توني به من بگي كه چه چيزيه كه اين قدر ازش مي‌ترسي؟". اگر كودكتان نمی تواند كلمات درستي را در بيان احساساتش پيدا كند او را مجبور به پاسخ دادن نكنيد. فقط بگوييد : "نگران نباش من اين جا پيش تو هستم و هيچ چيزي نمي‌تونه اذيتت كنه". پرسش های زياد و هم‌چنين توضيحات مفصلي كه كودك قادر به درك آنها نباشد باعث سردرگمي كودك و افزايش نگراني و اضطراب او خواهد شد.

 

 راهنمايی‌های عمومی برای غلبه بر ترس

ترس را نبايد ناديده گرفت ولي واکنش بيش از حد به آن نيز درست نيست. يک پاسخ منطقي مي‌تواند از پيشرفت ترس جلوگيري کند. مسخره کردن، عصباني شدن و  انتقاد بي موقع نه تنها کمکي به از بين رفتن ترس نمي کند بلکه سبب افزايش اضطراب ، تأثيرات منفي و پنهان کردن ( و نه فراموش کردن ) ترس خواهد ‌شد. حرف‌هايي چون "ترس تو احمقانه است" و يا " بچه هاي بزرگ از اين چيزها نمي‌ترسند" موجب مي‌شوند كه كودك احساس ِ بدی نسبت به ترس خود پیدا کند ، در نتیجه از بيان احساسات خود خجل شده و از ترس خود با شما صحبت نكند. اين مسئله سبب نفوذ ترس به درون كودك شده و ضررهای بيشتری براي او خواهد شد.

اكثر مواقع كودك از ترس خود تصوير واضح و روشني ندارد. پرسيدن سؤال‌هايي مانند "از پرنده‌ها مي‌ترسي؟" تنها باعث خواهد شد كه كودك احساس كند كه چيز ترسناكي در پرندگان وجود دارد كه او بايد از آنها بترسد. به ياد داشته باشيد كه كودكان پيش‌دبستاني نمي‌توانند درك كنند كه كلمه‌اي براي چيزي وجود داشته باشد اما آن شيء وجود خارجي نداشته باشد. گفتن "ديو و هيولا وجود ندارند" براي كودك قابل درك نيست و نمي‌تواند ارتباط منطقي در اين مورد برقرار كند. .كودكان مفهوم ظاهري كلمات را درك و باور مي‌كنند مثلاً اگر بگوييد " اگه عقب ماشين نشيني، پليس دستگيرت مي‌كنه" و يا اگر فرد ناشناسي به كودك بگويد "چقدر تو نازي، من تو رو مي‌برم خونه‌مون." اين حرف‌ها را جدي مي‌گيرد و وحشت مي‌كند.

البته لازم به ذکر است که توجه و همدردي بيش از حد هم اين احساس را ايجاد مي‌کند که لابد خطري جدي وجود درد. براي كودك راحتي، آرامش و اعتماد فراهم كنيد، اما اجازه ندهيد كه ترس كودكتان نظم زندگي شما را به هم زند و يا روال زندگیتان را عوض كند. اين گونه تغييرات اگرچه ممكن است به طور موقت كودك را آرام كند اما در دراز مدت باعث بدتر شدن اوضاع خواهد شد. به علاوه اگر كودك بداند كه ترس او میتواند دستاويزی  براي كسب امتيازات بیشتر باشد، ممكن است از اين موقعيت سوءاستفاده كند.

 

 برای از بین بردن ترس چه باید کرد؟

 یک - حمايت : وقتي کودک از هيولاي زير تختش مي‌ترسد. به جاي ايراد نطقي طولاني ، به همراه هم زير تخت را نگاه کنيد و  به او اطمينان بدهيد که  آن جا هيولايي نيست. 


دو - به كودك با اعتماد به نفس پاسخ دهيد : سعي كنيد كودك را قانع كنيد كه شما مسئله را درك مي‌كنيد و اجازه نخواهيد داد كه خطري متوجه او شود. حتي وقتي كه كودك به شدت و حشت زده است بسيار مهم است كه شما با خونسردي و اعتماد كامل با مسئله برخورد كنيد. هيچ چيزي كودك را بيشتر از اين مضطرب و نگران نخواهد كرد كه متوجه شود حتی خودِ شما هم نمي‌دانيد چگونه با مسئله برخورد كنيد.


سه - تقويت رفتار دليرانه : وقتي کودکي که از سگ مي‌ترسد، به آن نزديک مي‌شود. اين رفتارش را تشويق و تحسين کنيد . تشويق سبب تکرار رفتار مي شود.


 چهار - ارزيابي ترس : آيا کودک از همه سگها مي‌ترسد يا فقط از سگ سياه؟ آيا از رعد و برق مي‌ترسد يا از رعد بيشتر و از برق کمتر؟با کودک صحبت کنيد و رفتارش را در هنگام ترس بررسي کنيد.


پنج -  شخص کردن ميزان ترس : ترس درجات گوناگوني دارد. مشخص کردن ميزان آن ، مي تواند به کاهش ترس کمک کند. مي توان از درجه بندي عددي استفاده کرد و به ترس نمره‌اي بين يک تا ده داد. کودکان خردسال مي‌توانند با باز کردن دست ميزان ترس خود را نشان دهند.


شش - فهرست بندی ترس بر اساس درجه  : فهرستي از ترس‌ها با درجات مختلف تهيه کنيد. در بالاي فهرست ترس‌هاي شديد و در انتها ترس‌هاي خفيف را قرار دهيد. از ترس‌هاي ضعيف به سمت ترس‌هاي شديد برويد. مثلاً براي کودکي که از سگ مي‌ترسد کمترين ترس ورق زدن کتابي با عکس سگ و بيشترين ترس نزديک شدن به سگ و نوازش کردن آن است.


هفت - راه‌هاي خنثی کردن اضطراب : روش‌هاي کسب آرامش ( تنفس و ... ) را به کودک بياموزيم. امکان ندارد که بدن در يک زمان هم آرام باشد و هم هراسان.زمزمه کردن کلمات آرام، تنفس عميق ، گوش دادن به موزيک ، حضور پدر و مادر ، خوردن  خوراکي ، شمارش اعداد  همه موجب پرت شدن حواس كودك مي‌شود. مثلاً کودک وقتي مشغول خوردن بستني است به سگ نزديک مي‌شود و يا در موقع طوفان به موسيقي مورد علاقه‌اش گوش مي‌کند. راه حل ديگر ايجاد تجربه قاعده‌دار و اصولی است يعنی وقتی كه كودك به تدريج با شيئی كه از آن مي‌ترسد آشنا بشود و آن را بشناسد تا ترسش بريزد.

 

 چند نمونه از ترس های رایج بین کودکان

الف _ ترس  از حشرات
تعداد کساني که حشرات را دوست دارند کم است. ولي شما نمي‌خواهيد فرزندتان به طور غيرمنطقي
از حشرات بترسد. شخصيت کودک و احساسات خانواده نسبت به حشرات ممکن است بيزاري
طبيعي را به ترسي حقيقي مبدل کند.
1- از بروز ترس جلوگيري کنيد : احساس شما نسبت به حشرات، طرز فکر کودک را در اين زمينه شکل مي‌دهد. با برخوردي قاطع و در عين آرامش به کودک ياد دهيد که به حشرات دست نزند و مراقب باشد.

2- پرهيز از واکنش شديد : اگر کودک حشره‌اي را برداشت هراسان نشويد. توضيح دهيد که به برخي از حشرات نبايد دست زد.

3- افزايش سطح آگاهي : درباره تعادل طبيعت و نقش مهم حشرات صحبت کنيد. مورچه‌ها را در حال حمل غذا و عنکبوت‌ها را درحال تنيدن تار نگاه کنيد. اطلاعات کودک را با خواندن کتاب افزايش دهيد.

4- آموزش روش‌هاي خلاص شدن از شر حشرات مزاحم : کشتن مگس با مگس‌کش، يا بيرون انداختن کرم به وسيله تکه کاغذ را به کودک ياد دهيد. براي او توضيح دهيد که با ديدن زنبور بي‌حرکت بايستد.

5- راه‌هاي غلبه بر ترس از حشرات
- عامل ترس را مجزا کنيد
- با نشان دادن عکس حشره، نحوه زيست او را براي کودک توضيح دهيد.
- درباره ترس بحث کنيد
- علت را جويا شويد. پندارهاي نادرست را اصلاح کنيد. درباره فايده حشرات و حشرات بي‌ضرر صحبت کنيد.
- فهرستي از حشراتي که کودک از آنها مي‌ترسد را تهيه کنيد. در انتهاي فهرست حشراتي که کودک کمتر از آنها مي‌ترسد را قرار دهيد. حشره‌اي از انتهاي فهرست انتخاب کنيد و در ظرف شيشه‌اي دو  سه متر دورتر بگذاريد. همراه کودک به آن نزديک شويد. در حين نزديک شدن از او بخواهيد تا ميزان ترس خود را با عدد مشخص کند. از او بخواهيد تا تکرار کند: ”حشره  تو شيشه زندانيه. نمي‌تونه بياد بيرون“
- تجربه هاي او را افزايش دهيد. تشويقش کنيد تا شيشه را در دست بگيرد. چوب نازکي را داخل شيشه ببردو با حشره بازي کند. سپس حشره را روي زمين قرار دهيد تا حرکت کند.  تجربه بالا را در محدوده وسيع انجام دهيد. اجازه دهيد چند بار مگس را با مگس کش بکشد تا به تنهايي از عهده اين کار برآيد. اين کار را با حشرات ديگر نيز انجام دهيد تا موجب بالارفتن اعتماد به نفس او شود.
- او را تحسين کنيد. به او پاداش دهيد. و به اين منظور او را به پيک نيک ببريد. اگر کودک شما در ميان مورچه ها نشسته و آب نبات مي خورد و چند مگس در اطرافش پرواز مي کنند، به موفقيت بزرگي دست يافته ايد.


ب _ ترس از رعد و برق

در حالي که بعضي از بچه ها عاشق رعد و برق هستند، عده‌اي در هنگام رعد و برق در زير تخت خود پناه مي گيرند. اين ترس يک بار در سه تا چهارسالگي و يک بار در ده سالگي به وجود مي‌آيد. رعد و برق گاه بزرگسالان را نيز مي‌ترساند. اگر احساسات شما مسبب ترس کودک شده است ، خود را کنترل کنيد. در صورتي که ترس شديد است و چندين ماه به طول انجاميده است، بايد براي غلبه بر ترس اقدام کنيد و کودک خود را مقاوم کنيد.

 1-عامل ترس را مشخص کنيد. آيا کودک از رعد مي ترسد يا برق؟

2- پندارهاي نادرست را اصلاح کنيد. گاه کودک مي‌پندارد باد او را از زمين بلند مي‌کند. يا صاعقه را جادوگرها مي‌فرستند.

3- افزايش اطلاعات درباره آب و هوا . با خواندن کتاب‌هايي درباره آب و هوا آگاهي او را افزايش دهيد. براي کودکان بزرگتر محاسبه فاصله برق جالب است. فاصله بين ديدن برق و شيندن آن بر حسب ثانيه را چنين محاسبه کنيد که هر سه ثانيه نشان دهنده يک کيلومتر است.

4- از جمله‌هاي مثبت استفاده کنيد:   »گردباد تا حال تو اين شهر نيامده .  صاعقه به بلندي مي خوره.  ما تو خونه‌ايم نه روي پشت بوم. «

5- ترس را بازسازي کنيد. از طوفان فيلم‌برداري کنيد و يا صداي آن را ضبط کنيد. در صورت استفاده از فيلم، ابتدا بدون صدا آن را پخش کنيد و سپس صدا را زياد کنيد. در صورت ضبط صدا، از کودک بخواهيد با چشمان بسته به صدا
گوش کند و در آخر تصور کند که خورشيد از پس ابرها بيرون مي‌آيد.

6- استفاده از تجربه واقعي . صداي مورد علاقه کودک را در هنگام رعد و برق يا طوفان پخش کنيد. ابتدا صدا را زياد کنيد و سپس کم کنيد. کودک را به کنار پنجره بريد تا رعد و برق را تماشا کند . يا مي توانيد در هنگام رعد و برق، کودک را با ديدن کارتون يا بازي سرگرم کنيد.
کودک را تحسين کنيد. به او بگوييد از اين که بر ترسش غلبه کرده و درباره آب و هوا آموخته است، خوشحاليد. اگر از باد مي‌ترسيده، در روزي که باد مي‌وزد او را براي بادبادک‌بازي ببريد. يک چتر و باراني نو برايش بخريد.


پ - ترس از صدمه ديدن

در حدود سه تا چهارسالگي رشد قوه تخيل کودک سبب مي‌شود که او خود را جاي ديگران بگذارد و خطرات و مشکلاتي که به وقوع نپيوسته‌اند را مجسم کند. از سوي ديگر حس کنجکاوي او نيز باعث مي شود نه فقط علت هر چيز را جويا شود بلکه مي خواهد ارتباط و مناسبتي را که با او دارند هم بداند.مثلاً با ديدن يک فرد معلول به اين فکر مي‌افتد که در صورت بروز چنين پيشامدي براي او يا والدينش چه خواهد شد.  در اين سن هم‌چنين کودکان با ديدن خواهر يا برادر و يا دوستان خود به تفاوت آلت تناسلي دختر و پسر پي مي‌برند. پسرها با ديدن آلت تناسلي دخترها، فکر مي کنند که‌ آلت آنها دچار صدمه يا شکستگي شده است. همين امر موجب مي‌گردد که از تجسم بروز اين اتفاق براي خود دچار ترس شوند. از اين رو مرتب به آلت خود دست مي زنند. اغلب والدين از اين کار فرزند خود ناراحت مي‌شوند. گاه کودک از شکستن چيزي به گريه مي‌افتد به اين دليل که هر شکستني يادآور شکستن و صدمه ديدن آلت تناسلي است. نبايد براي جواب دادن به سؤالات کودک و رفع کنجکاوي و ترس او منتظر باشيد که کودک از شما بپرسد چرا دخترها شبيه پسرها نيستند. کودکان معمولاً اشاراتي مي‌کنند و يا به طور گنگ نشانه‌هايي از کنجکاوي و ترس را ابراز مي‌دارند. براي پاسخ‌گويي به کودک لزومي ندارد با قيافه‌اي جدي به ايراد يک کنفرانس بپردازيد يا سرخ شويد و خجالت بکشيد. در اين صورت کودک احساس مي‌کند که اين قسمت از بدنش ناشايست و بد است. براي او توضيح دهيد که دختر ها متفاوت از پسرها هستند. بدن دختر و پسر شبيه هم نيست. به او بگوييد تو مثل بابا، دايي يا عمو ( افرادي که او مي شناسد ) هستي يا تو مثل مامان ، خاله و عمه هستي. براي کودک جالب است که خود را شبيه افرادي که مي شناسد احساس کند. براي دختران توضيح دهيد که وقتي بزرگ شوند مي‌توانند بچه‌اي را درون خود پرورش دهند و  مي‌توانند بچه خود را شير دهند .
 

 


 بخش تجربی ترس در كودكان

در مقاله "روانشناسي ترس در كودكان", به انواع ترس اشاره شده بود و نیز اين نكته كه اكثر ترس‌ها در دوران كودكي اگر به صورت فوبيا نباشند و در بزرگسالي هم ادامه پيدا نكنند طبيعي و نرمال هستند. گروه والدين ايراني تجربه‌هاي خودشان را در مورد ترس در كودكانشان مطرح كردند. اولين نكته جالب اين بود كه اكثر مادراني كه فرزند نوزاد دارند به ترس  و عكس العمل نوزادشان  از صداهاي بلند و ناگهاني اشاره كردند . بعضي از مادران تصور مي‌كردند كه عكس العمل كودكشان به خاطر ترسو بودن آنهاست، حتي يكي از مادران اشاره كرد كه اطرافيان به او گفته بودند كه ممكن است در دوران بارداري از چيزي ترسيده و اين ترس در نوزادش اثر گذاشته و او را ترسو كرده است . اما ديديم كه اين ترس و عكس العمل در اكثر نوزادان وجود دارد و كاملا طبيعي است.

 سه نفر از مادران به ترس كودكشان از تنها خوابيدن در اتاق تاريك اشاره كردند. در يكي از اين موارد كودك هنگام شب از خوابيدن در اتاق خودش وحشت داشته و حتي از عكس‌ها و عروسك‌هايي كه در اتاقش آويزان بوده و در هنگام روز با آنها بازي مي‌كرده مي‌ترسيده. نكته جالب در اين مورد اينجاست كه بعد از اسباب‌كشي و خوابيدن در اتاق جديدي كه بر ديوارش چيزي آويزان يا چسبانده نشده بود، مشكل اين كودك حل شد و حاضر شده به تنهايي در اتاق خودش بخوابد.
در مورد دوم كودك در اتاق خودش مي‌خوابد، اما اصرار دارد كه چراغ تا صبح روشن باشد.

به نظر من و تا آنجايي كه در چند مقاله خواندم يكي از علت‌هاي ترس كودكان از تاريكي، ديدن سايه اشيا در هنگام شب است كه گاهي اوقات شكل‌هاي عجيب و ترسناكي ايجاد مي‌كنند. ممكن است كه كودك در طول روز با عروسك خود بازي كند و او را دوست داشته باشد اما در هنگام شب همان عروسك موجب وحشت او شود. چون سايه عروسك بر اثر نوري كه از پنجره مي‌تابد شكل عجيبي گرفته و در تخيل كودك به شكل ديو جلوه مي‌كند. يك راه ساده براي اين كه به بچه بفهمانيم كه سايه حقيقي نيست و ممكن است هر شيء سايه عجيبي داشته باشد، بازي دست با سايه است. در هنگام شب دست خود را جلوي نور و رو به ديوار بگيريد و با آن شكل‌هاي مختلف مثل خرگوش يا پرنده بر روي ديوار ايجاد كنيد. كودك مي‌فهمد كه اين اشكال واقعي نيستند و در واقع سايه دست شما است كه شكل خرگوش يا پرنده را بر روي ديوار ساخته.

مورد ديگر ترس در كودكان با سن حدود يك سال و نيم، ترس از اشخاص بوده. يكي از كودكان از كارگري كه در كودكستان كار مي‌كند به شدت وحشت دارد و اين ترس به قدري زياد است كه حتي از جارو هم مي‌ترسد و با ديدنش گريه ميكند, چون شخص فوق هم اكثراً جارويي در دست دارد. كودك ديگر از فروشندگان دوره‌گرد كه با بلند گو در خيابان داد مي‌زنند به شدت مي‌ترسد و حتي در خواب هم گاهي اوقات سعي ميكند كه آنها را از خود دور كند. البته در مورد آخر، يكي دو نفر از بزرگ‌سالاني كه كودك با آنها تماس دارد به خاطر اين كه شيطنت نكند او را از فروشندگان دوره‌گرد ترسانده اند و با گفتن جمله‌هايي نظير "اگه شيطوني كني آقاي وانتي مي‌آد مي‌بردت" موجب ايجاد ترس در كودك شده‌اند.

دو نفر از مادران به ترس فرزندشان از عنكبوت اشاره كردند. كه يكي از آنها كه حدوداً چهار ساله است به كاراكتر اسپايدرمن علاقه دارد، مادرش با گفتن اين كه اسپايدرمن يا مرد عنكبوتي هم عنكبوت است و با بيان اين كه ”عنكبوت مهربون پشه‌ها رو مي‌خوره كه ما رو نيش نزنن“ توانسته بر ترس او غلبه كند. كودك ديگري كه از عنكبوت مي‌ترسيده به مادرش گفته كه يك بار عنكبوت را بر روي درخت ديده و از شكل او خوشش نيامده و به نظرش قيافه زشت و بدي دارد.

يكي از مادران گروه والدين ايراني به ترس فرزندش در هنگام خردسالي از بادمجان سياه اشاره كرد. كودك به شدت از بادمجان مي‌ترسيده و حتي وقتي كه مادرش در آشپزخانه سرگرم كار بوده و بادمجان در درست داشته حاضر نبوده كه وارد آشپزخانه شود.

چند نفر از مادران از ترس كودكانشان در هنگام نوزادي از عروسك‌هايي كه چراغهاي قرمز و خيره كننده دارند اشاره كردند مثل عروسكي كه باتري دارد و وقتي روشنش مي‌كنيد چشمانش كه در آنها لامپ قرمز است روشن مي‌شوند.

يكي ديگر از انواع ترس كه يكي از والدين اشاره كرد هنگام روبه‌رويي با مرگ حيوانات بروز كرد. پدر كودك تعريف كرد كه  هنگام رانندگي در جاده ناگهان خرگوشي به وسط جاده مي‌پرد و زير ماشين مي‌رود. كودك مي‌فهمد كه خرگوش مرده و تا مدت‌ها از والدينش در اين مورد سؤال مي‌كرده و نگراني داشته كه چه بلايي سر خرگوش آمده است.

يكي از كودكان از پليس مي‌ترسيده چون مادرش هنگام رانندگي تأكيد كرده كه بايد در ماشين سر جايش بنشيند وگرنه پليس آنها را جريمه مي‌كند.

ترس از صداي باد و رعد و برق مورد ديگري بود كه چند نفر از والدين به آن اشاره كردند.

در آخر به نظر ما اكثر اين ترس‌ها طبيعي هستند و  اين مرحله اي از رشد كودك هست كه به تكامل ذهنی او كمك مي‌كند.

از همه اعضاي گروه والدين ايراني كه در اين تحقيق ما را یاری نمودند متشکریم.
شیدا - لیا

  
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ۳:٠۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ تیر ،۱۳۸۳