بددهنی و فحش دادن – قسمت سوم(آخرین قسمت)

جایگزین های مناسب را به کودک بیاموزید.
برای کودکتان توضیح دهید که وقتی کسی به او ناسزا میگوید در واقع فقط یک حرف ناجور شنیده و حرف نمی تواند به انسان آسیبی برساند. کودکتان را طوری آماده کنید که بتواند برخورد درستی داشته باشد . وقتی فحش می شنود ، درست عمل کند و خودش هم به کسی فحش ندهد.
•در مورد فحش با کودک صحبت کنید. به کودکتان بگوئید که فلان فحش یا فلان عبارت توهین آمیز دقیقا چه معنائی دارد و چرا نباید از آن استفاده کند.همچنین به او بگوئید چرا آن عبارت خاص میتواند احساسات دیگران را جریحه دار کند. بسیاری از مواقع خود کلمه یا عبارت معنای بدی ندارد ولی در عرف بکار بردن آن توهین آمیز است.
•روشهای جایگزین را به کودک بیاموزید. به کودکتان بیاموزید که چگونه به جای فحش دادن به کسی احساساتش را نسبت به مخاطبش بیان کند . برای نمونه :«به جای اینکه به جسی بگوئی بیشعور ،براش توضیح بده که از دستش عصبانی هستی؛ چون جلوی دوستانت تور رو مسخره کرده».
•با کودک 5 یا 6 سالتان نمایشی ترتیب دهید و در ضمن اجرای آن به او بیاموزید که رفتار درستی داشته باشد و از فحش دادن بیزار شود. به کودک یاد دهید که به فحش های دیگران اعتنائی نکند. اگر نمیتواند بی اعتنا باشد، به او یاد دهید چگونه به دوستانش نشان دهد که از آن فحش ها خوشش نمیاید.برای مثال:«اگر بهم فحش بدی باهات بازی نمی کنم.»
•کودک را به استفاده از واژه های دیگر ترغیب کنید.کودک شما به واژه هایی نیاز دارد که از آن طریق عصبانیت یا احساسات شدیدش را بیرون بریزد. او را تشویق کنید که بجای استفاده از واژه ها و عبارتهای توهین آمیزکه ممکن است او را به دردسر بیاندازد از جمله هائی استفاده کند که ناراحت کننده و رکیک نیستند. به کودکتان بگوئید اشکالی ندارد وقتی تنهاست از فحش استفاده کند ، یا اینکه میتواند فحش را در ذهنش بگوید. به او کمک کنید کلمه های بی ضرر را برای گفتن ،انتخاب کند.کودکی را میشناختیم که از خودش واژه های بی معنائی اختراع کرده بود و در هنگام عصبانیت بکار میبرد.
•در صورت درست صحبت کردن کودک او را تحسین کنید. به کودکتان نشان دهید که وقتی درست و مودبانه حرف میزند، چقدر از او راضی هستید.اگر آلیسون از مارک عصبانی است و به جای فحش دادن به او میگوید:«مارک من واقعا از دستت عصبانی هستم. اسباب بازی منو بده وگرنه به مامان میگم». به او نشان دهید که بسیار خوب حرف زده و شما از رفتار او خوشتان میاید.

پیامدهای منفی را به کار بگیرید.
اگر کودکتان پس از بکار بستن روشهای بالا ،هنوز به فحش و ناسزا و به کار بردن حرفهای رکیک ادامه میدهد، از پیامدهای زیر استفاده کنید.
•از محرومیت موقت (اخراج) استفاده کنید. اگر کودک با وجود اینکه برای او توضیح داده اید که نباید ناسزا بگوید به طور مداوم چنین میکند از این روش استفاده کنید.اطمینان یابید که کودک میداند هر بار که فحش بدهد باید به مکان مخصوص اخراج برود.
•بعضی امتیازها را پس بگیرید. اگر این وضعیت ادامه یافت، بعضی امتیازهائی را که قبلا به کودک داده اید از او بگیریدو فقط زمانی آن ها را به او برگردانید که رفتارش درست شده باشد.
•کاری کنید که کودک در مقابل رفتار نادرستش مجبور باشد تاوان بدهد.روشی برای جریمه و تاوان پایه ریزی کنید و از آن بعنوان پیامدی برای به کارگیری واژه های نامناسب استفاده کنید. برای مثال میتوانید با هر فحش که کودک به کار میبرد مقداری از پول توجیبی او کم کنید. همچنین میتوانیداو را مجبور کنید مثلا یک صفحه را با جملهَ :«من قول میدهم دیگر فحش ندهم.» پر کند.

سمیرا
پيوست : دوستان لطفا نظر شخصی خودتان را بخصوص در مورد قسمتی که زيرش خط کشيده شده است بنويسيد.آيا از نظر شما که کارشناس مسائل کودک نيستيد اين روش جائز است؟   
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٧:٢۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت ،۱۳۸٢

بددهنی و فحش دادن – قسمت دوم

الگوی خوبی باشید
از همان ابتدا به کودکتان نشان دهید گه چه موقع هائی حرفهای ناجور زده و یا کلمه نامربوطی را به کار برده است.در عین حال ، از بدو تولدکودک ، کلمه هائی را که بکار میبرید با دقت انتخاب کنید.
•برای کودکتان الگوی خوبی باشید.کودکان از والدین خود تقلید میکنند.بنابراین طوری رفتار کنید که از کودکتان انتظار دارید. اگر شما دشنام بدهید و ناسزا بگوئید، آن ها هم چنین کاری خواهند کرد.آنها درک نمیکنند چرا شما میتوانید فحش بدهید ولی آنها مجاز نیستند. اگر شما هنگام عصبانیت به حد انفجار میرسید و نمیتوانید خودتان را کنترل کنید،انتظار نداشته باشید که کودکتان بتواند.
•از ناسزا گفتن پرهیز کنید. به کودکتان برچسب " ننر" و" خنگ" یاهر وازه دیگری از این قبیل نزنید و او را با این عناوین صدا نکنید چون با این کار کودک نه تنها یاد میگیرد که افراد دیگر را با چنین عناوینی صدا کند بلکه باورش میشود که" ننر" یا " خنگ" است.

بیش از حد به بددهنی یا ناسزا گفتن توجه نشان ندهید.
توجه بیش از حد به این رفتارها باعث میشود که کودک، به این اعمال زشت ترغیب شود.بیش از حد واکنش نشان ندهید. به کودکتان به طور خیلی جدی و با قدرت بگوئید که اصلا دوست ندارید او چنین کلماتی را که مناسب شخصیت او نیست به کار ببرد؛ ولی اگر به شدت واکنش نشان دهید چه با ترساندن؛ چه با خندیدن به این حرفها، ممکن است او را برای دشنام دادن انگیزه دارتر کنید.این مطلب به ویژه در مورد بچه های خیلی کوچک صادق است که می پندارند به کار بردن بعضی کلمات نوعی بازی است، در حالی که اصلا معنای آن را نمی دانند.
•به کلمه های بی ضرر ، بی اعتنائی کنید. بعضی کلمات فقط بی معنی و احمقانه اند و بهترین برخورد ، نادیده گرفتن و توجه نکردن به آن هاست. البته بکارگیری کلمه های زشت و ناسزا نباید نادیده انگاشته شود؛ چون به کار بردن آنها میتواند در خارج از منزل برای کودک دردسر ایجاد کند.
•وقتی کودک شما یک کلمه "بد" به کار میبرد، بیخود جیغ و داد نکنیدو ادای شوکه شدن در نیاورید.بی تردید شما قبلا آن کلمه را شنیده بودید.اگر شما با بکار بردن یک کلمه خاص ، همچون سیب ممنوع حضرت آدم رفتار کنید ،کودک ممکن است حتی در بکار بردن آن کلمه حریص تر شود.

ادامه دارد.....
سميرا   
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ۸:٠٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۳٠ اردیبهشت ،۱۳۸٢

بددهنی و فحش دادن – قسمت اول

نادرند کودکانی که حداقل گاه و بی گاه بددهنی نکنند یا کلمات نامربوط و زشت به زبان نیاورند.بعضی کودکان برای به نمایش گذاشتن استقلال خود، بعضی وقتی عصبانی میشوند و بعضی دیگر برای کسب لذت به این کار مبادرت می کنند.
در حدود 3 سالگی کلمه هائی که با برخی اعمال بدنی کودک مناسبت دارد وارد فرهنگ لغات او میشود مثل "پی پی" و "جیش" و.... . بعدها کودک کلمه ها و عبارت های دیگری را هم فرا خواهد گرفت.
در اکثر موارد بی اعتنائی به چنین رفتاری (نخندیدن یا لبخند نزدن) باعث میشود در مدت کوتاهی این مشکل رفع شود. کلمه های زشت و فحش های رکیک گهگاه از ذهن ما نیز میگذرند . ما آموخته ایم که خودمان را کنترل کرده و آن ها را بر زبان نیاوریم و این درست همان رفتاری است که کودکان هم باید بیاموزند . توجه کنید که در بین راه های پیشنهادی ما، شستن دهان کودک با صابون یا از این قبیل وجود ندارد.(یا ریختن فلفل در دهان کودک که در بعضی خانواده ها بخصوص از سوی بزرگان خانواده توصیه میشود – سمیرا) انجام چنین کاری با یک کودک در این سن نه تنها خطرناک و مضر است ، بلکه به پوشش ریه کودک نیز آسیب می رساند.
راه های مقابله با این مشکل :
• الگوی خوبی باشید.
• بیش از حد به بد دهنی یا ناسزا گفتن توجه نشان ندهید.
• جایگزین های مناسب را به کودک بیاموزید.
• پی آمدهای منفی را به کار بگیرید.

(جزئیات مربوط به راه های مقابله با مشکل در قسمت بعدی آورده خواهد شد. سمیرا)

منبع : کتاب "چگونه با کودکم رفتار کنم" . نویسنده: دکتراستفن گاربر- مترجمین: دکتر شاهین خزعلی، دکتر هومن حسینی نیک و دکتر احمد شریف تبریزی . زیر نظر دکتر محمد ولی سهامی – انتشارات مروارید – چاپ نهم 1381

سمیرا

  
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٧:٥۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٩ اردیبهشت ،۱۳۸٢

زمان و نحوه از شير گرفتن کودک (قسمت سوم)

علت اين که اين بحث رو اين جا مطرح کردم اين بود که چند روز پيش توی گروهمون، يکی از مادرها اين نامه رو نوشت:

مي خواستم در مورد از شير گرفتن آرش باهاتون مشورت كنم آرش الان يكسال و
نيمه است و هنوز شير خودم رو مي خوره و خيلي هم وابسته است من نمي دونم
چكار كنم از شير بگيرمش يا نه چون خودم الان شديدا موقع شير دادن خسته و
عصبي مي شم نمي دونم چكاركنم از شير بگيرمش يا نه اگر بخوام از شير
بگيرمش بهترين راه چيه ؟ لطفا راهنمايي كنيد

من توصيه‌های دکتر سيرز و همسرش رو در دو قسمت قبل نوشتم، اما حالا می‌خوام جواب‌هايی رو که بعضی از اعضای گروه به نامه بالا دادن نقل کنم. شما هم اگه تجربه‌ای در اين زمينه دارين و دوست دارين مطرحش کنين توی قسمت نظرخواهی بنويسين. ممنون!

۱- من تا دو سالگی به پسرم شير دادم. درسته که آخراش آدم احساس می‌کنه که خسته شده و بچه هم بزرگ شده و کمی سخته ولی از نظر عاطفی برای بچه خيلی خوبه. از طرفی اگه خسته شدی می‌تونی تعداد دفعات رو يواش يواش کم کنی و ديگه اين که قبل از اين که خيلی گرسنه بشه بهش غذا بدی. چون وقتی خيلی گرسنه بشن و مامانشون در دسترس باشه ديگه حاضر نيستن غذا بخورن و شير می‌خوان ولی اگه سير باشن و تشنه هم نباشن کمتر بهونه شير رو می‌گيرن. پسرم اگه سير بود ديگه سراغ من نمی‌اومد مگه اين که دلش برام تنگ می‌شد (به خصوص وقتی از سر کار بر می‌گشتم). اگه می‌تونی از پدرش خواهش کنی که بهش غذا بده بهتره. پسر من از دست من زياد غذا نمی‌خورد و شير می‌خواست. از طرفی اين دوره‌ها تو زندگی آدم ديگه تکرار نمی‌شن و ديگه فرصتی پيش نمياد تا شما و پسرتون اين دوران رو تجربه کنيد. خواه ناخواه زمان می‌گذره و پسرتون بزرگ می‌شه و کم‌کم مستقل می‌شه. اون وقت آدم دلش برای بچگيشون و اون روزایی که خيلی به مامانشون وابسته بودن تنگ می‌شه. پس تا جايی که می‌تونيد از اين دوران لذت ببريد.
راستی برای از شير گرفتنش من از چسب زخم استفاده کردم و وقتی گفتم اوخ شده و دکتر گفته تو ديگه نبايد شير بخوری ديگه هيچی نگفت و مسئله به خوبی و خوشی تموم شد.
(جواب از گذر)

۲- من تا 21 ماهگي به دخترم شير دادم ومن هم مثل گذر جون از چسب زخم استفاده كردم با اينكه دخترم خيلي به شير خوردن وابسته بود وقتي بهش گفتم زخم شده هيچي نگفت و منتظر بود تا خوب شود و گاهي سر ميزد ببينه خوب شده يا نه تا اينكه كم كم يادش رفت ولي هنوز هم گاهي مي اد ميگه بوسش كنم. (جواب از فرشته)

قبل از اين که بقيه جواب‌ها رو بنويسم، نامه دوم دوستمون که در جواب به دو توصيه بالا ارسال شد:
با سلام به شما دوستان از راهنمائيهاي خوبتون استفاده كردم سعي ميكنم
فعلابه شير دادن ادامه بدم تا دو سالش بشه و بهتر متوجه حرف و دليل بشه
در ضمن نمي دونم شنيدين كه مگن بچه رو در فصل گرم از شير نگيرين بيشتر
عوام اعتقاد دارن و مي گن وضعيت مزاجي بچه بهم مي خوره آيا شماها هم
اينو رو شنيدين و يا تجربه اي در اين مورد دارين

و اين هم جواب‌های بعدی:
۳- من همون جور كه قبلا نوشتم با نظر دكتر سيرز و روش بچه داري قديم شرق موافقم و به نظر من اين بچه بايد باشه كه تعيين بكنه تا كي مي خواد شير بخوره مگه اين كه مادر به خاطر شرايطش و يا روحياتش واقعا قادر به ادامه شيردهي نباشه. در ضمن اين رو هم بگم كه من نتونستم بيشتر از سه ماه به بچه اولم شير بدم كه تازه همون سه ماه هم توام با شير خشك بود ولي بچه دومم كه از بچه هاي پرنياز هم هست هنوز هم شير خودم رو مي خوره منتها كمش كرده و فكر مي كنم كه چند ماه ديگه به كلي بگذاردش كنار (سه ماه ديگه سه سالش تموم مي شه و خيلي ها هستن كه مي گن وا هنوز هم بهش شير مي دي و از اين قبيل. من مدتهاست كه تصميم گرفتم حداقل مادري كردنم به خاطر حرف مردم نباشه و بهشون اعتنا نمي كنم ولي البته يك موقع هايي خيلي ناراحت كننده است شنيدن اين حرف) خودم هم به عينه با مقايسه دوتا بچه ها دارم مي بينم كه بچه دومم چقدر اعتماد به نفسش و استقلالش نسبت به همين سن خواهرش بيشتره و از الان رسيده به اون چيزي كه بچه اولم در شش سالگي رسيد البته اصلا نمي گم كه اين موضوع فقط معلول شيرخوردن طولانيشه بلكه مي خوام بگم فكر نكن با ادامه دادن دوران شيردهي وابستگي پسرت به تو زياد مي شه يا اگه به زور مجبورش كني شيرخوردن رو كنار بگذاره بچه مستقل مي شه. اين تصميميه كه به خود شما دونفر مربوطه ولي مطمئنا نظر پسرت رو هم دخيل بدون. اگه ديدي بچه راضي نمي شه بدون شيرت سر كنه و راحت اين مسئله رو نمي پذيره يك كم ديگه بهش وقت بده. وعده به وعده كم كن و آخرين وعده اي كه حذف مي كني وعده آخر شب باشه. سعي كن تو اين مدتي كه از شير مي گيريش حسابي سرش رو گرم كني پيشش باشي باهاش بازي كني بغلش كني كه خيال نكنه طردش كردي. اگه معمولا جاي خاصي شير مي خوره مثلا روي صندلي به خصوصي مي شيني يا در موقعيت خاصي قرار مي گيري كه شيرش رو معمولا در اون حال مي خوره اين روزها سعي كن از اون جاها و موقعيت ها حذر كني. بعد هم درحالي كه به شيرخوردن ترغيبش نمي كني و دعوتش نمي كني اما اگه به سراغت اومد و خواست ردش نكن. مواظب باش كه گرسنه و تشنه نمونه و حوصله اش هم سر نره. از موسيقي شاد غافل نباش و با موسيقي و رنگ خونه رو پر كن و بگذار اين استقلال تازه براش خاطره خوشي به جا بگذاره. (جواب از آزيتا)

۴- در مورد شير دادن به بچه من تجربه خوبی در مورد پسرم داشتم. تصميم داشتم هر چقدر که دوست داره بهش شير بدم و من از شير نگيرمش، بلکه خودش بزرگ بشه و نياز بهش نداشته باشه. تا حدود ۲ سالگی شير خورد و بدون هيچ اصراری از جانب من خودش ديگه اون رو کنار گذاشت! (جواب از دلارام)

خوب اين هم از اين. منتظر نظرهاي شما هم هستيم!
آزيتا   
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٥:۱٠ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٦ اردیبهشت ،۱۳۸٢

زمان و نحوه از شيرگرفتن کودک (قسمت دوم)

برای از شير گرفتن بچه به اين نکته‌ها توجه کنيد:
۱- کودک خود را دست کم به مدت يک سال شير بدهيد- از شير گرفتن نوزاد در سنی بين يک تا دوسالگی زمان مناسبی است، زيرا در اين سن کودک از نظر فيزيکی قادر است با راه رفتن از مادر دور شود، می‌تواند غذا را با دست خود بگيرد و در دهان بگذارد و با حرف زدن خواسته‌های خود را بيان کند. کودک بين يک تا دو سالگی به مرحله‌ای می‌رسد که آسانتر از سينه مادر جدا می‌شود. در بين ۹ تا ۱۲ ماهگی کودک حافظه خوبی ندارد و نمی‌تواند بدون ديدن مادر از حضور وی آگاه باشد. در بين يک تا دو سالگی قدرت يادآوری کودک بهتر می‌شود و می‌تواند از مادر تصويری ذهنی بسازد که حتی در غياب مادر، او را به ياد بياورد. با اين توانايی، کودک هرجا می‌رود، احساس مادر را نيز با خود می‌برد و آسانتر از سينه مادر جدا می‌شود.
۲- نقش پدر به عنوان جايگزين- وقتی کودک را از شير مادر می‌گيريد، برای ارضای کودک از نظر عاطفی، شخص ديگری بايد جای مادر را بگيرد. برای اين منظور پدر بهترين جانشين است.
۳- از شيرگرفتن به طور تدريجی - از شير گرفتن کودک و ترک کردن او روش خوبی نيست. در اين روش مادر برای اين که کودک شيرخوردن را فراموش کند، او را مدتی ترک می‌کند و به مسافرت می‌رود. از اين روش بايد پرهيز کرد، زيرا بار جدايی مادر پس از گرفتن کودک از شير، برای او خيلی سنگين است. بهترين روش از شير گرفتن، روش «نه دعوت، نه امتناع» است که به تدريج کودک را از شير می‌اندازد. وقتی کودک در بين يک تا سه سالگی به طور طبيعی از شير می‌افتد، گاهی برای تغذيه و رفع نيازهای عاطفی به آغوش مادر بر می‌گردد.
نياز کودک به آغوش مادر و تغذيه از شير او، هنگامی که کودک با مشکلی روبه‌رو می‌شود و يا در حال دلتنگی، بيشتر است. در اين شرايط دفعات تغذيه کودک زياد می‌شود و گاهی تقريباْ به صورت پيوسته در می‌آيد. اين رفتار ممکن است مزاحمت و وابستگی زياد به حساب آيد، اما با توجه به وضع روحی کودک در اين دوره بحرانی و در مدتی که او از مرحله شيرخوارگی به مرحله مستقلتری پا می‌گذارد، بايد امری عادی و طبيعی تلقی شود.
۴- سن مناسب برای از شير گرفتن نوزاد- بعد از اين که کودک مدت يک سال از شير مادر تغذيه می‌کند، به قدری با اين رابطه انس می‌گيرد که به دشواری می‌توان او را از شير گرفت. کودک پيوسته منتظر فرصت است تا مادر بنشيند و او خود را در آغوش مادر بيندازد و از پستان او تغذيه کند. عادتهای کودکی مانند شيارهای روی صفحه گرامافون است و شيارهای مربوط به عادت شير خوردن، عميق‌ترين اين شيارهاست. اين عادت را وقتی می‌توان ترک داد که فعاليت و سرگرمی جذاب ديگری جای آن را بگيرد.
سن مناسب برای اين ترک عادت و توجه کودک به سرگرميهای ديگر بسيار متفاوت است. بسياری از کودکان قبل از دو تا سه سالگی ميل به شيرخوردن را از دست نمی‌دهند و آخرين وعده‌های تغذيه در هنگام ترک، وعده‌های شبانه است.
تهيه کردن يک سرگرمی به کودک کمک می‌کند تا راحت‌تر از شير گرفته شود. معمولاْ کودک وقتی به سينه مادر پناه می‌اورد که در اثر دلتنگی يا بی‌حوصلگی به يک سرگرمی نياز پيدا می‌کند. برای رفع اين دلتنگی بايد سرگرمی جالب ديگری برای او آماده کرد. مادر می‌تواند برای کودک خود قصه بگويد يا در حياط خانه با او بازی کند. به اين وسيله با از شيرگرفتن کودک ارتباط بين مادر و کودک نه تنها از بين نمی‌رود، بلکه با استفاده از سرگرميهای جديد محکمتر می‌شود. بعضی مادران ارتباط خود را با کودک منحصر به شيردادن می‌کنند و جنبه‌های ديگر را فراموش می‌نمايند. تغذيه کودک نيز مانند جنبه‌های مختلف پرورشی، نبايد از اعتدال خارج شود. وقتی برای کودک قصه می‌گوييد يا در سرگرميهای ديگر او به عنوان همبازی شرکت می‌کنيد، رشته‌های پيوند را بين خود و کودک محکمتر می‌کنيد. کودک از اين که هنوز خود را وابسته به شما می‌بيند، راضی می‌شود.
زمان ايده‌آل برای از شيرگرفتن، وقتی است که کودک آماده باشد. روش تدريجی و در نظر گرفتن سرگرميهای ديگر برای جلب توجه کودک، او را برای اين منظور آماده می‌کند.
منبع: کتاب چهل نکته کليدی برای شيردادن به نوزاد، نوشته دکتر ويليام سيرز و مارتا سيرز، ترجمه دکتر جواد ميدانی، از سری کتاب‌های دانه، چاپ موسسه انتشارات صابرين، چاپ چهارم ۱۳۷۸

آزيتا   
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٥:٠۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٤ اردیبهشت ،۱۳۸٢

زمان و نحوه از شيرگرفتن کودک (قسمت اول)

از شير گرفتن را بايد مرحله‌ای از زندگی کودک دانست که در آن کودک دوره‌ای از طفوليت را با رضايت کامل پشت سر گذاشته و به مرحله‌ای ديگر وارد شده است. از شير گرفتن را نبايد پديده‌ای دانست که در آن مادر رابطه خود را با کودک برای آسايش خود قطع می‌کند، بلکه اين مرحله موقعيت جديدی است که در آن کودک از حالت وابستگی به مادر، به مرحله‌ای از استقلال پا می‌گذارد.
بعضی کودکان پرنياز هستند و از ساير کودکان بيشتر شير می‌خورند و دوره شيرخوارگی آنها طولانی‌تر است، از اين رو نمی‌توان يک قاعده کلی برای زمان از شير گرفتن تعيين کرد. برخی عقيده دارند که طولانی شدن دوره شيرخوارگی باعث لوش شدن و وابستگی کودک می‌شود. تجربه و تحقيق در اين زمينه خلاف عقيده فوق را نشان می‌دهد. بررسی نشان داده است کودکانی که مدت بيشتری شير می‌خورند و به مادران خود متکی هستند، نبست به کودکانی که زود از شير گرفته شده‌اند، استقلال بيشتری دارند و آسان‌تر از مادرشان جدا می‌شوند. اين کودکان با همسالان خود راحت‌تر ارتباط برقرار می‌کنند و زودتر رفيق می‌شوند. در روابط خود پايدارتر و در زندگی منظم‌تر هستند.
برای از شير گرفتن نوزاد دو بخش وجود دارد، يکی جدا کردن از سينه مادر و ديگری تعيين جايگزين. وقتی کودک را از شير مادر می‌گيرند، به جای آن غذای جامد يا شير خشک را انتخاب می‌کنند. به همين ترتيب برای رضايت خاطر کودک بايد وسيله‌ای پيدا کرد تا جدايی عاطفی او را از مادر جبران کند.
منبع: کتاب چهل نکته کليدی برای شيردادن به نوزاد، نوشته دکتر ويليام سيرز و مارتا سيرز، ترجمه دکتر جواد ميدانی، از سری کتاب‌های دانه، چاپ موسسه انتشارات صابرين، چاپ چهارم ۱۳۷۸

آزيتا   
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٥:٠۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٢ اردیبهشت ،۱۳۸٢

شير مادر: کافی يا نياز به شير کمکی؟

می‌دونين که اين وبلاگ در واقع وبلاگ گروه والدين ايرانيه که اگه خواستين عضوش بشين بايد روی لينک تصويری ستون سمت راست کليک کنيد. اين هفته توی گروه ما، يکی از اعضا که يک دختر دو ماهه داره سوال کرد که کسی تجربه‌ای از دادن شير خشک و شير مادر همزمان به بچه داره يا نه. فکر می‌کنم بد نباشه اين سوال و جواب‌ها رو اين جا هم بگذارم. شما خواننده‌های عزيز هم اگه در اين زمينه تجربه يا نظری دارين بنويسين. ممنون.

سوال:
كسي از ميون شما هست كه در ماه‌هاي اول تولد؛ بچه رو با شير مادر و شير خشك توأم تغذيه كرده باشه؟

جواب اول:
من چون بايد بعد از مرخصي سركار بر مي گشتم سعي كردم در ماههاي اول (پسرم) رو به شير خشك هم عادت بدم البته اون شير خودم رو ميخورد هنوزهم ميخوره ولي مواقعي كه بيرون مي رفتم بهش شير خشك مي دادند و زماني هم كه سركارم برگشتم اون چهار ماهه بود روزي يك وعده رو شير خودم رو مي دوشيدم يك وعده هم شير خشك مي خورد تا من برسم خونه ولي از نه ماهگي به هيچ عنوان حاضر به خوردن شير خشك يا گرفتن شيشه نشد فقط شير خودم رو خورد به اضافه غذا.

سوال:
از پاسختون ممنونم. اما منظور من اين شق قضيه نبود، منظورم اين بود كه اساساْ شير مادر به قدر كفايت نباشه و عليرغم امكانپذيري و ميل مادر و كودك به تغذيه با شير مادر؛ مجبور باشيد براي جبران كمبود شير از شير خشك هم استفاده كنيد. مشكل در اين حالت اينه كه تشخيص سيري يا گرسنگي بچه خيلي مشكل ميشه. كسي هست كه تجربه مشابهي داشته باشه؟

جواب دوم:
من دخترم رو در دو سه ماه اول توام با شير خشك و شير مادر تغذيه كردم و متاسفانه نتيجه خيلي بدي نصيبم شد اون هم اين كه بچه به آسودگي شير خوردن از شيشه عادت كرد و تو همون سه ماه اول شير من رو كنار گذاشت. البته اين توام بودنش هم به خاطر عدم اعتماد به نفسي بود كه تو خودم به وجود اومده بود و فكر مي كردم شير من براش كافي نيست و سيرش نمي كنه. سر بچه دومم عبرت گرفتم و خوشبختانه سياست بيمارستان هم كاملا متفاوت بود و تغذيه با شير مادر رو از راه هاي زيادي تشويق مي كرد. اين بود كه پسرم تا پنج ماه و نيمگي فقط شير مادر خورد و بعد غذاي كمكي بهش اضافه شد و تا امروز مزه شير خشك رو نچشيده.

جواب سوم:
من هم تقریبا مشکلی مشابه شما داشتم .دخترم به دلیل ناتوان بودن نمی توانست مداوم شیر بخورد و هر نیم ساعت یکبار دوباره شیر می خواست . عده ای به من می گفتند که شیرت کمه و باید از شیر خشک استفاده کنی ولی من دوست داشتم که خودم به دخترم شیر بدهم . ماه اول با سختی زیاد سپری شد و بعد از اندازه گیری قد و وزن گفتند که خیلی خوب رشد کرده و شیرت کافی است .آنها می گفتند که شیر مادر در اثر مکیدن نوزاد متناسب با سنش زیاد می شود و تجربه شش ماه اول تولد دخترم به من ثابت کرد که شیر مادر هر قدر هم که به نظر کم باشد ولی بهترین غذا برای رشد جسمی و مغزی اوست .بعد از آن باید سر کار می رفتم و مجبور شدم علاوه بر شیر مادر از شیر خشک استفاده کنم و همین باعث کم شدن شیرم و نهایتا قطع شدن آن در 13 ماهگی بچه شد
به نظر من شما باید با دکتر نوزادتان در این مورد صحبت کنید و اگر رشد او مشکلی نداشت او را باشیر مادر تغذیه نمایید .

جواب چهارم:
اول از همه باید بدونی در کل همه مادرها قادر به شیردادن بچه هستند. اما برای به جریان انداختن این پروسه چند تا اصل را باید رعایت کنی. اول از همه باید اعتماد به نفس داشته باشی و مصمم باشی که می‌خوای بچه‌ات را شیر بدی. دیگه این که آرامش و استراحت کافی هم مهمه. این عوامل روحی به ازدیاد شیر کمک می کنن. از طرف دیگه سعی کن مایعات زیاد بخوری. مخصوصاْ مایعات گرم مثل چای. شیر هم مفیده ولی زیادش ممکنه باعث دل‌درد بچه بشه. چای را فراموش نکن که خیلی موثره.
بهتره که بذاری بچه هر یک ساعت یا هر یک و نیم ساعت از هر دو سینه شیر بخوره تا این که یک ساعت پشت سر هم مک بزنه. وقتی یک و نیم ساعت به یک و نیم ساعت شیر بدی، هر یک ساعت و نیم یک بار سینه ها پر می شه. اگر خواستی شیر خشک هم بدی این کار را بعد از این که از هر دو سینه شیر خورد انجام بده. یه راه دیگه هم اینه که سر هر دو ساعت یک شیرش بدی و بعد از یک ساعت شیرت را بدوشی تا روند ترشح شیر به جریان بیفته. الان از کم بودنش در ابتدا نگران نشو چون به مرور زیاد می شه.
یه راه آسون برای این که بدونی آیا بچه شیر کافی می خوره اینه که به تعداد پوشک‌های خیسش توجه کنی. اگر ۶ تا ۸ پوشک خیس در روز داره مطمئن باش که به اندازه می خوره.
شما چی می‌گين؟   
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٤ اردیبهشت ،۱۳۸٢

انتخاب مهد کودک –قسمت سوم - تجربیات سمیرایي

•حتی الامکان بچه تون رو تا 3 سالگی به مهد نفرستید و اگه براتون امکانپذیر هست از بستگان نزدیک واجد شرایط یا پرستار معتمد استفاده کنید. چون تا قبل از 3 سالگی هیچ فیدبکی از اوضاع مهد از طریق کودکتون بدست نمیارین. یا اینکه بچه رو نیمه وقت به مهد بفرستین و هنگام ظهر از یکی از بستگان نزدیک مثل پدربزرگ یا مادر بزرگ خواهش کنید بچه رو از مهد بردارن. چون برنامه های آموزشی مهد کودکها تا 11 صبح است و از اون به بعد فقط جنبه نگهداری دارند.اینطوری هم بچه کمتر خسته میشه ،هم خیال خودتون راحت تره و در مورد بعضی مهدها میزان شهریه هم نصف میشه.
•تحقیق کنید که در هر کلاس چند بچه وجود دارند. طبق مقرراتی که اداره بهزیستی (برای مهدهای خصوصی) تعییین کرده تعداد شاگردهای هر کلاس مشخص هست ولی خیلی از مهد کودکها رعایت نمیکنند و طرفه اینکه هر وقت سال که مراجعه میکنید با روی خوش (که بیشتر وقتها فقط مواقع ثبت نام بروز میدن) برای ثبت نام کودک شما اعلام آمادگی میکنن. از روشهای شرلوک هولمزانه در این قبیل موارد استفاده کنید . مثلا چندین بار خودتان یا دوستانتان به مهد زنگ بزنین و تقاضای ثبت نام در همون کلاس رو بکنید و تعداد شاگردان رو بپرسید.
•وقتی برای ثبت نام به مهد مراجعه میکنید یا در مواقع دیگه ای که داخل مهد میشین (و من توصیه میکنم که اوائل گاه به گاه بصورت تصادفی ولی با یه دلیل محکمه پسند!!! به مهد سر بزنین) به رفتار بچه ها نسبت به مربیها و بخصوص مدیر مهد توجه کنید . اگه بچه ها از سروکول مدیر بالا میرفتن یا ابراز علاقه زیادی بهش نشون میدادن بدونین مهد خوبی انتخاب کردین . برخورد مدیر مدرسه و رفتار اون با بچه ها و همچنین میزان تحصیلات او خیلی مهمه چون سیاستهای مهد و دیسیپلین حاکم بر مهد رو او تعییین میکنه.
•بر خلاف تصور بیشتر مردم ، من معتقدم که مربیهای جوون خیلی خوب نیستند چون اکثرا دخترانی بی حوصله با مشکلات فراوان دوره اول جوانی هستن . بهترین سن برای مربیها به نظر من از 30 تا 50 سال است . به خصوص اگه خودشون مادر هم باشن که نور علی نور میشه.
•ثابت بودن مربیان مهد کودک نشانه رضایت مربیان از مهدکودک است . الان خانمی که مربی پسر 4 ساله منه ، مربی دختر 13 ساله همکار من در همین مهد کودک بوده و من مربی رو در این مهد میشناسم که با وجود داشتن مجوز تاسیس مهد و داشتن امکانات مالی برای تاسیس مهد ترجیح داده تو همین مهد بعنوان مربی ادامه بده و جدا شدن از این مهد رو از نظر روحی برای خودش سخت میدونه.
•اگه دوست یا همکاری ندارین که بچه ش رو در همون مهدی که شما برای فرزندتون در نظر گرفتین بگذاره و بعبارتی امکان تحقیق مستقیم راجع به این موضوع رو ندارین در ساعاتی که معمولا والدین بچه هاشونو از مهد برمیدارن به اونجا برین و از چند نفر که کودکشون همسن و سال کودک شما باشه تحقیق کنید چون جابجا کردن بچه از یک مهد به مهد دیگه به مراتب سخت تر از گذاشتن بچه به مهد برای اولین باره.
•روزهای اولی که کودکتون رو به مهد میگذارین ممکنه از بدترین روزهای عمرتون باشه. مهدکودکی خوبه که پروسه جدایی کودک و مادر رو به بهترین نحو انجام بده . بعضی از مهدها اصولا به والدین اجازه وارد شدن به اون رو نمیدن یا به سختی میدن بطوریکه آدم احساس میکنه اسراری دارن که نمیخوان برملا بشه . جدائی کودک و مادر باید به ملایمت و لطافت هر چه بیشتر انجام بشه. مهدی که از روز اول حاضر باشه بچه رو تمام وقت براتون نگاه داره مهد خوبی نیست. باید روز اول از 2 ساعت شروع کنن و بعد از 15 روز (تازه اگه بچه خودش تمایل داشت) شروع به نگهداری تمام وقت بچه کنند.
•سر و وضع بچه هنگام خروج از مهد معیار خوبی برای شایستگی مهد هست . بعضی از مهدها هستن که وقتی بچه تونو ازش تحویل میگیرین انگار از انبار ذغال تحویلش گرفتین.
•یه مهد خوب برنامه ترمیک ارائه میده که معمولا ترمهاشون 9 ماهه –از پائیز تا اول تابستون – هست. و این برنامه رو توسط نامه به والدین اعلام میکنه. همچنین برنامه غذائی هفتگی مهد رو به اطلاع والدین میرسونه و پیشرفت کاری بچه ها رو توسط پوشه های آموزشی بچه ها مرتبا به والدین تحویل میده.
•رضایت خود بچه از مهد هرگز نشونه خوبی و شایستگی مهد کودک نیست . بعضی ازمربیها وقتی بچه ها رو برای هواخوری به حیاط میارن خودشون یه گوشه میشینن و بچه ها از سرو کول هم بالا میرن و این موضوع بخصوص باب طبع پسربچه های شیطون هم هست .
•به حالات روحی بجه توجه کنید اگه بچه تون کودک ملایمی بوده و بعد از رفتن به مهد خشن شده و مرتبا با برادر خواهرهاش یا اسباب بازیهاش خشونت به خرج میده یا از کلمات زشت استفاده میکنه حتما این موضوع رو به مربی و مدیر گوشزد کنید. در هر حالت ازکنار این قبیل موضوعات به سادگی نگذرید چون شما به مهد شهریه میپردازید که کودکتون اجتماعی بار بیاد و آموزشهای متیاسب با سنش ببینه وگرنه گرفتن یه پرستار خصوصی اگرچه هزینه بالاتری داره ولی برای خود شما زحمت کمتری داره.
•وجود چیزی بنام سالن تلویزیون تو مهد کودک خطرناکه. چون وسیله ایه برای سرگرم کردن بچه ها ، تنبل کردن اونا و خلاصی مربیها از دادن آموزشهای لازم و شیطنتهای کودکانه بچه ها. به اندازه کافی تو خونه وقت برای دیدن تلویزیون دارن.
•انگیزه های سودجویانه بعضی از مهد کودکها آدمو دیوونه میکنه، بردن زود به زود بچه ها به نمایش (اونم به تالارهاییکه بعضا امنیت ترافیکی لازم رو برای نگهداشتن اتوبوس بچه ها ندارن یا پله های زیاد و محوطه خطرناک دارن) ، گرفتن عکس و فیلم شونصد بار در سال ، چاپ عکس بچه ها روی پیراهنهایی که خودشون پیشنهاد میکنند و از همه بدتر ویزیت شدن توسط پزشک در مهد کودک (ممکنه اینکار به نظرتون خوب بیاد ولی توجه کنید که در سنی که بچه های مهد کودک هستند وجود اولیای کودک برای دادن شرح حال به دکتر ضروری است).
•تحویل گرفتن و تحویل دادن کودک : در بعضی مهد کودکها همیشه یکی از پرسنل در کنار در ورودی حضور دارد که کودک رو تحویل میگیره و بعد از ظهر هم تحویل میده . این یکی از بزرگترین نکات مثبت یک مهد خوبه .
•بسته بودن در مهد کودک در ساعاتی غیر از ساعات ورود و خروج بچه ها . دور مهد کودکی که هر وقت روز میرین درش چهار طاق بازه یا حتی کیپ شده است یه قلم قرمز بکشید!

سمیرا   
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٧:٥٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت ،۱۳۸٢

انتخاب مهد کودک- قسمت دوم

دوستان قسمت اول انتخاب مهد کودک رو خوندید؟ اینها نظر خانم دکتر استاپرد بود که میتونه راهنمای کلی ما در انتخاب مهد برای فرزندانمون باشه اگرچه من احساس میکنم بعضی از قسمتهاش برای اجرا در کشور ما خیلی راحت نیست .
من به عنوان مادری که بچه ش رو از 4 ماهگی تا حالا (که داره تقریبا 4 سالش تموم میشه) به مهد کودک گذاشته ، نکاتی به نظرم میرسه که اینجا براتون مینویسم شاید به درد شما بخوره!من سه بار مهد کودک فرزندم رو عوض کردم تا بالاخره موفق شدم اونی رو پیدا کنم که معیارهای مورد نظر من رو داشت.بنابراین مطلب بعدی من تجربیات شخصی هست که در این سه مهد کودک بدست آوردم.

سميرا   
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ٧:٤٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت ،۱۳۸٢

انتخاب مهد کودک - قسمت اول

اگر فکر میکنید بایستی کودکتان وارد مهد کودک یا آمادگی شود غیر از تحقیق در مورد روش تعلیم و تربیت و رسمیت هر گروه ، مسئولیت سنگینی نیز از نظر پرس و جو در مورد موسسات موجود و معلمین آنها بر عهده شماست. برای این امر لازم است حداقل یک بار بعنوان بازدید کننده ، مهد کودک را از نزدیک ببینید و با مدیر و یا مربیان یا هر دو گفتگو کنید تا تصوری از محیط و سبک اداره آن به دست آورید. از آنجا که قبل از انتخاب کردن بایستی از چند جای مختلف بازدید کنید از فهرست زیر به عنوان راهنمائی برای آنچه باید به دنبال آن باشید، استفاده کنید.

مربیان
•چند مربی دارد؟
•آیا به نظر میرسد مربیان کودکان را دوست دارند؟
•مربیان چه مقاصد، اهداف و غایتهائی را برای کودکان در نظر گرفته اند؟
•تحصیلات آموزشی مربیان چگونه است؟
•آیا مربیان تجربه مادر بودن را دارند؟
•اگر دارند آیا بچه هایشان به همان مهد یا آمادگی می آیند؟
•ایا با مربیان رابطه دوستی یا عاطفی دارید؟
•ایا از اینکه کودک خود را به دست مهد کودک و مربیان آن بسپارید احساس خوشحالی میکنید؟

محیط و جو کلی
•چند کودک در آنجا وجود دارد؟
•محیط آن چگونه است؟
•آیا جو آرام به نظر می رسد یا شلوغ و آشفته است؟
•آیا بی خطر به نظر می رسد؟
•آیا سیستم گرم کننده مناسب است؟
•آیا تلاشی برای جذابیت بخشیدن به مهد یا آمادگی و پیرامون آن به عمل آمده است؟
•برنامه آموزشی آن چگونه است،آیا دارای نظم خاصی است و چهارچوبی را مهیا می کند که در آن امکان مقداری آزادی عمل همراه با برخی فعالیتهای رسمیتر وجود داشته باشد؟
•آیا نشانه هایی از اینکه کودکان از آموزش خواندن، کار کلاسی و کتابهای تمرین برخوردار خواهند بود به چشم می خورد؟
•آیا فکر می کنید آنها با بازیها و اسباب بازیهای تخیلی موافقند و آن را تشویق میکنند؟
•آیا کودکان هر روز امکان بازی کردن در محیط خارج را پیدا می کنند؟
•تجهیزات محیط خارج از مهد یا آمادگی چگونه است؟
•آیا اثری از تلویزیون (که نکته منفی محسوب میشود) به چشم میخورد؟
•آیا کامپیوتر ساده دارند؟(بهتر است در مورد کودکان خردسال از آن استفاده نکنند.)
•آیا فعالیتهای هنری مثل وسایل ساده موسیقی، نقاشی، بازی با شن ، وسایل آب بازی و لباسهای نمایشی(برای دکتربازی و غیره ) انجام میشود؟
•در طول روز چه مقدار از موسیقی استفاده می شود؟
•کودک تا چه اندازه امکان گوش دادن به موسیقی از روی نوار یا دیسک را دارد؟
•آیا بازیهای خواندنی و حرکتی انجام میشود؟

منبع : کتاب «همه کودکان تیزهوشند اگر ......»
نويسنده : دکتر ميريام استاپرد
مترجم : دکتر سهراب سوری

سميرا   
نویسنده : والدین ایرانی ; ساعت ۱۱:۳٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ اردیبهشت ،۱۳۸٢